IV SA/Gl 753/15

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach - Łukasz Strzępek po rozpoznaniu w dniu 10 listopada 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A S.A. w G. na postanowienie Okręgowego Inspektora Pracy w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia w kwestii wniosku strony skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych postanawia: oddalić wniosek o przyznanie prawa pomocy Na druku urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżąca spółka zwróciła się o zwolnienie od kosztów sądowych. W treści formularza podano, że "spółka ma ujemne kapitały i zajęte przez komorników i Urząd Skarbowy rachunki bankowe". Opisując sytuacje Spółki podano, że wysokość jej kapitału zakładowego wynosi – [...] zł, wartość środków trwałych to [...] zł, zaś starta za ubiegły rok bilansowy wyniosła – [...] zł. Dodatkowo wskazano, że aktualnie w kasie spółki brak jest jakichkolwiek środków, podobnie jak na posiadanym rachunku bankowym, natomiast należności długoterminowe kształtują się na poziomie [...] zł, aktywa obrotowe są na poziomie [...] zł zaś zobowiązania wynoszą [...] zł. Na wezwanie referendarza sądowego spółka nadesłała szereg dokumentów obrazujących jej sytuacje materialną. Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważono co następuje: Przepis art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r. poz. 270 – zwanej dalej P.p.s.a. ) konstytuuje zasadę odpłatności postępowania sądowoadministracyjnego. Wyjątkiem od niej jest możliwość przyznania prawa pomocy, które stosownie do treści art. 245 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi może zostać przyznane stronie w zakresie całkowitym lub częściowym. Zgodnie z treścią art. 246 § 2 pkt 2 osobie prawnej, a także innej jednostce organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej, prawo pomocy może być przyznane w zakresie częściowym wówczas, gdy wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania. Przedstawione przez stronę dokumenty potwierdzają podnoszony w druku formularza fakt zajęć wierzytelności dokonanych na wnioski wierzycieli skarżącej. Jednakże okoliczność ta sama przez się nie może stanowić podstawy do uwzględnienia złożonego wniosku. Z nadesłanego rachunku zysków i start oraz bilansu obejmujących okres od [...] do [...] wynika, że sytuacja materialna Spółki uległa pogorszeniu, jednakże nie aż na tyle znaczącemu aby opłacenie kosztów sądowych leżało poza zakresem jej możliwości. Przede wszystkim należy zwrócić uwagę na istnienie należności krótkoterminowych w wysokości [...] zł. Ich istnienie pozwala założyć, że strona będzie w stanie uzyskać środki, które w pierwszej kolejności winny być przeznaczone na pokrycie należności publicznoprawnych – w tym przypadku kosztów postępowania sądowego. Co istotne, w odniesieniu do początku analizowanego okresu wartość tego rodzaju należności wzrosła, co może przełożyć się na zwiększenie możliwości płatniczych strony. Nie można rzecz jasna pominąć faktu zwiększenia się zobowiązań skarżącej, nie mniej jednak uznać trzeba, że należności względem Skarbu Państwa winny mieć pierwszeństwo w stosunku do należności względem podmiótł prywatnych. Powyższe uwagi odnieść należy do rozmiaru ewentualnych kosztów postępowania, jakie na jego obecnym etapie strona może ponosić. Zgodnie z treścią § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów, z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.) wpis od skargi w niniejszej sprawie wynosi 100 zł i jest to zasadniczy wydatek na obecnym etapie postępowania sądowego. Nie jest to więc kwota, której wygospodarowanie stanowiłoby dla skarżącej spółki przeszkodę nie do przebycia lub wymagało podjęcia wytężonych wysiłków w celu jej zabezpieczenia. Z powyższych względów, w oparciu o art. 245 § 1 i § 3 P.p.s.a. w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 tej ustawy, działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. w związku z § 3 tego przepisu orzeczono jak w sentencji postanowienia.