IV SA/Gl 73/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Stanisław Nitecki, , , po rozpoznaniu w dniu 24 lutego 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.Z. na decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie rodziny zastępczej p o s t a n a w i a odrzucić skargę A. Z. pismem nadanym w dniu [...] wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję wydaną przez Prezydenta Miasta G. z dnia [...] nr [...] mocą której skarżąca została częściowo zwolniona z ponoszenia kosztów utrzymania jej córki w rodzinie zastępczej. Jednym z podstawowych warunków dopuszczalności skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego jest wyczerpanie środków zaskarżenia, jakie służą stronie w postępowaniu przed organem administracji. W myśl bowiem art. 52 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. ) zwanej dalej w skrócie P.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie (§ 1). Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (§ 2). W niniejszej sprawie od decyzji Prezydenta Miasta G. przysługiwał skarżącej środek zaskarżenia w postaci odwołania do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. Z akt administracyjnych sprawy wynika, że skarżąca z takim odwołaniem wystąpiła. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. po rozpatrzeniu jej odwołania decyzją z dnia [...] nr [...] utrzymało w mocy skarżoną decyzję organu I instancji. Jednakże w skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach A. Z. wskazała precyzyjnie, że wnosi odwołanie od decyzji Prezydenta Miasta G., podając jej numer i datę oraz kwestionując wydane w sprawie rozstrzygnięcie organu I instancji. W świetle powyższego należy stwierdzić, że wniesienie skargi do sądu na decyzję organu I instancji wydaną w postępowaniu administracyjnym nie jest dopuszczalne. W postępowaniu tym bowiem obowiązuje bowiem zasada dwuinstancyjności, i choć w sprawie orzekał organ II instancji skarżąca precyzyjnie określiła, iż nie zgadza się decyzją organu I instancji nie poddając pod badanie Sądu decyzji organu odwoławczego. Przy czym strona sama jest dysponentem swoich żądań procesowych, a Sąd nie ma uprawnień do ich korygowania. Zgodnie z regulacją art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 tej ustawy). W tym stanie rzeczy na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd postanowił jak w sentencji.