IV SA/Gl 706/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Stanisław Nitecki, Sędziowie NSA Zofia Borowicz (spr.), WSA Teresa Kurcyusz-Furmanik, Protokolant sekr. sąd. Agnieszka Wita, po rozpoznaniu w dniu 28 lutego 2006 r. na rozprawie sprawy ze skargi M.G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy społecznej w formie opłacania składek na ubezpieczenie zdrowotne 1) uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Zastępcy Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej z dnia [...] r. numer: [...], 2) określa, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana. Decyzją z dnia [...]r. Nr [...] wydaną na podstawie art. 18 pkt 1 ust. 2, art. 106 ust. 1 w zw. z art. 37 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. Nr 64, poz. 593 ze zm.) oraz art. 9 ust. 1 pkt 25, art. 17 ust. 11, art. 21 ust. 1, art. 23 ust. 9 pkt 7, art. 28 ust. 1 pkt 8, art. 199 ustawy z dnia 23 stycznia 2003 r. o powszechnym ubezpieczeniu w Narodowym Funduszu Zdrowia (Dz. U. Nr 45, poz. 391 ze zm.) oraz upoważnienia Prezydenta Miasta B. z dnia [...] r. Zastępca Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w B. odmówił przyznania M. G. pomocy w formie opłacania składek na ubezpieczenie zdrowotne. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ wskazał, że M. G. nie nabyła uprawnień do zasiłku stałego. Świadczenie w formie opłacenia składek na ubezpieczenie zdrowotne jest świadczeniem współzależnym od przyznania zasiłku stałego. Dlatego organ orzekł jak w sentencji decyzji. W odwołaniu od tej decyzji M. G. zarzuciła, że rozstrzygnięcie to jest krzywdzące. Wyjaśniła, że odwołała się też od decyzji odmawiającej jej przyznania zasiłku stałego wyrównawczego, który prawnie jej się należy. Tym samym przynależy się jej przedmiotowe świadczenie. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. decyzją z dnia [...] r. Nr [...] wydaną na podstawie art. 18 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 37 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. Nr 64, poz. 593 ze zm.) oraz art. 138 § 1 pkt 1 kpa utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ przywołał treść art. 18 ust. 1 pkt 2 cyt. ustawy wskazał, że odmowa przyznania zasiłku stałego skutkuje odmową przyznania pomocy na opłacenie składek na ubezpieczenie zdrowotne. W skardze M. G. wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji wskazując, że dotychczas w tym samym stanie faktycznym otrzymywała zasiłek stały wyrównawczy i świadczenie zdrowotne z nim związane. Na uzasadnienie skargi przedstawiła przebieg dotychczasowego postępowania w sprawie przyznania jej zasiłku stałego. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy postulował jej oddalenie z argumentacją zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a. sąd administracyjny dokonuje kontroli legalności zaskarżonej decyzji, a więc jej zgodności z prawem. Z brzmienia art. 145 § 1 p.p.s.a. wynika natomiast, że w przypadku gdy Sąd stwierdzi bądź to naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, bądź to naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź wreszcie inne naruszenie przepisów postępowania jeśli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, wówczas w zależności od rodzaju naruszenia uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, albo stwierdza ich nieważność bądź niezgodność z prawem. Na mocy art. 134 § 1 p.p.s.a. Sąd dokonuje kontroli zaskarżonego aktu z urzędu nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Mając powyższe na względzie Sąd uznał, że skarga zasługuje na uwzględnienie. W myśl art. 36 pkt 2 lit. c) ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. Nr 64, poz. 593 ze zm.) świadczeniami z pomocy społecznej o charakterze niepieniężnym są m.in. składki na ubezpieczenie zdrowotne. W myśl art. 18 ust. 1 pkt 2 tej ustawy do zadań zleconych z zakresu administracji rządowej realizowanych przez gminy należy opłacanie składek na ubezpieczenie zdrowotne określonych w przepisach o powszechnym ubezpieczeniu w Narodowym Funduszu Zdrowia. Zgodnie z art. 9 ust. 1 pkt 25 ustawy z dnia 23 stycznia 2003 r. o powszechnym ubezpieczeniu w Narodowym Funduszu Zdrowia (Dz. U. Nr 45, poz. 391 ze zm.) obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego podlegają osoby pobierające zasiłek stały z pomocy społecznej niepodlegające obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego z innego tytułu. Natomiast zgodnie z art. 16 pkt 9 tej ustawy ubezpieczenie to obejmuje okres od dnia przyznania zasiłku do dnia jego utraty. Stosownie do brzmienia art. 17 ust. 11 w/w ustawy osoby te zgłaszane są do ubezpieczenia przez właściwy ośrodek pomocy społecznej. Oznacza to, że objęcie ubezpieczeniem zdrowotnym nie wymaga wydania decyzji administracyjnej, natomiast wydaje się, że w przypadku zgłoszenia żądania objęcia ubezpieczeniem zdrowotnym i wystąpienia braku przesłanek organ administracji zobligowany będzie zakończyć postępowanie wydaniem decyzji. Zaskarżoną decyzją organ odwoławczy utrzymał w mocy decyzję organu I instancji odmawiającą skarżącej przyznanie pomocy w formie opłacania składek na ubezpieczenie zdrowotne. Podstawą tego rodzaju rozstrzygnięcia był fakt, że decyzją tego organu utrzymana została w mocy decyzja organu I instancji z dnia [...] r. Nr [...] odmawiająca przyznania skarżącej pomocy w formie zasiłku stałego. Jak jednak wynika z okoliczności sprawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wyrokiem z dnia 28 lutego 2006 r. (sygn. akt IV SA/Gl 705/04) uchylił decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] r. oraz poprzedzającą ją decyzję Zastępcy Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w B. z dnia [...] r. Nr [...] odmawiającą przyznania skarżącej zasiłku stałego. Ten stan rzeczy skutkuje wyjaśnieniem wpierw kwestii dotyczącej uprawnień skarżącej do przyznania jej zasiłku stałego. Okoliczność ta ma istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy i wyczerpuje znamiona uwzględnienia skargi przewidziane w art. 145 § 1 pkt 1 lit. b) p.p.s.a. Z uwagi na treść art. 152 p.p.s.a. Sąd orzekł, że uchylona decyzja nie może być wykonana. Rozstrzygnięcie w niniejszej sprawie przy jej ponownym rozpoznaniu uzależnione będzie w znacznym stopniu od decyzji podjętej w zakresie przyznania bądź odmowy przyznania skarżącej zasiłku stałego.