IV SA/Gl 755/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Teresa Kurcyusz-Furmanik, , , po rozpoznaniu w dniu 14 listopada 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie zasiłku okresowego w kwestii wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata postanawia: odrzucić sprzeciw Postanowieniem z dnia 4 października 2016 r. starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach ustanowił dla skarżącego adwokata z urzędu. Odpis wskazanego postanowienia został doręczony skarżącemu w dniu 18 października 2016 r., co wynika ze znajdującego się w aktach sprawy zwrotnego potwierdzenia odbioru (k. 33). W dniu 17 października 2016 r. skarżący wniósł do tutejszego Sądu sprzeciw od uprzednio wymienionego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 259 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718) od postanowień referendarza sądowego m.in. w przedmiocie odmowy przyznania prawa pomocy, strona może wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia zarządzenia lub postanowienia. W myśl § 2 powołanego art. sprzeciw wniesiony po terminie sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. W rozpoznawanej sprawie postanowienie z dnia 4 października 2016 r. zostało doręczone skarżącemu w dniu 18 października 2016 r., zatem termin do wniesienia sprzeciwu rozpoczął bieg w dniu 19 października 2016 r. W konsekwencji w dniu złożenia sprzeciwu – czyli dnia 17 października 2016 r. termin ten nie rozpoczął jeszcze biegu. Wskazać należy, iż z literalnego brzmienia art. 259 § 2 P.p.s.a. wynika, że stanowi on podstawę do odrzucenia sprzeciwu wniesionego po terminie, a nie przedwczesnego, jednakże z wykładni celowościowej tego przepisu zdaniem Sądu wynika podstawa do odrzucenia sprzeciwu w takiej również sytuacji. Na marginesie przyjdzie zauważyć także, że skarżący wniósł sprzeciw od postanowienia uwzględniającego jego wniosek o przyznanie prawa pomocy. Jednakże treść sprzeciwu może sugerować, że skarżący błędnie zinterpretował treść wydanego postanowienia albowiem wskazał, iż wnosi sprzeciw od "postanowienia o odmowie przyznania pełnomocnika z urzędu". Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 259 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak w sentencji