IV SA/Gl 717/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Beata Kalaga – Gajewska po rozpoznaniu w dniu 3 sierpnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.Z. na decyzję Odwoławczej Komisji Stypendialnej Wyższego Instytutu Teologicznego w C. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie stypendium socjalnego w kwestii wniosku pełnomocnika skarżącego o przyznanie wynagrodzenia tytułem nieopłaconej pomocy prawnej p o s t a n a w i a: 1. przyznać radcy prawnemu J.G. wynagrodzenie w kwocie 221,40 zł (dwieście dwadzieścia jeden złotych i czterdzieści groszy), w tym podatek VAT w kwocie 41,40 zł (czterdzieści jeden złotych i czterdzieści groszy) tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej; 2. przyznać radcy prawnemu J.G. kwotę 258 zł (dwieście pięćdziesiąt osiem złotych) tytułem poniesionych niezbędnych wydatków Wyrokiem z dnia 29 kwietnia 2015 r. Naczelny Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę kasacyjną J.Z. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 2 września 2014 r. sygn. akt IV SA/Gl 717/13. Pismem z dnia 28 kwietnia 2015 r. pełnomocnik skarżącego złożył wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (wynagrodzenia za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, jak również zwrot kosztów osobistego stawiennictwa na powyższej rozprawie w kwocie 258 zł) jednocześnie oświadczając, że nie zostały one pokryte ani w całości ani w części. Do pisma dołączył wydruk internetowej rezerwacji biletu na pociąg EIC relacji K.– W. w klasie drugiej w kwocie 129 zł. W wykonaniu zarządzenia z dnia 10 lipca 2015 r. wezwano radcę prawnego J.G. do wyjaśnienia kwestii związanej z wnioskiem o zwrot kosztów stawiennictwa pełnomocnika na rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, w szczególności poprzez wskazanie na jakiej podstawie domaga się on przyznania kwoty 258 zł w związku z przejazdem pociągiem drugą klasą relacji K. – W. skoro z rezerwacji internetowej dokumentującej podróż wynika, że cena biletu wynosi 129 zł. Jednocześnie wezwano pełnomocnika skarżącego do nadesłania biletów dokumentujących podróż relacji K. – W. i W.– K. albo rezerwacji internetowej na podróż powrotną bądź też przedłożenie innych dokumentów potwierdzających zasądzenie wyżej wymienionej kwoty. W odpowiedzi na wyżej wymienione wezwanie pełnomocnik nadesłał pismo z dnia 21 lipca 2015 r., w którym wskazał, że do Naczelnego Sądu Administracyjnego udał się samochodem, jednakże na potwierdzenie tego faktu nie posiada żadnych dokumentów i dlatego do wniosku dołączył wyciąg z taryfy PKP obejmujący przykładową symulację rezerwacji na kwotę 129 zł w jedną stronę, co daje w obie strony łącznie kwotę 258 zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie jako: "P.p.s.a.", wyznaczony radca prawny otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Podstawą zasądzenia opłaty są stawki minimalne określone w rozdziałach 3-4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (t. j. Dz. U. z 2013 r., poz. 490), zwanego dalej w skrócie "rozporządzeniem". Przepis § 14 ust. 2 pkt 2) lit. a stanowi, że stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym - 75% stawki minimalnej określonej w pkt 1. Zgodnie z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c rozporządzenia stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji, w innej sprawie niż wymienione w ust. 2 pkt 1 lit. a – b tego przepisu, wynosi 240 zł. Ponadto, według § 2 ust. 3 rozporządzenia, przedmiotowa opłata podlega podwyższeniu o stawkę podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. Natomiast koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują również niezbędne, udokumentowane wydatki radcy prawnego (§ 15 pkt 2) rozporządzenia). Sąd przyznając pełnomocnikowi wynagrodzenie za działanie w postępowaniu kasacyjnym uwzględnił jednocześnie wydatki pełnomocnika poniesione w związku z osobistym stawiennictwem przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 250 P.p.s.a. oraz § 2 ust. 3 i § 14 ust. 2 pkt 2) lit. a, § 15 pkt 2) rozporządzenia, należało stwierdzić, jak w sentencji.