IV SA/Gl 716/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia NSA Wiesław Morys Sędziowie Sędzia NSA Tadeusz Michalik Asesor WSA Edyta Żarkiewicz (spr.) Protokolant st.sekr.sąd. Alicja Sadowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 lutego 2008r. sprawy ze skargi S. S. , W. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie rodziny zastępczej uchyla zaskarżoną decyzję. Decyzją z dnia [...] r. Nr [...], działający z upoważnienia Prezydenta Miasta K., Zastępca Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w K., na podstawie art. 78 ust. 1, 2, 5 art. 106 ust. 1 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 2004 r. Nr 64, poz. 593) w związku z rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 29 września 2001 r. w sprawie rodzin zastępczych (Dz. U. z 2001 r. Nr 120, poz. 1284) oraz na podstawie art. 104 i 108 K.p.a. przyznał S. S. i W. S. pomoc pieniężną na częściowe pokrycie kosztów utrzymania [...] wychowanka rodziny zastępczej – M. M.- na okres od [...] r. do [...] r., z tym, że za okres od [...] r. do [...] r. w wysokości [...] zł., a od dnia [...] r. do dnia [...] r. w wysokości [...] zł. W uzasadnieniu wskazał, że zgodnie z art. 78 ust. 3 ustawy o pomocy społecznej, pomoc przysługuje w wysokości 40 % podstawy pomniejszonej o 50 % kwoty odpowiadającej dochodom pełnoletniego wychowanka, kontynuującego naukę w szkole, którą rozpoczął przed osiągnięciem pełnoletności, a który skończył 18 lat i posiada dochód. W odwołaniu od powyższej decyzji S. i W. S. wskazali, że z uwagi na [...] wychowanka, pomoc przyznawana im decyzjami z poprzednich lat wynosiła [...] podstawy, dodatkowo otrzymywali [...] podstawy z tytułu sprawowania opieki nad dzieckiem niespokrewnionym. Sytuacja [...] wychowanka nie poprawiła się i wobec tego bezpodstawne jest zmniejszenie kwoty pomocy pieniężnej na częściowe pokrycie kosztów jego utrzymania. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K., po rozpoznaniu odwołania, decyzją z dnia [...] r. Nr [...] na podstawie art. 1 i art. 2 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (tekst jednolity Dz. U. Nr 79 z 2001 r. poz. 856 z późn. zm.) i art. 138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, zwanego dalej w skrócie K.p.a., utrzymało w mocy decyzję organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu organ odwoławczy podniósł, że zgodnie z art. 78 ustawy o pomocy społecznej, rodzinie zastępczej udzielana jest pomoc pieniężna na częściowe pokrycie kosztów utrzymania każdego umieszczonego w niej dziecka, w wysokości 40 % podstawy (wynoszącej 1647 zł.), pomniejszonej o kwotę odpowiadającą 50 % dochodu dziecka, nie mniej jednak niż 10 % podstawy. Natomiast na podstawie § 9 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia Ministra Polityki Społecznej z dnia 18 października 2004 r. (Dz. U. Nr 233, poz. 2344) w sprawie rodzin zastępczych, wysokość pomocy pieniężnej, o której mowa w art. 78 ust. 4 ustawy, na częściowe pokrycie kosztów utrzymania dziecka umieszczonego w rodzinie zastępczej, wynosi miesięcznie w przypadku dziecka od 7 do 18 lat, posiadającego orzeczenie o niepełnosprawności albo orzeczenie o umiarkowanym lub znacznym stopniu niepełnosprawności – 60 % podstawy. Ponadto organ podniósł, że zgodnie z art. 78 ust. 5 ustawy o pomocy społecznej, rodzinie, która sprawowała funkcję rodziny zastępczej, przysługuje pomoc pieniężna w wysokości określonej w art. 3 i 4 również po osiągnięciu przez dziecko pełnoletności, do czasu ukończenia szkoły, w której rozpoczęło naukę przed osiągnięciem pełnoletności, jeżeli nadal przebywa w tej rodzinie. W rozpoznawanej sprawie [...] wychowanek rodziny zastępczej S. i W. S.– M. M. (ur. [...] r.), nadal przebywa w tej rodzinie i kontynuuje naukę w Szkole A w K., do której uczęszczał przed datą [...]. Wobec tego wysokość przyznanej pomocy pieniężnej na częściowe pokrycie kosztów utrzymania [...] wychowanka rodziny zastępczej wynosi [...] podstawy, pomniejszonej o [...] dochodu wychowanka, który stanowi [...] M. M. w wysokości [...] zł. miesięcznie. Odnosząc się do zarzutów odwołania organ administracji dodał, że pomoc pieniężna w wysokości [...] podstawy, przysługuje do osiągnięcia przez dziecko [...]. W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, S. i W. S. zarzucili, że organy administracji obydwu instancji zastosowały art. 78 ust. 3 ustawy o pomocy społecznej, nie uwzględniając unormowania art. 78 ust. 4 i 7 tej ustawy, pomimo, że miały informację o [...] wychowanka rodziny zastępczej – M. M. i sprawowaniu opieki nad nim przez osoby niespokrewnione. Organ odwoławczy w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Na rozprawie skarżący wnosili i wywodzili jak w skardze. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości w zakresie swojej właściwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym § 2 powołanego przepisu stanowi, iż kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Na podstawie przepisu art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej P.p.s.a. Sąd, uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie uchyla zaskarżoną decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi; naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, bądź naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Ponadto stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach, albo stwierdza ich wydanie z naruszeniem prawa. W ramach kontroli zgodności z prawem zaskarżonej decyzji, na wstępie podnieść należało, że na podstawie art. 78 ust. 3 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. Nr 64 poz. 593 z późn. zm.), rodzinie zastępczej udzielana jest pomoc pieniężna na częściowe pokrycie kosztów utrzymania umieszczonego w niej dziecka w wysokości 40 % podstawy, pomniejszonej o kwotę odpowiadającą 50 % dochodu tego dziecka, nie mniej jednak niż 10 % podstawy. Podstawa ustalenia wysokości pomocy pieniężnej została określona kwotowo w art. 78 ust. 2 tej ustawy. Natomiast przepis art. 78 ust. 4 cytowanej ustawy stanowi, że starosta właściwy ze względu na miejsce zamieszkania rodziny zastępczej udziela tej rodzinie pomocy pieniężnej, uwzględniając: -1) wiek dziecka; - 2) stan zdrowia dziecka; - 3) niedostosowanie społeczne dziecka, jeżeli wykazuje ono przejawy demoralizacji w rozumieniu przepisów o postępowaniu w sprawach nieletnich – w wysokości wyższej niż określona w ust. 3, lecz nie przekraczającej 80 % podstawy, pomniejszonej o kwotę odpowiadającą 50 % dochodu tego dziecka, nie mniej jednak niż 20 % podstawy. Zgodnie zaś z art. 78 ust. 5 ustawy o pomocy społecznej, rodzinie, która sprawowała funkcję rodziny zastępczej, przysługuje pomoc pieniężna w wysokości określonej w ust. 3 i 4 również po osiągnięciu przez dziecko pełnoletności, do czasu ukończenia szkoły, w której rozpoczęło naukę przed osiągnięciem pełnoletności, jeżeli nadal przebywa w tej rodzinie. Podkreślenia wymaga, że przepis art. 78 ust. 11 ustawy o pomocy społecznej, zawiera upoważnienie do określenia, przez ministra właściwego do spraw zabezpieczenia społecznego, w drodze rozporządzenia, m. in. – wymienionych w pkt 5 tego przepisu – wysokości i szczegółowych warunków przyznawania pomocy pieniężnej, o której mowa w ust. 3 i 4, a więc pomocy dotyczącej rodzin zastępczych. Wydane na podstawie powyższego upoważnienia ustawowego, rozporządzenie Ministra Polityki Społecznej z dnia 18 października 2004 r. w sprawie rodzin zastępczych (Dz. U. Nr 233, poz. 2344), w § 9 ust. 1 stanowi, że wysokość pomocy pieniężnej, o której mowa w art. 78 ust. 4 ustawy, na częściowe pokrycie kosztów utrzymania dziecka umieszczonego w rodzinie zastępczej wynosi miesięcznie w przypadku dziecka: 1) do 7 lat – 60 % podstawy, o której mowa w art. 78 ust. 2 ustawy, zwanej dalej "podstawą"; 2) do 7 lat, posiadającego orzeczenie o niepełnosprawności – 80 % podstawy; 3) od 7 do 18 lat, posiadającego orzeczenie o niepełnosprawności albo orzeczenie o umiarkowanym lub znacznym stopniu niepełnosprawności – 60 % podstawy; 4) od 7 do 18 lat, umieszczonego w rodzinie zastępczej na podstawie ustawy z dnia 26 października 1982 r. o postępowaniu w sprawach nieletnich (Dz. U. z 2002 r. Nr 11, poz. 109 ze zm.) – 60 % podstawy; 5) od 7 do 18 lat, posiadającego orzeczenie o niepełnosprawności albo orzeczenie o umiarkowanym lub znacznym stopniu niepełnosprawności i umieszczonego w rodzinie zastępczej na podstawie ustawy, o której mowa w pkt 4 – 80 % podstawy. W zaskarżonej decyzji organ odwoławczy przytoczył treść przepisu art. 78 ust. 5 ustawy o pomocy społecznej i wskazał, że [...] wychowanek rodziny zastępczej S. i W. S. – M. M. (ur. [...] r.), nadal przebywa w tej rodzinie i kontynuuje naukę w Szkole A w K., w której naukę rozpoczął przed datą [...]. W związku z tym organ podniósł, że na podstawie art. 78 ustawy o pomocy społecznej, wysokość przyznanej pomocy pieniężnej na częściowe pokrycie kosztów utrzymania [...] wychowanka rodziny zastępczej wynosi [...] podstawy, pomniejszonej o [...] dochodu wychowanka, który stanowi [...] M. M. w wysokości [...] zł. miesięcznie. Odnosząc się do zarzutów odwołania organ administracji dodał, że pomoc pieniężna w wysokości [...] podstawy, przysługuje do osiągnięcia przez dziecko [...]. W wyniku przeprowadzenia kontroli zaskarżonej decyzji w zakresie zgodności z prawem, stwierdzić należało, że przy jej wydaniu zostały naruszone przepisy prawa materialnego zarówno co do wykładni, jak i zastosowania przepisu art. 78 ust. 5 w związku z art. 78 ust. 3 i 4 ustawy o pomocy społecznej, a wobec tego skarga zasługiwała na uwzględnienie. Przytoczony wyżej przepis art. 78 ust. 5 ustawy o pomocy społecznej stanowi bowiem, że rodzinie, która sprawowała funkcję rodziny zastępczej, przysługuje pomoc pieniężna w wysokości określonej w ust. 3 i 4 również po osiągnięciu przez dziecko pełnoletności, do czasu ukończenia szkoły, w której rozpoczęło naukę przed osiągnięciem pełnoletności, jeżeli nadal przebywa w tej rodzinie. Nie ulega zatem wątpliwości, że organ administracji, ustalając wysokość pomocy pieniężnej rodzinie, która pełniła funkcję rodziny zastępczej do daty [...] wychowanka, jest zobowiązany do rozważenia, czy występujące w sprawie okoliczności wyczerpują kryteria przyznania pomocy pieniężnej w wysokości określonej w art. 78 ust. 3, czy też w art. 78 ust. 4 tej ustawy. Według bowiem unormowania art. 78 ust. 4, organ – uwzględniając wiek, stan zdrowia, niedostosowanie społeczne dziecka, udziela rodzinie pomocy pieniężnej w wysokości wyższej niż określona w ust. 3, a nieprzekraczającej 80 % podstawy (pomniejszonej o kwotę odpowiadającą 50 % dochodu dziecka, nie mniej jednak niż 20 % podstawy). W razie wystąpienia podstaw zastosowania art. 78 ust. 4, organ obligatoryjnie udziela zatem pomocy pieniężnej w wyższej kwocie niż wskazana w art. 78 ust. 3, a więc w kwocie wyższej niż 40 % podstawy, a nieprzekraczającej 80 % tej podstawy. Tymczasem organ odwoławczy – w wyniku błędnej wykładni i nieprawidłowego zastosowania cytowanego unormowania – w ogóle pominął ocenę w powyższym zakresie. Jednocześnie w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji wskazał, że [...] wychowanek rodziny zastępczej – M. M. pobiera [...]. Podkreślić również należało, że akta administracyjne zawierają aktualną decyzję o przyznaniu [...] ze wzmianką dotyczącą [...] orzeczonego wobec wyżej wymienionego. Jak już była o tym mowa, przepis art. 78 ust. 4 ustawy o pomocy społecznej stanowi, że – uwzględniając m. in. stan zdrowia wychowanka rodziny zastępczej - organ obligatoryjnie udziela pomocy pieniężnej w wyższej kwocie niż wskazana w art. 78 ust. 3 tej ustawy. W razie zatem zastosowania podstawowej wysokości pomocy pieniężnej określonej w art. 78 ust. 3 ustawy o pomocy społecznej, organ orzekający jest zobowiązany do wskazania przyczyn uznania, że w sprawie nie wystąpiły okoliczności wyczerpujące kryteria zastosowania podwyższonej wysokości pomocy pieniężnej z art. 78 ust. 4 tej ustawy. Wynika to bowiem z obligatoryjności udzielenia rodzinie pomocy pieniężnej w podwyższonej kwocie – przy uwzględnieniu wymienionych w art. 78 ust. 4 czynników; wieku, stanu zdrowia, niedostosowania społecznego dziecka. Natomiast w rozpoznawanej sprawie organ przyjął, że skarżącym przysługuje pomoc pieniężna w wysokości [...] podstawy i jednocześnie wskazał, że pomoc w wysokości [...] tej podstawy przysługuje rodzinie do osiągnięcia przez dziecko [...]. Przytoczył w tym zakresie cytowany wyżej przepis § 9 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia w sprawie rodzin zastępczych stanowiący, że wysokość pomocy pieniężnej, na częściowe pokrycie kosztów utrzymania dziecka umieszczonego w rodzinie zastępczej, w wieku od 7 do 18 lat, posiadającego orzeczenie o niepełnosprawności albo orzeczenie o umiarkowanym lub znacznym stopniu niepełnosprawności wynosi 60 % podstawy. Wskazał zatem przepisy rozporządzenia, które określają wysokość i szczegółowe warunki przyznawania pomocy pieniężnej rodzinom zastępczym, nie dostrzegając, że rozporządzenie dotyczy – tylko rodzin zastępczych - a nie rodzin, które sprawowały funkcję rodziny zastępczej, a następnie funkcja ta ustała z datą osiągnięcia [...] przez umieszczone w niej dziecko. Właśnie z tego powodu przepis § 9 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia określa granicę wieku 18-tu lat, że – co do zasady - z datą ukończenia 18-tego roku życia następuje osiągnięcie pełnoletności. Wyjątek w tym zakresie zawiera unormowanie przepisu art. 10 § 2 Kodeksu cywilnego, który stanowi, że przez zawarcie małżeństwa małoletni uzyskuje pełnoletność. W związku z tym podkreślić należało, że funkcja rodziny zastępczej ustaje z datą uzyskania [...] przez dziecko umieszczone w rodzinie zastępczej, co następuje z datą ukończenia przez nie [...] lat, bądź wyjątkowo poprzez zawarcie małżeństwa przez dziecko małoletnie i od tej daty przepisy rozporządzenia, które regulują kwestie pomocy rodzinom zastępczym nie mogą być już stosowane. Zasady udzielania pomocy pieniężnej rodzinom, które sprawowały funkcję rodziny zastępczej do uzyskania [...] przez wychowanka reguluje – z zastrzeżeniem warunków w nim wskazanych - przepis art. 78 ust. 5 ustawy o pomocy społecznej. Jednakże uregulowana cytowanym wyżej przepisem art. 10 § 2 Kodeksu cywilnego możliwość uzyskania pełnoletności przez ukończeniem osiemnastu lat, nie ma istotnego znaczenia w kontekście zakresu stosowania przepisu art. 78 ust. 5 ustawy o pomocy społecznej. W treści tego przepisu zawarty został bowiem warunek przebywania wychowanka – również po osiągnięciu pełnoletności – w rodzinie, która sprawowała funkcję rodziny zastępczej. Zrealizowanie powyższego kryterium dezaktualizuje się w razie zawarcia małżeństwa przez wychowanka rodziny zastępczej. Nie ulega bowiem wątpliwości, że z tą datą ustaje przebywanie w dotychczasowej rodzinie. Zakres zastosowania przepisu art. 78 ust. 5 ustawy o pomocy społecznej jest zatem ograniczony do określenia podstaw przyznawania pomocy pieniężnej rodzinom, których funkcja rodziny zastępczej wygasła z powodu ukończenia 18-tu lat przez wychowanka. Przepis powyższy odsyła tylko do art. 78 ust. 3 i 4 tej ustawy, określających wysokość pomocy pieniężnej, ale nie zawiera podstaw do rozszerzenia stosowania w tym zakresie przepisów rozporządzenia. Ponadto rozporządzenie w sprawie rodzin zastępczych zostało wydane na podstawie upoważnienia ustawowego zawartego w art. 78 ust. 11 ustawy o pomocy społecznej, który w pkt 5 wyraźnie stanowi, że w drodze rozporządzenia miały zostać określone; wysokość i szczegółowe warunki przyznawania pomocy pieniężnej, o której mowa w art. 78 ust. 3 i 4 ustawy, a więc pomocy na rzecz rodzin zastępczych, a nie wysokość pomocy pieniężnej, wprowadzonej w ramach regulacji szczególnej, zawartej w art. 78 ust. 5 ustawy, dotyczącej rodzin, które przed pełnoletnością wychowanka sprawowały funkcję rodziny zastępczej. Na podstawie wymienionej regulacji szczególnej wprowadzonej art. 78 ust. 5 ustawy o pomocy społecznej, wysokość pomocy pieniężnej jest określana wyłącznie w oparciu o wyżej cytowane przepisy art. 78 ust. 3 i 4 tej ustawy. Odnośnie zakresów ich stosowania podkreślić ponownie należało, że w razie wystąpienia podstaw zastosowania art. 78 ust. 4, tj. przy uwzględnieniu czynników takich jak; wiek, stan zdrowia, niedostosowanie społeczne dziecka, organ obligatoryjnie udziela pomocy pieniężnej w wyższej kwocie niż wskazana w art. 78 ust. 3, a więc w kwocie wyższej niż 40 % podstawy a nieprzekraczającej 80 % tej podstawy. W rozpoznawanej sprawie, wskutek błędnej wykładni, nie zostały rozważone przesłanki zastosowania przepisu art. 78 ust. 4 ustawy o pomocy społecznej, stanowiącego podstawę przyznania pomocy pieniężnej w wyższej kwocie niż minimalna – określona w art. 78 ust. 3 tej ustawy. W świetle przedstawionej wyżej wykładni przepisów ustawy o pomocy społecznej, na uwzględnienie zasługiwał zatem zarzut skargi, dotyczący naruszenia prawa materialnego przy wydaniu zaskarżonej decyzji poprzez pominięcie art. 78 ust. 4 tej ustawy. W związku z tym, zrealizowana została przesłanka uchylenia decyzji, wymieniona w art. 145 § 1 pkt 1a P.p.s.a., bowiem stwierdzone naruszenie prawa materialnego, dotyczyło podstaw określenia wysokości świadczenia będącego przedmiotem rozstrzygnięcia, a wobec tego bez wątpienia miało wpływ na wynik sprawy. Nie zasługiwał natomiast na uwzględnienie zarzut skargi dotyczący niezastosowania przy wydaniu decyzji, przepisu art. 78 ust. 7 ustawy o pomocy społecznej, który stanowi, że niespokrewniona z dzieckiem rodzina zastępcza otrzymuje dodatkowo na każde umieszczone w niej dziecko kwotę odpowiadającą 10 % podstawy z tytułu sprawowania osobistej opieki nad dzieckiem i jego wychowania. Przepis powyższy, zakresem zastosowania obejmuje bowiem tylko rodziny zastępcze, nie zaś rodziny, co do których sprawowane funkcji rodziny zastępczej wygasło wskutek [...] wychowanka. Ponadto na podstawie regulacji szczególnej wprowadzonej w art. 78 ust. 5 ustawy o pomocy społecznej, wysokość pomocy pieniężnej przysługującej tym właśnie rodzinom, jest określana wyłączne w oparciu o wyżej cytowane przepisy art. 78 ust. 3 i 4 tej ustawy. Mając na uwadze wyżej wymienione naruszenie prawa materialnego, Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił zaskarżoną decyzję. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy, organ orzekający zastosuje wskazaną w niniejszych rozważaniach wykładnię przepisu art. 78 ust. 5 w związku z art. 78 ust. 3 i 4 ustawy o pomocy społecznej, w tym co do zakresu stosowania przepisów art. 78 ust. 3 i 4 tej ustawy. Ponadto uwzględni, że brak jest podstaw do zastosowania przepisów rozporządzenia w sprawie rodzin zastępczych, do określenia wysokości pomocy pieniężnej w warunkach art. 78 ust. 5 ustawy o pomocy społecznej. Następnie przy ustalaniu wysokości pomocy pieniężnej, przysługującej S. i W. S. organ oceni, czy występujące w sprawie okoliczności dotyczące wieku i stanu zdrowia M. M., wyczerpują kryteria przyznania świadczenia w wysokości określonej w art. 78 ust. 3, czy też w art. 78 ust. 4 tej ustawy. W razie stwierdzenia podstaw zastosowania regulacji art. 78 ust. 4 ustawy o pomocy społecznej, organ szczegółowo przedstawi w uzasadnieniu decyzji przyczyny przyjęcia konkretnej wysokości pomocy pieniężnej. Zważy przy tym, że przyznając - na podstawie art. 78 ust. 4 cytowanej ustawy - pomoc pieniężną w wysokości wyższej niż 40 % podstawy, a nieprzekraczającej 80 % podstawy, jest zobowiązany uwzględnić, czy od daty decyzji o udzieleniu pomocy pieniężnej w wysokości [...] podstawy, wystąpiły istotne zmiany w zakresie okoliczności decydujących o wysokości tej pomocy, tj. przede wszystkim dotyczące [...] M. M., a jeśli tak to w jakim kierunku – czy uzasadniają obniżenie, czy podwyższenie świadczenia, czy przyznanie świadczenia w poprzedniej wysokości. Rozstrzygnięcie w zakresie art. 152 P.p.s.a. było bezprzedmiotowe, gdyż zaskarżona decyzja nie miała przymiotu wykonalności.