IV SA/Gl 691/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Szczepan Prax, Sędziowie Sędzia WSA Beata Kalaga-Gajewska, Sędzia WSA Stanisław Nitecki (spr.), Protokolant sekr. sąd. Agnieszka Wita, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 września 2006 r. sprawy ze skargi N. S. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie choroby zawodowej oddala skargę Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w G. decyzją z dnia [...] r. Nr [...] wydaną na podstawie art. 5 pkt 4a ustawy z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej ( Dz. U. z 1998 r. Nr 90, poz. 575 ze zm.) i art. 104 Kodeksu postępowania administracyjnego nie stwierdził u N. S. choroby zawodowej – [...]. W uzasadnieniu decyzji wskazał, że uprawniony do przeprowadzenia badań Wojewódzki Ośrodek Medycyny Pracy Poradnia Chorób Zawodowych w S. stwierdził brak podstaw do rozpoznania choroby zawodowej [...], ponieważ nie zostały [...]. Przy czym organ ten nie kwestionował, że skarżący przez cały okres zatrudnienia narażony był na [...] przekraczający dopuszczalne normy. Odwołanie od powyższej decyzji wniósł pełnomocnik skarżącego adwokat J.P., który uznał ją za krzywdzącą. Zarzucił decyzji tej naruszenie przepisów prawa materialnego polegające na ustaleniu, że stwierdzony [...], gdyż z dokumentacji medycznej wynikają [...] i wystąpił o przeprowadzenie dodatkowych badań. Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w K. decyzją z dnia [...] r. Nr [...] wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu tegoż rozstrzygnięcia przedstawił dotychczasowy przebieg postępowania jak również przywołał obowiązujące przepisy w zakresie stwierdzenia choroby zawodowej. Organ ten podzielił ustalenia faktyczne organu pierwszej instancji dotyczące przebiegu pracy zawodowej N. S., jak również przyznał, że ten pracował w warunkach stwarzających ryzyko powstania [...]. Jednocześnie wskazał, że orzeczenia obu uprawnionych placówek medycznych wypowiadających się w sprawie wykluczyły u wyżej wymienionego chorobę zawodową i nie zakwalifikowali rozpoznanego [...] do poz. [...] wykazu chorób zawodowych z rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 lipca 2002 r. w sprawie wykazu chorób zawodowych, szczegółowych zasad postępowania w sprawach zgłaszania podejrzenia i stwierdzenia chorób zawodowych oraz podmiotów właściwych w tych sprawach ( Dz. U. Nr 132, poz. 1115 ), ponieważ stwierdzona wielkość rozpoznanego u N. S. [...] stwierdzona przez WOMP w S. i [...] stwierdzona przez IMPiZŚ w S. ) – wyrażona jako [...] – nie upoważnia do uznania choroby zawodowej, gdyż nie spełnia określonego w wykazie chorób zawodowych kryterium [...]. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na powyższą decyzję wniósł N. S. w imieniu którego działał adwokat J. P. W skardze tej wyraził niezadowolenie z otrzymanego rozstrzygnięcia i ponownie zaznaczył, że zatrudniony był na stanowiskach pracy, na których występował [...], a organy administracji okoliczności tej nie wzięły pod uwagę. Nadto odwołujący się zakwestionował ustalenia wynikające z przeprowadzonych badań, gdyż jego zdaniem zmierzony [...] w stosunku do faktycznie występującego. W odpowiedzi na skargę Ś. Wojewódzki Inspektor Sanitarny w K. wniósł o oddalenie skargi i przywołał dotychczasową argumentację zaprezentowaną w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Kontrola legalności zaskarżonej decyzji przeprowadzona w oparciu o postanowienia art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ) nie wykazała, by zaskarżona decyzja naruszała wymogi prawa, a zgodnie z treścią art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd administracyjny uwzględnia skargę na decyzję lub postanowienie jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego lub naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy jak również naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego. W pierwszej kolejności przyjdzie przedstawić stan prawny jaki stanowił podstawę do podjęcia rozstrzygnięć przez organy administracji w sprawie. Z uwagi na fakt, że pierwsze czynności w sprawie dokonane zostały po wejściu w życie rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 lipca 2002 r. w sprawie wykazu chorób zawodowych, szczegółowych zasad postępowania w sprawach zgłaszania podejrzenia i stwierdzenia chorób zawodowych oraz podmiotów właściwych w tych sprawach ( Dz. U. Nr 132, poz. 1115 ), w sprawie mają zastosowanie przepisy tegoż aktu prawnego. W oparciu o wskazany akt chorobę zawodową można stwierdzić wówczas gdy spełnione zostaną kumulatywnie trzy przesłanki pozytywne, a mianowicie u osoby ubiegającej się rozpoznana zostanie choroba wymieniona w załączniku do wskazanego rozporządzenia a jej etiologia związana będzie z zatrudnieniem, jak również wystąpienie udokumentowanych objawów chorobowych nastąpi w okresie wskazanym w rozporządzeniu pomimo wcześniejszego zakończenia narażenia zawodowego. W rozpatrywanej sprawie uprawnione do tego placówki medyczne stwierdziły u skarżącego [...] przy czym Wojewódzki Ośrodek Medycyny Pracy Poradnia Chorób Zawodowych w S. wskazał, że przeprowadzona [...] i [...] wykazała [...]. Natomiast w orzeczeniu Instytutu Medycyny Pracy i Zdrowia Środowiskowego w S. w następstwie analogicznych badań ustalono, że [...]. Zatem wyniki powyższych badań są bardzo zbliżone mogą stanowić podstawę dla podjęcia rozstrzygnięcia w sprawie. Jednocześnie przyjdzie wskazać, że w świetle pkt [...] załącznika do przywoływanego powyżej rozporządzenia chorobą zawodową jest o[...]. Podnoszony w skardze zarzut, że wyniki tych badań nie oddają faktycznej [...] występujący u skarżącego nie znajduje umocowania. Skarżący swojej tezy nie dokumentuje żadnymi dowodami, a jedynie odwołuje się do subiektywnych odczuć w tym zakresie. Organ administracji publicznej jak również sąd nie są uprawnione do wypowiadania się na temat prawidłowości przeprowadzonych badań, ponieważ wskazane w przepisach placówki medyczne w tym postępowaniu występują w charakterze biegłych ustalających informacje w zakresie wiedzy specjalistycznej. Dodatkowo należy zwrócić uwagę, że wyniki badań obu placówek medycznych są zbliżone i mieszczą się one w granicach błędu, przy czym istotne jest to, że do progu granicznego uprawniającego stwierdzoną [...] zaliczyć do choroby zawodowej jest duża odległość, wynosząca w korzystniejszym badaniu [...]. W świetle przywołanego stanu prawnego i w zestawieniu ze stanem faktycznym przyjdzie podzielić stanowisko zarówno uprawnionych podmiotów medycznych jak również obu organów podejmujących rozstrzygnięcie w sprawie, że w przypadku skarżącego występuje [...], jednakże [...] ( w badaniu IMPiZŚ wynosi on nawet [...]), gdy [...]. Zatem w tym zakresie organy administracji nie dopuściły się naruszenia obowiązujących przepisów prawa. Organom tym nie można także zarzucić naruszenia przepisów postępowania administracyjnego, ponieważ skarżący miał zagwarantowany czynny udział w prowadzonym postępowaniu jak również rozstrzygnięcie zostało podjęte po wyjaśnieniu wszystkich istotnych w sprawie okoliczności. Skoro Sąd nie znalazł podstaw prawnych do uwzględnienia skargi, to stosownie do postanowień art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało skargę oddalić.