IV SA/Gl 695/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Stanisław Nitecki, , , po rozpoznaniu w dniu 24 października 2011r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P.F. na decyzję Rektora Uniwersytetu [...] w K. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie spraw studentów p o s t a n a w i a odrzucić osobiste zażalenie Wyrokiem z dnia 18 kwietnia 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę P.F. na decyzję Rektora [...] Uniwersytetu w K. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie spraw studentów. Pismem z dnia [...] skarżący złożył skargę kasacyjną od przywołanego na wstępie wyroku, którą osobiście sporządził i podpisał. Następnie Postanowieniem z dnia 1 września 2011 r. Sąd odrzucił wyżej wskazaną skargę kasacyjną. Na rozstrzygnięcie to skarżący wniósł zażalenie, które zostało przez niego osobiście sporządzone i podpisane. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 194 § 1 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej w skrócie P.p.s.a., zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej. Zgodnie z regulacją § 4 powołanego przepisu zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. Przepis art. 175 § 2 i § 3 stosuje się odpowiednio. W myśl wskazanych regulacji zażalenie na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego w przedmiocie odrzucenia skargi kasacyjnej powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. Cytowane normy wprowadzają w postępowaniu przed sądami administracyjnymi przymus adwokacko – radcowski, a więc obowiązek sporządzenia skargi kasacyjnej przez profesjonalnego pełnomocnika. Wymóg powyższy stanowi jedną z przesłanek dopuszczalności zażalenia. Zatem ten środek odwoławczy sporządzony przez stronę osobiście jest wadliwy, a wadliwości tej nie można usunąć poprzez wezwanie do usunięcia braków zażalenia. Z tych względów zażalenie sporządzone z naruszeniem art. 175 § 1 – 3 P.p.s.a. w zw. z art. 194 § 4 P.p.s.a. winno zostać odrzucone. Podsumowując zażalenie na postanowienie z dnia 1 września 2011 r., którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, zostało sporządzone przez skarżącego osobiście, co po myśli przytoczonych wyżej przepisów jest niedopuszczalne. Stosownie do treści art. 197 § 2 P.p.s.a do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej. Zgodnie natomiast z art. 178 P.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną (zażalenie) wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Wobec powyższego, stosownie do powołanych przepisów, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.