IV SA/Gl 727/10

PostanowienieWSA w Gliwicach2011-05-09

Skład orzekający: Sędzia NSA Tadeusz Michalik

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy sąd administracyjny powinien przyznać koszty nieopłaconej pomocy prawnej pełnomocnikowi ustanowionemu z urzędu, jeśli w wyroku oddalającym skargę nie orzekł o tych kosztach?
Ratio decidendi
Sąd administracyjny jest zobowiązany do przyznania pełnomocnikowi ustanowionemu z urzędu wynagrodzenia za nieopłaconą pomoc prawną, zgodnie z przepisami Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz rozporządzenia w sprawie opłat za czynności adwokackie. Nawet jeśli w wyroku oddalającym skargę nie orzeczono o kosztach, sąd może to uczynić w odrębnym postanowieniu, uwzględniając stawki minimalne i podatek VAT.
Stan faktyczny
Strona skarżąca H.K. uzyskała prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata z urzędu. Pełnomocnik zgłosił się do sprawy i uczestniczył w postępowaniu. Na rozprawie pełnomocnik złożyła wniosek o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej. Sąd oddalił skargę, ale nie orzekł o kosztach pomocy prawnej. Następnie, w odrębnym postanowieniu, sąd przyznał pełnomocnikowi wynagrodzenie.
Rozstrzygnięcie
Przyznano adwokat L. G. – L. kwotę [...] zł tytułem ponoszonych przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Tadeusz Michalik, , , po rozpoznaniu w dniu 9 maja 2011 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego w kwestii wniosku pełnomocnika strony skarżącej o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej postanawia: przyznać adwokat L. G. – L. kwotę [...] zł ([...] złotych, [...]) tytułem ponoszonych przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu. Postanowieniem z dnia 19 listopada 2010 r. wydanym przez Referendarza Sądowego w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach przyznano skarżącemu H.K. prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata z urzędu. Pismem z dnia [...] r. Okręgowa Rada Adwokacka w K. wskazała jako pełnomocnika dla skarżącej adwokata L.G.- L., która zgłosiła się do sprawy i uczestniczyła w postępowaniu toczącym się przed tutejszym Sądem. Na rozprawie, która odbyła się w dniu w dniu 19 kwietnia 2011 r. pełnomocnik skarżącego złożyła wniosek o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej z urzędu oświadczając jednocześnie, iż koszty te nie zostały ani w całości ani w części pokryte. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w wyroku z dnia 19 kwietnia 2011 r., którym oddalił skargę nie orzekł o kosztach nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez wskazanego wyżej adwokata. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) – zwanej dalej w skrócie Ppsa - wyznaczony w ramach przyznanego stronie prawa pomocy pełnomocnik otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielanej przez adwokata ustanowionego z urzędu reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. nr 163, poz. 1348 ze zm.) zwanego dalej rozporządzeniem. Stosownie do regulacji § 19 rozporządzenia koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują: opłatę w wysokości nie wyższej niż 150 % stawek minimalnych o których mowa w rozdziałach 3 – 5 oraz niezbędne, udokumentowane wydatki. W myśl § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia stawki minimalne w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji, w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna ani decyzja, czy postanowienie Urzędu Patentowego wynoszą 240 zł. Mając powyższe uregulowania na uwadze Sąd, biorąc również pod uwagę niezbędny nakład pracy oraz charakter sprawy, przyznał pełnomocnikowi skarżącej wynagrodzenie w stawce minimalnej w kwocie 240 zł, którą zgodnie z § 2 ust. 3 rozporządzenia należało powiększyć o 23 % podatku VAT. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie wyżej przywołanych przepisów orzekł, jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło