IV SA/Gl 74/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Tadeusz Michalik, , , po rozpoznaniu w dniu 10 lutego 2011r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P.K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego p o s t a n a w i a odrzucić skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. postanowieniem z dnia [...]r., nr [...] odmówiło przywrócenia terminu do wniesienia przez P.K. odwołania od decyzji Dyrektora Ośrodka Pomocy Społecznej w R. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego. Rozstrzygnięcie to zawierało prawidłowe pouczenie o sposobie i terminie jego zaskarżenia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach i zostało skutecznie doręczone – doręczenie zastępcze do rąk żony skarżącego - w dniu 17 listopada 2010 r., co wynika z dowodu doręczenia przesyłki znajdującego się w aktach administracyjnych sprawy. Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej P.p.s.a.), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 P.p.s.a.). Z kolei w myśl art. 58 § 1 pkt. 2 P.p.s.a. Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. W niniejszej sprawie trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upływał więc 17 grudnia 2010 r. (piątek). Tymczasem skarga została złożona przez P. K. w dniu 17 grudnia 2010 r., jednakże w organie niewłaściwym bowiem w Punkcie Terenowym Ośrodka Pomocy Społecznej w R. Ośrodek ten nadał natomiast skargę do właściwego organu w dniu 22 grudnia 2010 r. (data stempla pocztowego na kopercie), a zatem po upływie terminu do jej wniesienia. Z kolei datą prawidłowego złożenia skargi jest data jej nadania lub złożenia we właściwym organie. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 P.p.s.a., skargę, jako spóźnioną, należało odrzucić.