IV SA/Gl 694/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Stanisław Nitecki (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Teresa Kurcyusz-Furmanik, Sędzia WSA Renata Siudyka, Protokolant Monika Rał, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 grudnia 2016 r. sprawy ze skargi Z. T. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie świadczenia wychowawczego oddala skargę. Prezydent Miasta K. decyzją z dnia [...] Nr [...] wydaną na podstawie art. 104 Kodeksu postępowania administracyjnego oraz art. 4, art. 5, art. 8, art. 10 oraz art. 18 ustawy z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci (Dz. U. z 2016 r. poz. 195) odmówił przyznania Ż. T. przyznania świadczenia wychowawczego na dziecko M. P. W uzasadnieniu decyzji organ ten stwierdził, że odmowa przyznania świadczenia wychowawczego spowodowana została przekroczeniem kryterium dochodowego przewidzianego do otrzymania wnioskowanego świadczenia. W przeliczeniu na osobę dochód ten wyniósł 1125,15 zł, i przekroczył kwotę 800 zł uprawniającą do jego otrzymania. Z rozstrzygnięciem tym nie zgodziła się Ż. T., która wniosła odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. W odwołaniu tym wyraziła swoje niezadowolenie z otrzymanej decyzji i wystąpiła w niej o przyznanie wnioskowanego świadczenia. Zdaniem odwołującej organy administracji obowiązane były uwzględnić jej dochód z roku bazowego, a zatem z 2014 roku, gdyż wówczas spełnia wymogi formalne do otrzymania przedmiotowego świadczenia. Podkreśliła, że odmowa przyznania świadczenia spowodowana został tym, że celem poprawy warunków życia rodziny zmieniła miejsce pracy i obecnie osiąga wyższe dochody. W jej ocenie dochód ten winien być brany pod uwagę dopiero w 2017 roku. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. decyzją z dnia [...] Nr [...] wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego utrzymało w mocy decyzję organu pierwszej instancji. W motywach rozstrzygnięcia przedstawiono wpierw dotychczasowy przebieg postępowania, a następnie przywołano przepisy ustawy o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci normujące kwestie przyznawania świadczenia wychowawczego. Organ ten dokonał ponownej analizy sytuacji dochodowej rodziny strony i podtrzymał ustalenia organu pierwszej instancji. Organ ten podkreślił, że dochody strony z 2014 r. uznać należy za dochód utracony, a dochód związany z podjęciem przez stronę w dniu 14 stycznia 2016 r. zatrudnienia uznać za dochód uzyskany w rozumieniu art. 2 pkt 20 wyżej wymienionej ustawy. Zgodnie z dołączonym do akt zaświadczeniem dochód ten wynosi 2250,30 zł, co w przeliczeniu daje kwotę 1125,15 zł na osobę, która przekracza kryterium dochodowe uprawniające do otrzymania wnioskowanego świadczenia. W konkluzji organ odwoławczy stwierdził, że brak jest podstaw do uwzględnienia wniesionego odwołania. Z rozstrzygnięciem tym nie zgodziła się Ż. T., która wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach. W skardze tej wyraziła swoje niezadowolenie z otrzymanego rozstrzygnięcia. Skarżąca podniosła, że jej wniosek o przyznanie świadczenia wychowawczego został błędnie rozpatrzony. Jej zdaniem przy ustalaniu spełniania kryterium dochodowego organy administracji obowiązane były uwzględnić dochód z roku bazowego, czyli z roku 2014, natomiast wzrost wynagrodzenia zaistniał w 2016 r. w związku ze zmianą miejsca zatrudnienia nie powinien wpływać na prawo do otrzymania wnioskowanego świadczenia. W jej ocenie dochody z 2016 r. powinny być brane pod uwagę dopiero w 2017 r., czyli w ramach kolejnego okresu zasiłkowego. Nadto podniosła, że czuje się ukarana za to, że we własnym zakresie stara się poprawić warunki życia swojej rodziny. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. wniosło o jej oddalenie i przywołało analogiczną argumentację do tej, którą zaprezentowało w uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje; Skarga nie zasługuje na uwzględnienie Kontrola legalności zaskarżonego postanowienia przeprowadzona w oparciu o postanowienia art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2016 poz. 1067) nie wykazała, aby decyzja ta naruszała wymogi prawa, a zgodnie z treścią art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. Nr 718 ze zm.) sąd administracyjny uwzględnia skargę na decyzję lub postanowienie, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało istotny wpływ na wynik sprawy lub naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, jak również naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego. Oznacza to, że nie każde uchybienie ze strony organu administracji uzasadnia uwzględnienie skargi, a jedynie takie, które miało lub mogłoby mieć wpływ na wynik sprawy. W rozpoznawanej sprawie stan faktyczny jest czytelny i sprowadza się do tego, że skarżąca stanowi rodzinę w rozumieniu ustawy o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci z córką M. P. W roku bazowym czyli w 2014 tak ujmowana rodzina posiadała dochód w przeliczeniu na osobę w wysokości 562,60 zł. Skarżąca od 1 grudnia 2014 r. do 9 stycznia 2016 r. była zatrudniona w zakładzie pracy, którym była Spółka Jawna K. M. K. w K., a z dniem [...] podjęła zatrudnienie w nowym zakładzie pracy a mianowicie A Sp. z o.o. i osiąga wynagrodzenie w wysokości 2250, 30 zł. miesięcznie, co powoduje, że aktualny dochód na osobę w rodzinie wynosi 1125,15 zł. Przedstawiony stan faktyczny w sprawie jest bezsporny i nie wzbudza żadnych kontrowersji. Można zatem uznać, że stan faktyczny ustalony został w rozpoznawanej sprawie zgodnie z wymogami wynikającymi z postanowień art. 7 i art. 77 Kodeksu postępowania administracyjnego. Przybliżenia wymaga stan normatywny w rozpoznawanej sprawie. Przedmiotowe świadczenie przyznawane jest mocą ustawy z dnia 11 stycznia 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci. Celem świadczenia wychowawczego jest częściowe pokrycie wydatków związanych z wychowywaniem dziecka , w tym z opieką nad nim i zaspokajaniem jego potrzeb. Zgodnie z art. 5 ust. 1 świadczenie to przysługuje w wysokości 500 zł miesięcznie na dziecko w rodzinie. Przy czym stosownie do brzmienia art. 5 ust. 3 tej ustawy świadczenie wychowawcze przysługuje na pierwsze dziecko osobom, jeżeli dochód rodziny w przeliczeniu na osobę nie przekracza kwoty 800 zł, a jeżeli członkiem rodziny jest dziecko niepełnosprawne, świadczenie to przysługuje, jeżeli dochód rodziny w przeliczeniu na osobę nie przekracza kwoty 1200 zł. W art. 48 przedmiotowej ustawy ustawodawca zamieścił przepis przejściowy mocą którego stwierdził, że pierwszy okres, na który ustalane jest prawo do świadczenia wychowawczego, rozpoczyna się z dniem wejścia w życie ustawy i kończy się dnia 30 września 2017 r. W przypadku ustalania prawa do świadczenia wychowawczego na okres, o którym mowa powyżej rokiem kalendarzowym, z którego dochody stanowią podstawę ustalenia prawa do świadczenia wychowawczego, jest rok kalendarzowy 2014. Prawo do świadczenia ustala się z uwzględnieniem określonych ustawą przepisów o utracie i uzyskaniu dochodu. W tej sytuacji przybliżyć należy regulacje dotyczące utraty i uzyskania dochodu. Zgodnie z art. 7 ust. 1 przywoływanej ustawy w przypadku utraty dochodu przez członka rodziny lub dziecko pozostające pod opieką opiekuna prawnego w roku kalendarzowym poprzedzającym okres, na jaki ustalane jest prawo do świadczenia wychowawczego, lub po tym roku, ustalając ich dochód, nie uwzględnia się dochodu utraconego. W myśl ust. 2 tego przepisu w przypadku uzyskania dochodu przez członka rodziny lub dziecko pozostające pod opieką opiekuna prawnego w roku kalendarzowym poprzedzającym okres, na jaki ustalane jest prawo do świadczenia wychowawczego, ustalając dochód członka rodziny lub dziecka pozostającego pod opieką opiekuna prawnego, osiągnięty w tym roku dochód dzieli się przez liczbę miesięcy, w których dochód ten był uzyskiwany, jeżeli dochód ten jest uzyskiwany w okresie, na jaki ustalane lub weryfikowane jest prawo do świadczenia wychowawczego. Stosownie natomiast do postanowień ust. 3 tego przepisu w przypadku uzyskania dochodu przez członka rodziny lub dziecko pozostające pod opieką opiekuna prawnego po roku kalendarzowym poprzedzającym okres, na jaki ustalane jest prawo do świadczenia wychowawczego, dochód ich ustala się na podstawie dochodu członka rodziny lub dochodu dziecka pozostającego pod opieką opiekuna prawnego, powiększonego o kwotę osiągniętego dochodu za miesiąc następujący po miesiącu, w którym nastąpiło uzyskanie dochodu, jeżeli dochód ten jest uzyskiwany w okresie, na jaki ustalane lub weryfikowane jest prawo do świadczenia wychowawczego. W tym miejscu odnieść należy się do kwestii związanej z utratą dochodu i oznacza to utratę dochodu spowodowaną: uzyskaniem prawa do urlopu wychowawczego; utratą prawa do zasiłku lub stypendium dla bezrobotnych; utratą zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej; utratą zasiłku przedemerytalnego lub świadczenia przedemerytalnego, nauczycielskiego świadczenia kompensacyjnego, a także emerytury lub renty, renty rodzinnej lub renty socjalnej; wyrejestrowaniem pozarolniczej działalności gospodarczej lub zawieszeniem jej wykonywania w rozumieniu art. 14a ust. 1d ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. z 2015 r. poz. 584, z późn. zm.); utratą zasiłku chorobowego, świadczenia rehabilitacyjnego lub zasiłku macierzyńskiego, przysługujących po utracie zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej; utratą zasądzonych świadczeń alimentacyjnych w związku ze śmiercią osoby zobowiązanej do tych świadczeń lub utratą świadczeń pieniężnych wypłacanych w przypadku bezskuteczności egzekucji alimentów w związku ze śmiercią osoby zobowiązanej do świadczeń alimentacyjnych; utratą świadczenia rodzicielskiego; utratą zasiłku macierzyńskiego, o którym mowa w przepisach o ubezpieczeniu społecznym rolników; utratą stypendium doktoranckiego określonego w art. 200 ust. 1 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz. U. z 2012 r. poz. 572, z późn. zm.). Z kolei przez uzyskanie dochodu rozumie się uzyskanie dochodu spowodowane: zakończeniem urlopu wychowawczego; uzyskaniem prawa do zasiłku lub stypendium dla bezrobotnych; uzyskaniem zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej; uzyskaniem zasiłku przedemerytalnego lub świadczenia przedemerytalnego, nauczycielskiego świadczenia kompensacyjnego, a także emerytury lub renty, renty rodzinnej lub renty socjalnej; rozpoczęciem pozarolniczej działalności gospodarczej lub wznowieniem jej wykonywania po okresie zawieszenia w rozumieniu art. 14a ust. 1d ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej; uzyskaniem zasiłku chorobowego, świadczenia rehabilitacyjnego lub zasiłku macierzyńskiego, przysługujących po utracie zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej; uzyskaniem świadczenia rodzicielskiego; uzyskaniem zasiłku macierzyńskiego, o którym mowa w przepisach o ubezpieczeniu społecznym rolników; uzyskaniem stypendium doktoranckiego określonego w art. 200 ust. 1 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym. Przywołany stan normatywny dotyczący utraty zatrudnienia i jego uzyskania odnieść należy do rozpoznawanej sprawy. Jak zostało zaznaczone skarżąca udokumentowała wysokość dochodu z roku bazowego na poziomie uprawniającym ją do otrzymania wnioskowanego świadczenia. Jak wynika z przedłożonych akt administracyjnych skarżąca od 1 grudnia 2014 r. do 9 stycznia 2016 r. była zatrudniona w zakładzie pracy, którym była Spółka Jawna K. M. K. w K., natomiast z dniem 14 stycznia 2016 r. podjęła zatrudnienie w nowym zakładzie pracy, a mianowicie A Sp. z o.o. Stan faktyczny występujący w rozpoznawanej sprawie wyczerpuje znamiona utraty zatrudnienia i jego uzyskania, gdyż skarżąca z dniem 9 stycznia 2016 r. utraciła zatrudnienie, które legło między innymi u podstaw ustalenia jej dochodu za 2014 rok, natomiast z dniem 14 stycznia 2016 r. podjęła zatrudnienie w nowym zakładzie pracy, a tym samym wyczerpana została przesłanka pozwalająca uznać uzyskanie zatrudnienia, a tym samym nakazująca uwzględnić w tej sprawie dochód skarżącej już osiągany w nowym miejscu pracy. W tym miejscu rozważyć można jedynie czy w przypadku skarżącej miało miejsce - utrata i uzyskanie dochodu spowodowane utratą zatrudnienia. Zestawienie dat rozwiązania stosunku pracy i zawiązania nowego stosunku zatrudnienia pozwala uznać, że w sprawie tej wystąpiły - utrata i uzyskanie dochodu spowodowane utratą zatrudnienia i jego uzyskaniem. W świetle powyższego przyjdzie stwierdzić, że organy administracji obu instancji w omawianym zakresie nie dopuściły się naruszenia przepisów ustawy mającej zastosowanie w niniejszej sprawie. Tym samym brak jest podstaw dla uwzględnienia wniesionej skargi skoro organy administracji nie naruszyły przepisów prawa. W skardze do tutejszego Sądu podnosi, że czuje się ukarana za to, że stara się w życiu radzić i zaspokajać we własnym zakresie potrzeby swoje i dziecka. W tym miejscu Sąd jest zobowiązany podnieść, że stosownie do przepisów przywołanych na wstępie tej części uzasadnienia uprawniony jest jedynie do kontroli legalności rozstrzygnięć podejmowanych przez organy administracji publicznej, zatem sąd administracyjny nie ma wpływu na treść norm prawnych leżących u podstaw podejmowanych rozstrzygnięć, w tym zakresie uwagi należy zgłaszać jedynie do ustawodawcy, który jest autorem tych norm prawnych. Dodatkowo zaznaczyć należy, że sąd ten w swoim orzekaniu nie może kierować się innym kryterium, niż legalność, zatem takie elementy jak pokrzywdzenie czy jak ujmuje to skarżąca ukaranie nie mogą stanowić wzorca przeprowadzanej kontroli. Skoro Sąd nie znalazł podstaw prawnych do uwzględnienia skargi, to stosownie do postanowień art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało skargę oddalić.