IV SA/Gl 760/14

PostanowienieWSA w Gliwicach2014-10-06

Skład orzekający: Andrzej Majzner

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego powinien zostać uwzględniony, biorąc pod uwagę sytuację materialną i życiową strony?
Ratio decidendi
Sąd uznał, że wniosek o ustanowienie radcy prawnego powinien zostać uwzględniony. Stwierdzono, że skarżąca, będąc osobą bezrobotną, utrzymującą się z zasiłku i renty małżonka, przy znaczących wydatkach na leki i utrzymanie domu, nie jest w stanie ponieść kosztów związanych z ustanowieniem profesjonalnego pełnomocnika bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania siebie i rodziny. Wniosek o zwolnienie z kosztów sądowych został uznany za bezprzedmiotowy z mocy prawa.
Stan faktyczny
Skarżąca A.K. złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy, domagając się zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego. Wnioskodawczyni podała, że jest bezrobotna, utrzymuje się z zasiłku dla bezrobotnych i renty męża, posiada dom i nieruchomość rolną, ale nie posiada zasobów pieniężnych ani przedmiotów o wartości przekraczającej 3.000 Euro. Wniosła również o ustanowienie radcy prawnego, przedstawiając dokumenty dotyczące swoich dochodów i wydatków.
Rozstrzygnięcie
Ustanowiono radcę prawnego dla skarżącej.

Pełny tekst orzeczenia

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach Andrzej Majzner po rozpoznaniu w dniu 6 października 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.K. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...]r., nr [...] w przedmiocie zwrotu nienależnie pobranego stypendium w kwestii wniosku skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego postanawia: 1. ustanowić radcę prawnego dla skarżącej; W dniu 8 września 2014 r. A.K. nadała do Sądu urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, w którym oznaczyła, iż domaga się zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika procesowego w osobie radcy prawnego. Wnioskodawczyni oświadczyła, iż jest osobą bezrobotną, pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z małżonkiem i posiada dom o powierzchni 130 m2 oraz nieruchomość rolną o powierzchni 700 m2. Nie posiada natomiast żadnych zasobów pieniężnych ani przedmiotów o wartości przekraczającej 3.000 Euro. Skarżąca dodała, że na miesięczny dochód jej rodziny w kwocie brutto ogółem 2.213,20 zł składa się pobierany przez nią zasiłek dla bezrobotnych (783,20 zł) oraz renta męża (1.430 zł). Wskazała przy tym, iż miesięcznie przeznacza na żywność 800 zł, na leki 150 zł oraz na "utrzymanie domu" 600 zł. Następnie, to jest odpowiadając na wezwanie do uzupełnienia danych ujętych we wniosku (zarządzenie z dnia 16 września 2014 r.), A.K. nadesłała między innymi wyciąg bankowy potwierdzający wpływ na konto jej zasiłku dla bezrobotnych (678,71 zł) oraz renty jej małżonka (1.218,85 zł), faktury i paragony potwierdzające wysokość wydatków na zakup leków we wrześniu 2014 r., w kwocie ogółem 214,32 zł, a także dokumenty obrazujące wysokość kosztów obciążających ją tytułu opłat stałych (gaz, energia elektryczna, usługi telekomunikacyjne, podatek od nieruchomości, wywóz śmieci, kanalizacja, ubezpieczenie) oraz faktury na zakup opału, za kwotę ogółem 1.245 zł. W toku rozpoznania wniosku zważono, co następuje. Stosownie do art. 243 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - zwanej dalej "p.p.s.a.", stronie na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy. Zgodnie zaś z art. 245 §1 przywołanej regulacji, prawo pomocy może zostać udzielone w zakresie częściowym lub całkowitym. W pierwszej kolejności należy odnotować, że skarga w niniejszej sprawie została złożona na decyzję administracyjną wydaną w przedmiocie świadczeń przysługujących osobie bezrobotnej. W konsekwencji, skarżąca jest w tej sprawie zwolniona od kosztów sądowych z mocy samego prawa, co wynika z art. 239 pkt 1 lit. b) p.p.s.a., a tym samym, jej wniosek o zwolnienie z obowiązku uiszczenia tych kosztów jest bezprzedmiotowy i jako taki nie podlega rozpoznaniu (wnioskodawczyni została już o tym fakcie poinformowana przez Sąd wcześniejszym pismem z dnia 12 września 2014 r.). Odnosząc się natomiast do wniosku A.K. o ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika należy przywołać zasadę wyrażoną w art. 246 §1 pkt 2 p.p.s.a. Stosownie do jej brzmienia, przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym (czyli po myśli art. 245 §3 cytowanej regulacji, mogącym obejmować między innymi ustanowienie adwokata lub radcy prawnego) następuje wtedy, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Dokonana w tym kontekście analiza stanu majątkowego i sytuacji życiowej strony doprowadziła do konkluzji, że okoliczności sprawy uzasadniają uwzględnienie zgłoszonego żądania. Z oświadczeń wyżej wymienionej wynika, iż nie posiada ona żadnych zasobów finansowych ani łatwego do spieniężenia majątku. Równocześnie jest osobą bezrobotną i wraz z małżonkiem utrzymują się z jej zasiłku oraz renty męża, co daje ogółem kwotę 1.897,56 zł. Zważywszy przy tym wysokość udokumentowanych przez nią kosztów utrzymania, w tym relatywnie znacznych wydatków na zakup leków, co czego należy wszak doliczyć niezbędne wydatki na wyżywienie, zakup środków czystości i odzieży, jak również uwzględniwszy okoliczność, iż jej małżonek uskarża się na poważne kłopoty zdrowotne uznano, że dochód ten nie umożliwia dokonania w zasadzie żadnych oszczędności. Mając na uwadze powyższe stwierdzić przyjdzie, że opłacenie należności związanych z udziałem radcy prawnego w postępowaniu sądowoadministracyjnym przekracza możliwości płatnicze wnioskodawczyni. Dlatego postanowiono jak w sentencji działając na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7 p.p.s.a. w związku z art. 246 §1 pkt 2 tej ustawy.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło