IV SA/Gl 71/18

1 Sygn. akt IV SA/Gl 71/18 P O S T A N O W I E N I E Dnia 2 marca 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Stanisław Nitecki po rozpoznaniu w dniu 2 marca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie odmowy całkowitego zwolnienia z opłat za pobyt w domu pomocy społecznej w kwestii wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji 1 2 A.K. pismem z 19 grudnia 2017 r. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z [...]r. Nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta K. z [...] r. o odmowie całkowitego zwolnienia z odpłatności za pobyt matki M.B. w domu pomocy społecznej w okresie od czerwca 2-016 r. do nadal. Pismem z 13 lutego 2018 r. skarżąca wystąpiła do tutejszego Sądu z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Zdaniem skarżącej wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji uzasadnione jest względami społecznymi związanymi z brakiem wsparcia ze strony matki w procesie wychowawczym i przyczynienie się do śmierci brata, jak również przemawia za tym jej trudna sytuacja materialna wynikająca z uzyskiwania tylko jednego dochodu, ponadto jest w ciąży i okoliczność ta rzutuje na wysokość wydatków ponoszonych przez rodzinę. W konsekwencji wskazuje, że wykonanie tej decyzji spowoduje szkodę, której nie da się naprawić. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przepis art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) stanowi, że wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Jednakże, w myśl art. 61 § 3 tej ustawy, gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie tego aktu lub czynności w całości lub w części, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Zgodnie z przedstawioną regulacją prawną wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest instytucją o charakterze wyjątkowym, stanowiącą odstępstwo od ogólnej reguły, zgodnie z którą wniesienie skargi do Sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu. Ciężar wykazania, że wykonanie decyzji rodzi niebezpieczeństwo wywołania po stronie skarżącego szkody i to o znacznych rozmiarach lub powstania trudnych do odwrócenia skutków, spoczywa na wnioskodawcy. Wniosek w tym zakresie powinien wobec tego zawierać konkretne informacje o stanie faktycznym oraz okoliczności pozwalające na przyjęcie, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest w stosunku do wnioskodawcy zasadne. Sąd jedynie ocenia, czy w istocie wskazana przez stronę szkoda ma znaczny rozmiar lub istnieje niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Sąd nie dokonuje natomiast oceny zasadności skargi, gdyż ustawa normująca postępowanie przed sądami administracyjnymi nie zawiera regulacji umożliwiającej zastosowanie omawianej instytucji w zależności od oceny prawdopodobieństwa wadliwości zaskarżonego aktu lub czynności. Mając na uwadze przedstawione powyżej rozważania przyjdzie stwierdzić, że skarżąca w przywołanym powyżej piśmie z 13 lutego 2018 r. przedstawiła w sposób rozbudowany argumentację przemawiająca za wydaniem korzystnego dla niej rozstrzygnięcia w zakresie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji jak również dołączyła do niego szereg dodatkowych informacji wskazujących na jej trudną sytuacje materialna, ponoszone wydatki na pokrycie zaciągniętych zobowiązań oraz wskazała na nową okoliczność, a mianowicie to, że jest w ciąży i fakt ten generuje zwiększone wydatki, które rodzina musi ponosić. Wskazanie w skardze, iż wykonanie decyzji spowoduje nieodwracalną szkodę nie może być uznane za wypełnienie przesłanek wstrzymania wykonania skarżonej decyzji. Podnieść należy, że skarżąca nie przybliżyła co oznacza nieodwracalna szkoda, jednakże z treści jej pisma można wnioskować, że pod tym zwrotem rozumie sytuację, w której nie będzie w stanie zapewnić swoim dzieciom odpowiednich warunków rozwoju. Rozpoznając przedmiotowy wniosek należy mieć w polu widzenia to, iż mocą kwestionowanych decyzji odmówiono skarżącej całkowitego zwolnienia z odpłatności za pobyt marki w domu pomocy społecznej. Oznacza to, że mocą wskazanej decyzji nie został na skarżącą nałożony żaden obowiązek, a jedynie nie przyznano prawa polegającego na całkowitym zwolnieniu z ponoszenia odpłatności za pobyt matki w domu pomocy społecznej. Na marginesie można jedynie podkreślić, że nie jest prawomocnie zakończone postępowanie w sprawie dotyczącej ustalenia odpłatności za pobyt matki w domu pomocy społecznej, zatem rozstrzygnięcie we wskazanym zakresie zależne będzie od tego, które zapadnie w ramach postępowania zmierzającego do ustalenia takiej odpłatności. W tych okolicznościach uznano, że wniosek skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji do czasu rozpoznania skargi przez Sąd nie zasługuje na uwzględnienie. Mając na względzie przedstawioną argumentację, na mocy art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.