IV SA/Gl 740/12
PostanowienieWSA w Gliwicach2013-07-08
Skład orzekający: Teresa Kurcyusz – Furmanik
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy sąd administracyjny, oddalając skargę, powinien orzec o kosztach nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, jeśli pełnomocnik wniósł o ich zasądzenie?Ratio decidendi
Sąd administracyjny, który oddalił skargę, powinien orzec o kosztach nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, jeśli pełnomocnik wniósł o ich zasądzenie. Koszty te obejmują wynagrodzenie adwokata oraz zwrot niezbędnych wydatków, a ich wysokość jest regulowana przez przepisy Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności adwokackie.Stan faktyczny
Pełnomocnik strony skarżącej, adwokat K.M., ustanowiony z urzędu w sprawie dotyczącej zasiłku celowego, podtrzymał skargę i wniósł o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej. Sąd pierwszej instancji oddalił skargę, ale nie orzekł o kosztach pomocy prawnej. Następnie, na posiedzeniu niejawnym, sąd postanowił przyznać adwokatowi wynagrodzenie za nieopłaconą pomoc prawną.Rozstrzygnięcie
Przyznano adwokatowi K.M. kwotę 295,20 zł tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: , Przewodniczący Sędzia WSA Teresa Kurcyusz – Furmanik, , , po rozpoznaniu w dniu 8 lipca 2013r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T.M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego w kwestii wniosku pełnomocnika strony skarżącej o przyznanie wynagrodzenia tytułem nieopłaconej pomocy prawnej postanawia: przyznać adwokatowi K.M. kwotę 295,20 zł (dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych i dwadzieścia groszy) tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu
Postanowieniem z dnia 18 września 2012r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach przyznał skarżącemu T.M. prawo pomocy poprzez ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego.
Na tej podstawie Okręgowa Rada Adwokacka w K. wskazała jako pełnomocnika dla skarżącego adwokata K.M., która uczestniczyła w postępowaniu toczącym się przed tutejszym Sądem.
Na rozprawie w dniu 13 czerwca 2013r. pełnomocnik podtrzymała skargę oraz wniosła między innymi o zasądzenie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu oświadczając, że nie zostały one pokryte ani w całości ani w części.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w wyroku z dnia 13 czerwca 2013r., w którym oddalił skargę T.M. nie orzekł o kosztach nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez wskazanego wyżej adwokata.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie P.p.s.a., wyznaczony adwokat ma prawo do wynagrodzenia za podjęte czynności w zakresie nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Pełnomocnik ustanowiony w ramach przyznanego stronie prawa pomocy otrzymuje wynagrodzenie, o którym mowa w art. 250 P.p.s.a. w związku z faktycznym udzielaniem pomocy prawnej.
Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. nr 163, poz. 1348), zwane dalej rozporządzeniem.
Stosownie do regulacji § 19 rozporządzenia koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150 % stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3 - 5 oraz niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata.
W myśl § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia stawki minimalne w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji, w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna ani decyzja lub postanowienie Urzędu Patentowego, wynoszą 240 zł.
Mając na uwadze powyższe uregulowania Sąd przyznał adwokatowi K.M. za reprezentowanie strony w postępowaniu przed sądem I instancji wynagrodzenie w wysokości 240 zł, a więc w stawce minimalnej, którą zgodnie z § 2 ust. 3 rozporządzenia należało powiększyć o 23 % podatku VAT.
W tym stanie rzeczy, należało orzec jak w sentencji postanowienia
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło