IV SA/Gl 702/15

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach Andrzej Majzner po rozpoznaniu w dniu 12 maja 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...]r., nr [...] w przedmiocie zasiłku stałego w kwestii wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego postanawia: 1. ustanowić dla skarżącego radcę prawnego z urzędu; W dniu 6 kwietnia 2016 r. J.K. złożył do Sądu urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, w którym określił, iż żąda zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego. W uzasadnieniu wskazał na brak wiedzy prawniczej oraz na konieczność udziału w postępowaniu profesjonalnego pełnomocnika, celem sporządzenia skargi kasacyjnej od wyroku wydanego przez Sąd. Równocześnie wnioskodawca oświadczył, iż gospodaruje samotnie i nie posiada żadnych przedmiotów wartościowych ani nieruchomości. Nadto wywiódł, że utrzymuje się z dodatku mieszkaniowego (170 zł) oraz zasiłku stałego (492 zł) i aktualnie posiada na rachunku bankowym kwotę 500 zł otrzymaną w ramach tych świadczeń. Następnie, to jest w dniu 29 kwietnia 2016 r. skarżący przedłożył kopie decyzji, mocą których przyznano mu zasiłek stały, w kwocie 492,01 zł oraz dodatek mieszkaniowy, w kwocie 146,10 zł miesięcznie. W toku rozpoznania wniosku zważono, co następuje. Stosownie do treści art. 243 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - zwanej dalej p.p.s.a., stronie na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy. Zgodnie zaś z art. 245 §1 tej ustawy, prawo pomocy może zostać udzielone w zakresie częściowym lub całkowitym. W pierwszej kolejności należy odnotować, że przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest decyzja administracyjna rozstrzygająca w przedmiocie zasiłku stałego z pomocy społecznej. Wnioskodawca jest więc w tej sprawie objęty zwolnieniem od kosztów sądowych z mocy samego prawa, co wynika z art. 239 pkt 1 lit. a) p.p.s.a., a w rezultacie jego wniosek o zwolnienie z obowiązku uiszczenia rzeczonych kosztów był od samego początku bezprzedmiotowy i dlatego nie podlega rozpoznaniu (stanowisko zbieżne z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału IV z dnia 12 kwietnia 2016 r. - karta nr 54 akt sprawy). Odnosząc się natomiast do wniosku J.K. o ustanowienie pełnomocnika należy podnieść, iż w myśl zasady sformułowanej w art. 246 §1 pkt 2 p.p.s.a., przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym (czyli po myśli art. 245 §3 tej ustawy, mogącym obejmować między innymi ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego) następuje wtedy, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie uiścić pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Dokonana w tym kontekście analiza stanu majątkowego i sytuacji życiowej skarżącego doprowadziła do konkluzji, że okoliczności sprawy uzasadniają uwzględnienie zgłoszonego żądania. Z oświadczeń wyżej wymienionego wynika, że nie posiada on żadnych oszczędności ani łatwego do spieniężenia majątku. Równocześnie nadesłane przezeń dokumenty źródłowe potwierdzają, iż jedynym źródłem utrzymania są dlań świadczenia z pomocy społecznej, a mianowicie zasiłek stały oraz dodatek mieszkaniowy. Zważywszy powyższe uznano, iż skarżący wykazał w sposób dostatecznie wiarygodny, że nie jest w stanie wygenerować środków umożliwiających opłacenie profesjonalnego pełnomocnika, bez uszczerbku w swoich koniecznych potrzebach. Dlatego postanowiono jak w sentencji działając na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7 p.p.s.a. oraz w oparciu o art. 246 §1 pkt 2 tej ustawy.