IV SA/Gl 733/10

PostanowienieWSA w Gliwicach2011-09-20

Skład orzekający: Adam Mikusiński

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy sąd administracyjny jest zobowiązany do zasądzenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej adwokata, który sporządził opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, a jeśli tak, to w jakiej wysokości?
Ratio decidendi
Sąd administracyjny jest zobowiązany do zasądzenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej adwokata, który udzielał pomocy prawnej z urzędu, w tym za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Wysokość tych kosztów jest ustalana na podstawie przepisów rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności adwokackie, uwzględniając stawkę minimalną za udział w postępowaniu przed sądem administracyjnym oraz stawkę za sporządzenie opinii, a także podatek VAT.
Stan faktyczny
Skarżący H. K. wniósł skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. w przedmiocie zasiłku celowego. Pełnomocnik skarżącego, adwokat L. G., działająca z urzędu, wniosła o zasądzenie kosztów pomocy prawnej. Sąd oddalił skargę, a następnie pełnomocnik złożyła opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. W związku z tym, pełnomocnik ponownie wniosła o zasądzenie kosztów pomocy prawnej.
Rozstrzygnięcie
Nakazano wypłacić z sum budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na rzecz adwokat L. G. kwotę 442,80 zł tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: , Przewodniczący Sędzia NSA Adam Mikusiński, , po rozpoznaniu w dniu 20 września 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego w kwestii wniosku pełnomocnika skarżącego o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej postanawia: nakazać wypłacić z sum budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na rzecz adwokat L. G. kwotę 442,80 zł (czterysta czterdzieści dwa złote i osiemdziesiąt groszy) tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu w ramach przyznanego prawa pomocy. Postanowieniem wydanym w dniu 19 listopada 2010 r. referendarz sądowy przyznał skarżącemu prawo pomocy ustanawiając dla niego adwokata, na którego Okręgowa Rada Adwokacka w K. wyznaczyła L. G. Wskazana adwokat w dniu [...] stycznia 2011 r. przeglądała akta niniejszej sprawy, z kolei w dniu [...] lipca 2011 r. złożyła do Sądu pismo procesowe datowane na [...] lipca 2011 r., w którym podtrzymała złożoną skargę oraz sformułowała zarzuty dotyczące kwestionowanej decyzji administracyjnej popierając je stosowną argumentacją. Wyrokiem z dnia 19 lipca 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę. W tym samym dniu reprezentująca skarżącego adwokat wniosła o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia tego wyroku, a po zaznajomieniu się z jego treścią, w dniu [...] września 2011 r., złożyła pismo procesowe, w którym zawarła opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od zapadłego w sprawie orzeczenia wywodząc, że jest ono, w jej ocenie, prawidłowe i zgodne z przepisami obowiązującego prawa, gdyż Sąd odniósł się w jego treści do zarzutów strony skarżącej i wnikliwie rozpoznał sprawę. Zarówno przy tym w przywołanym wyżej piśmie z dnia [...] lipca 2011 r. jak i w opinii o braku podstaw do sporządzenia skargi kasacyjnej, pełnomocnik skarżącego wniosła o zasądzenie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu oświadczając, że nie zostały one pokryte w całości ani w części. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje. Artykuł 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) stanowi, że pełnomocnik procesowy wyznaczony w ramach przyznanego prawa pomocy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. W niniejszym przypadku zastosowanie mają uregulowania rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.). Stosownie zatem do treści §19 przywołanego rozporządzenia, koszty ponoszone w przedmiotowym zakresie przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% określonych w tym akcie wykonawczym stawek minimalnych oraz niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata. Zgodnie przy tym z §2 ust. 1 wskazanej regulacji, sąd zasądzając opłatę za czynności adwokata z tytułu zastępstwa prawnego, bierze pod uwagę niezbędny nakład jego pracy, a także charakter sprawy i wkład pracy adwokata w przyczynienie się do jej wyjaśnienia i rozstrzygnięcia. Odnosząc się do żądania zgłoszonego przez adwokat L. G. trzeba podnieść, że jej wniosek należało rozpoznać w kontekście §18 ust. 1 pkt 1 lit. c) cytowanego rozporządzenia z dnia 28 września 2002 r. oraz §18 ust. 1 pkt 2 lit. b) tego aktu wykonawczego. Pierwsze z wymienionych unormowań określa, że stawka minimalna za udział w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji w sprawie innej niż wskazane w pkt 1 lit a) i b) omawianego przepisu, wynosi 240 zł. Z brzmienia drugiego wynika natomiast, że stawka za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej to 50% wspomnianej stawki minimalnej, lub (co nie ma miejsca w niniejszym przypadku) - gdy nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji - 75% rzeczonej stawki. Mając na uwadze powyższe, Sąd orzekł wobec wnioskującej o przyznaniu kosztów zastępstwa prawnego wykonanego w ramach prawa pomocy, w kwocie 442,80 zł, na co składa się należne wynagrodzenie w wysokości 360 zł (suma stawki minimalnej za udział w postępowaniu w pierwszej instancji, w kwocie 240 zł oraz należności za sporządzenie opinii o braku podstaw do sporządzenia skargi kasacyjnej, w wysokości 50% tej stawki, czyli 120 zł), podwyższone - stosownie do §2 ust. 3 cytowanego rozporządzenia - o podatek od towarów i usług obliczony według stawki 23 %, wynoszący 82,80 zł.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło