IV SA/Gl 696/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Miliczek-Ciszewska, Sędziowie Sędzia WSA Beata Kalaga-Gajewska, Sędzia WSA Małgorzata Walentek (spr.), Protokolant Katarzyna Lisiecka-Mitula, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 listopada 2017 r. sprawy ze skargi "A" Sp. z o.o. w W. na pismo Zarządu Województwa [...] z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie uwzględnienia protestu dotyczącego oceny merytorycznej wniosku o dofinansowanie projektu w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa [...] na lata 2014 - 2020 postanawia odrzucić skargę. W dniu 18 stycznia 2016 r. A z o.o. z siedzibą w W. (dalej: skarżąca lub wnioskodawca) złożyła w [...] Centrum Przedsiębiorczości w C. (dalej: [...]ĆP lub IOK) wniosek o dofinansowanie projektu pn. "Innowacyjne centrum [...]" w ramach ogłoszenia o konkursie – Oś Priorytetowa III "Konkurencyjność MŚP" Działanie 3.2 "Innowacje w MŚP" RPO WSL 2014-2020, konkurs nr RPSL.03.02.00-IP.01-24-001/16. Pismem z 7 września 2016 r. [...] Centrum Przedsiębiorczości poinformowało wnioskodawcę o negatywnej ocenie dokonanej w trakcie oceny merytorycznej w ramach kryteriów merytorycznych punktowych zerojedynkowych dot. "innowacyjność projektu" oraz "realność wskaźników". W dniu 21 września 2016 r. wnioskodawca złożył protest wnosząc o zmianę oceny wniosku o dofinansowanie projektu oraz zmianę podjętego rozstrzygnięcia. IOK w piśmie z 26 października 2016 r. stwierdziła brak podstaw do zmiany negatywnej oceny merytorycznej projektu i przekazała protest Instytucji Zarządzającej Regionalnym Programem Operacyjnym Województwa [...] (IZ RPO WSL) celem jego rozpatrzenia. Pismem z dnia 24 listopada 2016 r. wnioskodawca został poinformowany o uwzględnieniu protestu i przekazaniu go do IOK w celu przeprowadzenia ponownej oceny w zakresie zarzutów stanowiących przedmiot protestu. Kolejnym pismem [...] z dnia 31 marca 2017 r. IOK zawiadomiła wnioskodawcę, że złożony wniosek został oceniony negatywnie w trakcie oceny merytorycznej, w ramach której nie uzyskał wymaganej liczby punktów. Tym razem ocena ta nastąpiła po pozytywnej ocenie kwestionowanych wyżej kryteriów merytorycznych punktowych zerojedynkowych, w ramach kryteriów merytorycznych punktowych podstawowych, gdzie wnioskodawca otrzymał 19 na 21 punktów. Jednocześnie pouczono wnioskodawcę o terminie i sposobie złożenia protestu Wnioskodawca wniósł za pośrednictwem IOK protest zawarty w piśmie z dnia 27 kwietnia 2017 r., w którym nie zgodził się z oceną dokonaną w zakresie kryteriów merytorycznych podstawowych dotyczących pkt. 2) "rozwój ekonomiczno – społeczny regionu"; pkt 5) "rozwój inteligentnych specjalizacji; pkt. 6) "efektywność projektu". IOK nie widząc podstaw do zmiany negatywnej oceny merytorycznej projektu w dniu 19 maja 2017 r. skierowała protest do rozpatrzenia IZ RPO WSL. Pismem z dnia 11 lipca 2017 r. nr [...] wnioskodawca został poinformowany o uwzględnieniu protestu. Z jego uzasadnienia wynikało, że za prawidłową uznano ocenę merytoryczną projektu w zakresie kryteriów "rozwój ekonomiczno-społeczny regionu" oraz "rozwój inteligentnych specjalizacji". Natomiast co do przeprowadzonej oceny kryterium "efektywność projektu" uznano, że doszło do naruszenia obowiązujących procedur. Wskazano, że oceniający nie zweryfikowali całości wniosku o dofinansowanie, przez co nie wzięli pod uwagę danych, dzięki którym możliwa byłaby ocena tego kryterium, a także nie oparli oceny o obowiązujące regulacje prawne. Mając na uwadze, że projekt otrzymał 19 punktów oraz dokonując analizy możliwości ewentualnego przyznania punktacji w ramach ponownej oceny poszczególnych elementów zakwestionowanego kryterium, stwierdzono, że projekt może otrzymać wymaganą liczbę 21 punktów. W związku z powyższym, że ponowna ocena projektu może zmienić sytuację wnioskodawcy i będzie miała wpływ na jej ostateczny pozytywny wynik protest przekazano IOK do ponownego rozpatrzenia zgodnie z art. 58 ust. 2 pkt 2 ustawy wdrożeniowej. A z o.o., zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego "działanie Zarządu Województwa [...] w postaci informacji rozpatrzenia protestu z dnia 11 lipca 2017 r. w zakresie w jakim nie uwzględniono protestu tj. co do: 1) kryterium merytorycznego punktowego podstawowego nr 2 "Rozwój ekonomiczno-społeczny regionu" oraz 2) kryterium merytorycznego punktowego podstawowego nr 5 "Rozwój inteligentnych specjalizacji"." Skarżąca zarzuciła naruszenie art. 58 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 58 ust. 2 pkt 2 ustawy z 14 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2012 poprzez nieuwzględnienie protestu w zakresie wszystkich zgłoszonych zarzutów oraz nie przekazania protestu do rozpoznania IOK w zakresie w jakim protest nie został uwzględniony. Ponadto zarzuciła naruszenie art. 37 ww. ustawy poprzez niedokonanie wyboru projektu do dofinansowania w sposób przejrzysty i rzetelny w ramach wskazanych wyżej kryteriów merytorycznych punktowych podstawowych nr 2 i nr 5. Na tej podstawie skarżąca wniosła o uwzględnienie skargi wraz ze stwierdzeniem, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję. W odpowiedzi na skargę pełnomocnik Zarządu Województwa [...] wniósł o jej odrzucenie na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postepowaniu przed sądami administracyjnymi, gdyż wniesienie skargi było niedopuszczalne. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada jej dopuszczalność ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369, z późn. zm., zwanej dalej "P.p.s.a."). Natomiast jednym z warunków dopuszczalności skargi jest pozostawanie sprawy w zakresie właściwości rzeczowej sądów administracyjnych. Granice tej właściwości sprecyzowane zostały w przepisach art. art. 3 § 2, § 2a i § 3 oraz art. 4-5 P.p.s.a.. W myśl art. 3 § 2 P.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267, z późn. zm.) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Zgodnie z § 2a cyt. artykułu sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 kpa. Powyższe wyliczenie stanowi katalog zamknięty. Zaskarżenie aktu lub czynności niewymienionych w powyższym katalogu oznacza, iż sprawa nie jest objęta właściwością sądu administracyjnego, a tym samym zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a. skarga podlega odrzuceniu. W myśl § 3 cyt. przepisu sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Taką ustawą szczególną jest ustawa z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (tj.: Dz. U. z 2016 r., poz. 217, dalej: "ustawa" lub "ustawa wdrożeniowa"). Stosownie do treści art. 53 tej ustawy wnioskodawcy, w przypadku negatywnej oceny jego projektu wybieranego w trybie konkursowym, przysługuje prawo wniesienia protestu w celu ponownego sprawdzenia złożonego wniosku w zakresie spełnienia kryterium wyboru projektów. Natomiast zgodnie z ust. 2 wskazanej regulacji negatywną jest ocena w zakresie spełnienia przez projekt kryteriów wyboru projektu, w ramach której projekt nie uzyskał wymaganej liczby punktów lub nie spełnił kryteriów wyboru projektów, na skutek czego nie może być wybrany do dofinansowania albo skierowany do kolejnego etapu oceny, projekt uzyskał wymaganą liczbę punktów lub spełnił kryteria wyboru projektów, jednak kwota przeznaczona na dofinansowanie projektów w konkursie nie wystarcza na wybranie go do dofinansowania. Na podstawie art. 55 ustawy protest jest rozpatrywany przez instytucję zarządzającą albo pośredniczącą, jeżeli została ustanowiona dla danego programu operacyjnego i instytucja zarządzająca powierzyła jej zadania w tym zakresie na podstawie porozumienia albo umowy, o których mowa w art. 10 ust. 1. Po myśli art. 57 ustawy właściwa instytucja, o której mowa w art. 55, rozpatruje protest weryfikując prawidłowość w zakresie kryteriów i zarzutów. W wyniku tej weryfikacji informuje wnioskodawcę na piśmie o wyniku rozpatrzenia jego protestu. Informacja ta zawiera w szczególności treść rozstrzygnięcia polegającego na uwzględnieniu albo nieuwzględnieniu protestu wraz z uzasadnieniem. W przypadku uwzględnienia protestu właściwa instytucja może: 1) skierować projekt do właściwego etapu oceny albo dokonać aktualizacji listy albo 2) przekazać sprawę instytucji o której mowa w art. 39 ust. 1 w celu przeprowadzenia ponownej oceny projektu, jeżeli stwierdzi, że doszło do naruszeń obowiązujących procedur i konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy ma istotny wpływ na wynik oceny, informując wnioskodawcę o przekazaniu sprawy. Natomiast właściwa instytucja rozpatrująca protest w przypadku jego nieuwzględnienia poucza stronę o możliwości wniesienia skargi do sądu administracyjnego (art. 58 ust. 1 pkt 2 i art. 61 ust. 1 ustawy wdrożeniowej). Zgodnie z art. 61 ust. 1 ustawy w przypadku nieuwzględnienia protestu, negatywnej ponownej oceny projektu lub pozostawienia protestu bez rozpatrzenia, w tym w przypadku o którym mowa w art. 66 ust. 2 pkt 1, wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do sądu administracyjnego. Skarga, o której mowa w ust. 1, jest wnoszona przez wnioskodawcę w terminie 14 dni od dnia otrzymania informacji, o której mowa w art. 58 ust. 1 albo ust. 4 pkt 2, art. 59 albo art. 66 ust. 2 pkt 1, wraz z kompletną dokumentacją w sprawie, bezpośrednio do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Katalog rozstrzygnięć od których przysługuje skarga do sądu administracyjnego wskazany jest zatem wprost w art. 61 ust. 1 ustawy i ma charakter zamknięty. Powyższe prowadzi do wniosku, że kognicja sądów administracyjnych obejmuje wyłącznie negatywną ocenę projektu dokonaną przez właściwą instytucję. W art. 61 ust. 1 tej ustawy mowa jest bowiem wyłącznie o nieuwzględnieniu protestu, co a contrario oznacza, że ustawa wdrożeniowa nie przewiduje możliwości wniesienia do sądu administracyjnego skargi na pozytywne rozstrzygnięcie protestu, tj. takie, które skutkuje przekazaniem projektu do ponownej oceny. Tymczasem w niniejszej sprawie skarga została wniesiona na rozstrzygnięcie uwzględniające protest i przekazujące projekt do ponownego rozpatrzenia IOK na podstawie art. 58 ust. 2 pkt 2 ustawy wdrożeniowej, który - jak wynika z literalnego brzmienia tego przepisu - odnosi się do czynności uwzględnienia protestu, o czym skarżąca została poinformowana w piśmie z dnia 11 lipca 2017 r. Nie ma przy tym znaczenia, że w uzasadnieniu o rozstrzygnięciu protestu za prawidłową uznano ocenę merytoryczną dwóch z trzech kryteriów wskazanych w proteście, z którą skarżąca się nie zgadza. Uwzględnienie protestu i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia nie kończy bowiem postępowania w procedurze odwoławczej. Wskazać należy, że zgodnie z art. 58 ust. 3 ustawy ponowna ocena projektu polega na powtórnej weryfikacji projektu w zakresie kryteriów i zarzutów, o których mowa w art. 54 ust. 2 pkt 4 i 5, a więc co do kryteriów wyboru projektu, z których oceną wnioskodawca się nie zgadza oraz zarzutów proceduralnych w zakresie przeprowadzonej oceny, jeżeli zdaniem wnioskodawcy naruszenia takie miały miejsce. Dopiero w przypadku negatywnej ponownej oceny projektu dokonanej w ramach wskazanych w proteście kryteriów i zarzutów skarżąca może złożyć skargę do sądu administracyjnego w oparciu o art. 61 ust. 1 ustawy wdrożeniowej i w jej zakresie przedmiotem rozpoznania Sądu uczynić także sporne kryteria. Wobec powyższego należało stwierdzić, że sprawa będąca przedmiotem skargi nie zalicza się do katalogu spraw, określonego przepisami art. 3 i art. 4-5 P.p.s.a. należących do właściwości sądów administracyjnych. Wniesiona przez Spółkę skarga nie mieści się w dyspozycji art. 3 § 3 P.p.s.a., jest zatem niedopuszczalna, bowiem sprawa pozostaje poza kognicją sądów administracyjnych. Z tego względu należało orzec o odrzuceniu skargi jako niedopuszczalnej, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a.