IV SA/Gl 734/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Teresa Kurcyusz-Furmanik, po rozpoznaniu w dniu 23 stycznia 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. K. na czynność materialno-techniczną w postaci ustawienia znaku drogowego w przedmiocie : ustawienia znaku drogowego p o s t a n a w i a odrzucić skargę W dniu [...] r. wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skarga J. K. na odmowę likwidacji oznakowania B-18 "zakazu wjazdu pojazdów o rzeczywistej masie całkowitej ponad 2,5 t". W zarzutach skargi zostało wywiedzione, iż odmowa likwidacji oznakowania narusza reguły wynikające z faktycznego zagospodarowania przestrzennego B. oraz kierunków rozwoju przyjętych w uchwale nr [...] z dnia [...] r. w sprawie studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy B., art. 20 i 21 Konstytucji RP, art. 6 i 8 ustawy Prawo działalności gospodarczej poprzez wprowadzenie barier faktycznych utrudniających prowadzenie i rozwój działalności gospodarczej oraz równego traktowania przedsiębiorców, decyzji administracyjnych o pozwoleniu na budowę sklepu [...] oraz warsztatu [...] poprzez przyjęcie, iż prawnie chroniony interes skarżącego ogranicza się tylko do prowadzenia warsztatu [...], gdy w rzeczywistości wolno realizować działalność w szerszym zakresie. W uzasadnieniu swojej skargi skarżący wskazał, iż w [...] 2003 r. na wiodącej do jego zakładu drodze ustawiono znak drogowy ograniczający przejazd samochodami o ciężarze powyżej 2,5 tony, a traktując to zdarzenie jako decyzję administracyjną wniósł odwołanie, w którym domagał się usunięcia znaku drogowego. Samorządowe Kolegium Odwoławcze orzekło o niedopuszczalności tego środka zaskarżenia stwierdzając, iż ustawianie znaków drogowych można określić jako czynność materialno-techniczną organów administracji, natomiast nie jest to decyzja administracyjna. Do skargi zostało załączone wezwanie skierowane przez J. K. do Zarządu Dróg w B., w którym skarżący wezwał Gminę B. do usunięcia naruszenia prawa polegającego na ustawieniu znaku drogowego przy ul. A w B. zakazującego przejazdu samochodami o tonażu większym niż 2,5 tony. Skarżący dołączył również do skargi pismo stanowiące odpowiedź na swoje wezwanie do usunięcia naruszenia sporządzone przez Miejski Zarząd Dróg w B. z [...] 2005 r. W piśmie tym odmawiając usunięcia znaku drogowego umieszczonego na ul. A w B. wyjaśniono, iż został on tam umieszczony w oparciu o regulację prawną zawartą w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 3 lipca 2003 r. w sprawie szczegółowych warunków technicznych dla znaków i sygnałów drogowych oraz urządzeń bezpieczeństwa ruchu drogowego i warunków ich umieszczania na drogach (Dz. U. Nr 220, poz. 2181). W odpowiedzi na skargę organ administracji wniósł o jej odrzucenie powołując się na uchybienie przez skarżącego 14 dniowego terminu, o którym mowa w treści art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. gdyż wezwanie o usunięcie znaku drogowego zostało skierowane przez skarżącego w dniu [...] 2005 r. a umieszczenie tego znaku miało miejsce w [...] 2003 r. W dodatkowo złożonym piśmie z dnia [...] 2005 r. uzupełniającym wywody skargi skarżący wskazał, iż przywołany w odpowiedzi na skargę przepis art. 52 § 3 p.p.s.a. zaczął obowiązywać dopiero od 1 stycznia 2004 r. a sporny znak umieszczono w [...] 2003 r., a zatem skarżący nie był zobowiązany przed wejściem w życie wskazanego przepisu notyfikować faktu wadliwie ustawionego znaku. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Kluczową sprawą do rozstrzygnięcia stało się ustalenie jaki charakter z punktu widzenia prawa administracyjnego ma umieszczenie znaku drogowego zakazującego poruszanie się w konkretnym miejscu określonym pojazdom. Podzielając stanowisko zaprezentowane w postanowieniu Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] r. Nr [...] Sąd uznał, iż jest to czynność materialno-techniczna należąca do zakresu działań organów administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. W związku z powyższym w oparciu o treść art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) zwanej dalej P.p.s.a., rozstrzyganie skarg na tego typu czynności należy do kompetencji sądów administracyjnych. Po myśli art. 52 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnieść można po wyczerpaniu środków zaskarżenia, co w przypadku czynności materialno-technicznych ustawodawca nakazał rozumieć wezwanie na piśmie właściwego organu do usunięcia naruszenia prawa. Jak wynika z treści art. 52 § 3 p.p.s.a. wezwanie takie musi zostać dokonane w nieprzekraczalnym terminie dni 14 od dnia dowiedzenia się o podjęciu czynności będącej przedmiotem skargi. Skarżący i organ wskazują, iż umieszczenie znaku drogowego, o którym mowa w skardze nastąpiło w [...] 2003 r. Wystąpienie zatem do organu w dniu [...] 2005 r. wezwaniem usunięcia naruszenia, co uczynił skarżący, nastąpiło z przekroczeniem wyżej wskazanego 14 dniowego terminu co czyni skargę niedopuszczalną. Odnosząc się do stanowiska skarżącego przedstawionego w piśmie z dnia [...] 2005 r. uzupełniającym wywody skargi Wojewódzki Sąd Administracyjny zauważa, iż wniesienie skargi nastąpiło już pod rządem obowiązujących przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, co uzasadnia konieczność ich stosowania. Nie ma zatem możliwości modyfikowania treści art. 52 p.p.s.a. w zależności od tego, czy naruszenie, o którym mowa w skardze nastąpiło przed wejściem w życie przywołanego aktu prawnego. W tym stanie rzeczy orzeczono w oparciu o art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.