IV SA/Gl 730/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Walentek (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Andrzej Matan Sędzia WSA Edyta Żarkiewicz Protokolant Monika Rał po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 marca 2014 r. sprawy ze skargi J. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie specjalnego zasiłku opiekuńczego postanawia: zawiesić postępowanie. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. decyzją z [...] nr [...] utrzymało w mocy decyzję Burmistrza Gminy i Miasta C. z [...] w przedmiocie odmowy przyznania J.M. specjalnego zasiłku opiekuńczego z tytułu rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w związku z opieką nad mężem T.M. Organ ustalił, że skarżąca, pozostawała w zatrudnieniu jedynie w okresie od [...] do [...] natomiast choroba męża datuje się od [...] r. W związku z tym przyjął, że przyczyną rezygnacji J.M. z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej nie była konieczność sprawowania opieki nad mężem legitymującym się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności. Ponadto organ zaznaczył , że świadczenie pielęgnacyjne jakie dotychczas skarżąca pobierała zostało jej przyznane w innym stanie prawnym. Pismem z dnia [...] J.M. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na powyższą decyzję. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej w skrócie P.p.s.a., sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy m.in. od wyniku innego toczącego się postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym. W ocenie Sądu podstawy do zawieszenie postępowania wystąpiły w niniejszej sprawie, bowiem postanowieniem z dnia 12 grudnia 2013 r. sygn. akt II SA/Po 1026/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu skierował do Trybunału Konstytucyjnego pytanie prawne: "czy art. 16 a ust. 1 ustawy z 28 listopada 2003 roku o świadczeniach rodzinnych (Dz.U. z 2006 r. Nr 139, poz. 992 ze zm.), w zakresie w jakim pomija wśród uprawnionych do uzyskania specjalnego świadczenia opiekuńczego osoby, na których ciąży obowiązek alimentacyjny i które nie podejmują zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w związku z koniecznością sprawowania stałej opieki nad osobą legitymującą się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności albo orzeczeniem o niepełnosprawności łącznie ze wskazaniami: konieczności stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby, w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji oraz konieczności stałego współudziału na co dzień opiekuna dziecka w procesie jego leczenia, rehabilitacji i edukacji, jest zgodny z: art. 2, art. 18, art. 32 ust. 1, art. 71 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej". W niniejszej sprawie podstawę prawną rozstrzygnięcia, w którym skarżącej odmówiono przyznania specjalnego zasiłku opiekuńczego stanowi przepis art. 16a powołanej ustawy o świadczeniach rodzinnych. Podstawą odmowy było stwierdzenie, że skarżąca nie spełnia określonej w art. 16a ust. 1 ustawy o świadczeniach rodzinnych przesłanki rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w związku ze sprawowaniem opieki nad niepełnosprawnym mężem. Z ustaleń organu wynika, że skarżąca, pozostawała w zatrudnieniu jedynie w okresie od [...] do [...] natomiast choroba męża datuje się od [...] r. Organ administracji przyjął więc, że skarżąca w świetle art. 16a ust. 1 powyższej ustawy nie zrezygnowała z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w związku z koniecznością sprawowania opieki nad mężem legitymującym się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności. Wobec powyższego odpowiedź Trybunału Konstytucyjnego na postawione pytanie prawne będzie miała wpływ na treść rozstrzygnięcia Sądu w niniejszej sprawie. W tym stanie rzeczy zasadne jest zawieszenie postępowania z urzędu, do czasu udzielenia odpowiedzi przez Trybunał Konstytucyjny na pytanie prawne zadane w sprawie o sygn. akt II SA/Po 1026/13. Z tych względów, Sąd na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.