IV SA/Gl 727/15

PostanowienieWSA w Gliwicach2015-08-24

Skład orzekający: Szczepan Prax

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy decyzja ustalająca nienależnie pobrane świadczenia z funduszu alimentacyjnego, która nie nakłada bezpośredniego obowiązku zwrotu, może zostać wstrzymana na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a. z uwagi na ryzyko wyrządzenia znacznej szkody?
Ratio decidendi
Decyzja ustalająca nienależnie pobrane świadczenia z funduszu alimentacyjnego, która sama w sobie nie nakłada obowiązku zwrotu tych świadczeń, nie posiada cech wykonalności w rozumieniu art. 61 § 3 P.p.s.a. W związku z tym, nie może ona spowodować niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, co wyklucza możliwość wstrzymania jej wykonania. Takie skutki może dopiero wywołać przyszła decyzja zobowiązująca do zwrotu świadczeń.
Stan faktyczny
Skarżąca wniosła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta ustalającą, że otrzymała nienależnie świadczenia z funduszu alimentacyjnego w wysokości 3.600 zł. W skardze zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji, argumentując trudną sytuacją materialną. Sąd rozpoznał wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji.
Rozstrzygnięcie
Odmówiono wstrzymania wykonania decyzji.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Szczepan Prax po rozpoznaniu w dniu 24 sierpnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I.M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie nienależnie pobranych świadczeń z funduszu alimentacyjnego w kwestii wniosku skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania decyzji. Pismem z dnia 29 czerwca 2015 r. I.M. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...]r. nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta R. z dnia [...] r. nr [...], którą ustalono, że w okresie od 1 października 2013 r. do 30 września 2014 r. skarżąca otrzymała, na podstawie decyzji Prezydenta Miasta R. z dnia [...] r. nr [...], świadczenia z funduszu alimentacyjnego w wysokości 3.600 zł, gdy sąd zwolnił osobę z obowiązku alimentacyjnego za powyższy okres. W treści skargi został zawarty wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku skarżąca wskazała, że "uczy się w szkole dziennej, nie posiada stałych dochodów, gdyż nie pracuje i z tego też powodu nie ma żadnych środków aby zwrócić świadczenia z funduszu alimentacyjnego". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. 2012 r., poz. 270 ze zm.) zwanej dalej w skrócie P.p.s.a. wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Natomiast art. 61 § 5 P.p.s.a. stanowi, iż postanowienie, o którym mowa w § 3, sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym. Dokonując oceny zasadności wniosku o wstrzymanie wykonania wskazanej wyżej decyzji podkreślić należy, że wstrzymaniu podlegają tylko takie akty i czynności organów, które nadają się do wykonania, a więc akty zobowiązujące, ustalające dla ich adresatów nakazy właściwego zachowania lub zakazy określonego zachowania, akty, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i na mocy których zostają na niego nałożone określone obowiązki oraz akty, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony. W niniejszej sprawie decyzją z dnia [...] r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta R. z dnia [...] r. ustalającą, iż kwota 3.600 zł otrzymana z funduszu alimentacyjnego jest świadczeniem nienależnie pobranym. Taki rodzaj rozstrzygnięcia powoduje, że wymieniona decyzja nie ma cech wykonalności, gdyż nie nakazuje stronie wykonania obowiązku, nie powoduje powstania żadnych skutków w sferze interesu prawnego strony. W istocie decyzja ta jest stwierdzeniem pewnego stanu faktycznego i prawnego istniejącego w dacie jej wydania. W konsekwencji rozstrzygnięcie zawarte w przedmiotowej decyzji nie skutkuje dla skarżącej niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w rozumieniu art. 61 § 3 P.p.s.a. Takie skutki może dopiero wywołać ewentualna decyzja zobowiązująca do zwrotu nienależnie pobranych świadczeń z funduszu alimentacyjnego. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło