IV SA/Gl 746/14

PostanowienieWSA w Gliwicach2015-05-11

Skład orzekający: Małgorzata Walentek

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy sąd administracyjny jest właściwy do orzekania o kosztach nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sytuacji, gdy w wyroku oddalającym skargę nie orzeczono o tych kosztach?
Ratio decidendi
Sąd administracyjny jest właściwy do orzekania o kosztach nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, nawet jeśli pierwotny wyrok oddalający skargę nie zawierał rozstrzygnięcia w tym zakresie. Wynika to z przepisów Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości regulującego opłaty za czynności adwokackie i ponoszenie przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej.
Stan faktyczny
Pełnomocnik strony skarżącej, adwokat J.Z., reprezentował skarżącego W.G. w postępowaniu przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Gliwicach w sprawie dotyczącej zasiłku celowego. Sąd oddalił skargę w wyroku z dnia 5 maja 2014 r., nie orzekając jednak o kosztach nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Pełnomocnik wniósł o zasądzenie tych kosztów. Sąd rozpoznał wniosek i postanowił przyznać wynagrodzenie adwokatowi.
Rozstrzygnięcie
Przyznano adwokatowi J.Z. kwotę 295,20 zł tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, w tym podatek VAT.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: , Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Walentek, , , po rozpoznaniu w dniu 11 maja 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W.G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego w kwestii wniosku pełnomocnika strony skarżącej o przyznanie wynagrodzenia tytułem nieopłaconej pomocy prawnej postanawia: przyznać adwokatowi J.Z. kwotę 295,20 zł (dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych i dwadzieścia groszy) w tym 55,20 zł podatku od towarów i usług, tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu Postanowieniem z dnia 11 września 2014 r. zostało przyznane skarżącemu – W.G. prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata z urzędu w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego. Na tej podstawie Dziekan Okręgowej Rady Adwokackiej w K. wyznaczył dla skarżącego pełnomocnika w osobie adwokata J.Z., który reprezentował stronę w postępowaniu przed sądem I instancji. W piśmie procesowym z dnia 4 marca 2015 r. pełnomocnik skarżącego wniósł m.in. o zasądzenie na jego rzecz kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu oświadczając, iż pomoc ta nie została opłacona ani w całości ani w części. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w wyroku z dnia 5 maja 2014 r., w którym oddalił skargę W.G., nie orzekł o kosztach nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez wskazanego wyżej adwokata. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej w skrócie P.p.s.a.) wyznaczony adwokat ma prawo do wynagrodzenia za podjęte czynności w zakresie nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Pełnomocnik ustanowiony w ramach przyznanego stronie prawa pomocy otrzymuje wynagrodzenie, o którym mowa w art. 250 P.p.s.a. w związku z faktycznym udzieleniem pomocy prawnej. Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 461), zwanego dalej rozporządzeniem. Stosownie do regulacji § 19 rozporządzenia koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150 % stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3 – 5 oraz niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata. W myśl § 18 ust.1 pkt 1 lit. "c" rozporządzenia stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji 240 zł. Mając na uwadze powyższe uregulowania Sąd przyznał adwokatowi J.Z. za reprezentowanie strony w postępowaniu przed sądem I instancji wynagrodzenie w wysokości 240 zł, a więc w stawce minimalnej, którą zgodnie z § 2 ust. 3 rozporządzenia należało powiększyć o 23 % podatku VAT. Mając wszystko powyższe na uwadze Sąd orzekł, jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło