IV SA/Gl 690/12

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach Andrzej Majzner po rozpoznaniu w dniu 20 października 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W.D. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie zwrotu nienależnego świadczenia w kwestii wniosku pełnomocnika skarżącego o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej postanawia: przyznać radcy prawnemu D.L. kwotę 221,40 (dwieście dwadzieścia jeden zł 40/100) tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu; Postanowieniem z dnia 25 marca 2014 r. Naczelny Sąd Administracyjny przyznał W.D. prawo pomocy ustanawiając dla niego pełnomocnika z urzędu, na którego Okręgowa Izba Radców Prawnych w K. wyznaczyła radcę prawnego D.L. Wyrokiem z dnia 30 września 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach orzekł o oddaleniu skargi w niniejszej sprawie, z kolei postanowieniem z dnia 14 października 2014 r. przyznał wspomnianej pełnomocnik wynagrodzenie za pomoc prawną z urzędu, udzieloną skarżącemu w postępowaniu sądowym pierwszej instancji. W dniu 4 grudnia 2014 r. wskazana wyżej radca prawny wniosła skargę kasacyjną od przywołanego wyroku zarzucając temu orzeczeniu naruszenie prawa materialnego oraz przepisów postępowania. Równocześnie zażądała przyznania kosztów pomocy prawnej udzielonej stronie z urzędu "według norm przepisanych względnie według spisu kosztów, który zostanie złożony na rozprawie". Złożyła przy tym oświadczenie, że koszty te nie zostały pokryte w całości ani w części. Wyrokiem z dnia 2 września 2016 r. (sygn. akt I OSK 168/15) Naczelny Sąd Administracyjny orzekł o oddaleniu skargi kasacyjnej. Jak wynika z protokołu (karta nr 263 akt sprawy), pełnomocnik skarżącego stawiła się na rozprawie przed tym Sądem ponownie wnosząc o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu "w tym poniesionych wydatków". Rozpoznając wniosek zważono, co następuje. Artykuł 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718) stanowi, że pełnomocnik procesowy wyznaczony w ramach przyznanego prawa pomocy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. W niniejszym przypadku, na kwotę 221,40 zł, należną pełnomocnikowi strony zgodnie z § 15 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 490 ze zm.) składa się wynagrodzenie za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz za udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym ustalone na podstawie § 14 ust. 2 pkt 2 lit. a) wspomnianego rozporządzenia jako 75 % stawki minimalnej wskazanej w § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c) tego aktu wykonawczego, w kwocie 180 zł, którą podwyższono - stosownie do § 2 ust. 3 tego rozporządzenia - o podatek od towarów i usług obliczony według stawki 23 %, wynoszący 41,40 zł. Równocześnie brak jest podstaw do przyznania wnioskującej innych poniesionych przez nią kosztów. Jakkolwiek bowiem żądała ona zwrotu "poniesionych wydatków" i deklarowała, iż na rozprawie przed NSA przedstawi ich spis, to jednak zarówno na tej rozprawie jak i w okresie późniejszym nie przedstawiła takiego spisu kosztów ani też nie nadesłała żadnych dokumentów, które mogłyby potwierdzać ich poniesienie. Mając na uwadze powyższe postanowiono jak w sentencji, działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 8 p.p.s.a. Wydając to postanowienie uwzględniono również treść § 22 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U., poz. 1805). Z przepisu tego wynika bowiem, że chociaż niniejsze - nowe - rozporządzenie weszło w życie z dniem 1 stycznia 2016 r., to jednak w sprawach wszczętych i niezakończonych przed tą datą, stosuje się przepisy dotychczasowe, do czasu zakończenia postępowania w danej instancji.