IV SA/Gl 740/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach W składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Teresa Kurcyusz-Furmanik po rozpoznaniu w dniu 27 lipca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie informacji publicznej w kwestii wniosku skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku z dnia 26 stycznia 2009 r. postanawia: przywrócić termin do wniesienia skargi kasacyjnej. Wyrokiem z dnia 26 stycznia 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę W.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie informacji publicznej. Odpis tego orzeczenia z uzasadnieniem doręczono skarżącemu 9 marca 2009 r. Następnie 8 kwietnia 2009 r. skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy przez ustanowienie pełnomocnika – adwokata lub radcy prawnego, co uzasadnił niemożnością uzyskania pomocy prawnej ze strony takiego pełnomocnika. Jak wyjaśnił wszyscy adwokaci i radcowie prawni, do których się zwrócił o sporządzenie skargi kasacyjnej od wyżej wskazanego wyroku, odmówili udzielenia pomocy prawnej powołując się na szczupłość czasu jakim dysponują oraz zakres obowiązków jakie na nich spoczywają z tytułu świadczenia pomocy prawnej w innych sprawach. Postanowieniem z 27 maja 2009 r. odmówiono skarżącemu przyznania prawa pomocy. W dniu 30 czerwca 2009 r. wpłynął do tutejszego Sądu, sporządzony w dniu 25 czerwca 2009 r. (wniesiony 26 czerwca 2009 r.) przez pełnomocnika strony skarżącej adwokata J.S., wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku z dnia 26 stycznia 2009 r. Wraz z wnioskiem wpłynęła skarga kasacyjna sporządzona 25 czerwca 2009 r. i wniesiona w dniu 26 czerwca 2009 r. przez wyżej wskazanego pełnomocnika. Uzasadniając wniosek pełnomocnik strony skarżącej podniósł, że w dniu 8 kwietnia 2009 r., zatem w terminie otwartym do wniesienia skargi kasacyjnej, skarżący wystąpił z wnioskiem o przyznanie mu prawa pomocy, a następnie 19 czerwca 2009 r. zostało mu doręczone postanowienie o odmowie przyznania prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie pełnomocnika procesowego z urzędu. W dalszej części uzasadnienia wywiedziono, że z uwagi na krótki czas poszukiwania pomocy prawnej we własnym zakresie, skarżący dochowując zasad należytej staranności, pomoc taką uzyskał dopiero 25 czerwca 2009 r. Kończąc pełnomocnik skarżącego wskazał, że zaistniałe w sprawie okoliczności faktyczne, niezależne od skarżącego i przez niego niezawinione czynią wniosek zasadnym. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Zgodnie z regulacją art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a., czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie ustawowego terminu jest bezskuteczna. Jednak po myśli art. 86 § 1 tej ustawy, sąd na wniosek strony postanowi przywrócenie terminu, jeżeli strona nie dokonała czynności bez swej winy. Z kolei art. 177 § 1 p.p.s.a. stanowi, że skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Termin do wniesienia skargi kasacyjnej jest terminem proceduralnym i jako taki podlega przywróceniu w trybie art. 86 § 1 p.p.s.a. Ustawodawca uzależnił jednak tę możliwość od złożenia przez stronę ubiegającą się o przywrócenie terminu stosownego wniosku oraz uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na brak winy w jego uchybieniu, przy czym strona jest zobowiązana równocześnie dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 cytowanej ustawy). W niniejszej sprawie odpis wyroku z dnia 26 stycznia 2009 r. z uzasadnieniem doręczono skarżącemu 9 marca 2009 r., co wynika z treści dokumentu potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach sprawy (k. 49). Wobec tego ustawowy termin do wniesienia skargi kasacyjnej od tego orzeczenia upłynął w dniu 8 kwietnia 2009 r., zaś skarga kasacyjna została wniesiona 26 czerwca 2009 r., zatem z uchybieniem terminu, o którym mowa w art. 177 § 1 p.p.s.a. Badając wskazane przez skarżącego okoliczności, mające na celu wykazanie braku jego winy w niedochowaniu wymaganego przez ustawodawcę terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyżej opisanego wyroku, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach stwierdził, że nie można odmówić mu racji. Jednym z ustawowych warunków skutecznego wniesienia skargi kasacyjnej jest sporządzenie jej przez adwokata lub radcę prawnego (art. 175 § 1 p.p.s.a.). Zatem skarżący jako osoba nienależąca do tej kategorii podmiotów musiał uzyskać pomoc prawną polegającą na sporządzeniu skargi kasacyjnej przez podmiot, o jakim mowa w wyżej przywołanym przepisie. Z akt sprawy wynika, że skarżący podjął takie działania, bowiem już we wniosku z dnia 8 kwietnia 2009 r., o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie pełnomocnika (radcy prawnego lub adwokata), podniósł, iż chce skorzystać z przysługującego mu uprawnienia do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku tutejszego Sądu z dnia 26 stycznia 2009 r. Jednak, jak wskazał w uzasadnieniu wniosku, pełnomocnicy, do których się zwrócił o sporządzenie tego środka odwoławczego, odmówili mu pomocy prawnej, co uzasadniali brakiem możliwości czasowych. W tej sytuacji, ze względu na ustawowy obowiązek sporządzenia skargi kasacyjnej przez profesjonalnego pełnomocnika będącego adwokatem lub radcą prawnym, skarżący wniósł o przyznanie mu prawa pomocy przez ustanowienie takiego pełnomocnika. Wobec braku podstaw do przyznania prawa pomocy, postanowieniem z dnia 27 maja 2009 r. odmówiono skarżącemu przyznania prawa pomocy. Odpis tego orzeczenia doręczono mu w dniu 19 czerwca 2009 r. i ten dzień, w ocenie Sądu, należało uznać za moment ustania przyczyny uchybienia terminu, o jakim mowa w art. 87 § 1 p.p.s.a. Konsekwentnie zatem należało przyjąć, iż siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej upływał z dniem 26 czerwca 2009 r. W.K. 25 czerwca 2009 r. udzielił pełnomocnictwa procesowego adwokatowi J.S., który w tym samym dniu sporządził skargę kasacyjną i wniósł ją do Sądu w dniu 26 czerwca 2009 r. wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności procesowej. Jednocześnie skarżący wykazał, iż nie ponosi winy w niezachowaniu tego terminu procesowego. W terminie otwartym do wniesienia skargi kasacyjnej wykazał on inicjatywę w poszukiwaniu profesjonalnego pełnomocnika, który sporządziłby skargę kasacyjną, jednak pomocy takiej nie uzyskał. Dążąc do realizacji przysługującego mu uprawnienia do zaskarżenia wyroku z dnia 26 stycznia 2009 r., wystąpił o przyznanie prawa pomocy przez ustanowienie adwokata lub radcy prawnego. Wobec odmowy przyznania prawa pomocy, w dalszym ciągu, we własnym zakresie poszukiwał adwokata lub radcy prawnego, który udzieliłby mu stosownej ochrony. W efekcie tych starań pomoc taką uzyskał dopiero w dniu 25 czerwca 2009 r. O determinacji skarżącego w dążeniu do wniesienia skargi kasacyjnej świadczy okoliczność, że pomoc taką uzyskał aż w Warszawie, miejscu bardzo odległym od miejsca zamieszkania. Zasadnie zatem należało uznać, że skarżący bez swej winy uchybił terminowi określonemu w art. 177 § 1 p.p.s.a., a wobec tego, że w siedmiodniowym terminie od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu wystąpił z wnioskiem o jego przywrócenie i równocześnie z wnioskiem czynności tej dokonał, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.