IV SA/Gl 760/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Renata Siudyka po rozpoznaniu w dniu 10 października 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Gminy C. na decyzję Zarządu Województwa [...] z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie ulgi w postaci rozłożenia na raty należności z tytułu zwrotu części dofinansowania projektu współfinansowanego ze środków objętych Regionalnym Programem Operacyjnym Województwa [...] na lata 2007 – 2013 w kwestii wniosku pełnomocnika strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji p o s t a n a w i a: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. Pismem z dnia 26 lipca 2016 r. Gmina C., reprezentowana przez pełnomocnika adwokata M.J., wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Zarządu Województwa [...] z dnia [...]r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję własną z dnia [...]r. nr [...] dotyczącą udzielenia beneficjentowi ulgi w postaci rozłożenia na raty należności z tytułu zwrotu całości dofinansowania w kwocie 595.547,30 zł wraz z odsetkami w wysokości 225.526,00 zł. W treści skargi pełnomocnik strony skarżącej zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wskazała, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Pełnomocnik wyjaśniła, że w wyniku wniesionego środka prawnego strona skarżąca utraciła możliwość wykonania decyzji rozkładającej na raty jej zobowiązanie do zwrotu środków przeznaczonych na realizację programu finansowanego z udziałem środków europejskich pomimo jednak tego faktu termin płatności rat przypada na okres, w którym decyzja była nieostateczna, wobec czego strona wykonać jej nie mogła. Zdaniem pełnomocnika udzielona w tych okolicznościach ulga ma charakter iluzoryczny, jako że strona skarżąca de facto nie może z niej skorzystać i naraża Miasto C. na spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków. Jednocześnie pełnomocnik dodała, iż gmina może dokonywać tylko takie wydatki, które zostały zaplanowane w uchwale budżetowej po to, aby nie utraciła zdolności do wykonywania zadań publicznych. Podsumowując podkreśliła, że za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji przemawia zarówno interes publiczny, jak i słuszny interes obywateli mieszkających na terenie Gminy C. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 61 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718), zwanej dalej w skrócie P.p.s.a. wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Na wstępie należy podnieść, że przesłanki w postaci wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a., należy wiązać z sytuacją, która może powstać, gdy zaskarżony akt administracyjny zostanie wykonany, a następnie na skutek uwzględnienia skargi akt ten zostanie wzruszony (por. postanowienie NSA z dnia 1 sierpnia 2012 r. sygn. akt II OZ 667/12 LEX nr 1225758). Ponadto badając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, sąd powinien wziąć pod uwagę nie tylko okoliczności podniesione w tym wniosku, ale także okoliczności całej sprawy (por. postanowienie NSA z dnia 20 marca 2012 r. sygn. akt II GSK 380/12 LEX nr 1145522). Natomiast przepis art. 61 § 3 P.p.s.a. zobowiązuje stronę do wskazania przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, nie nakładając na nią obowiązku ich udowodnienia. Ocena, czy wskazane przez stronę okoliczności są wystarczające do wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, a zatem czy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, pozostaje w wyłącznej kompetencji sądu (por. postanowienie NSA z dnia 20 marca 2012 r. sygn. akt II GSK 381/12 LEX nr 1145524). W przedmiotowej sprawie pełnomocnik strony skarżącej domaga się wstrzymania wykonania decyzji rozkładającej na raty należności z tytułu zwrotu dofinansowania w kwocie 595.547,30 zł wraz z odsetkami w wysokości 225.526,00 zł. Pełnomocnik strony skarżącej jako uzasadnienie swojego wniosku podała w szczególności trudne do odwrócenia skutki polegające na niemożliwości zaspokojenia przez Gminę zbiorowych potrzeb ludności. Natomiast zawarta w aktach administracyjnych uchwala budżetowa Miasta C. na rok 2016 potwierdza powyższe. W ocenie Sądu w sprawie zaistniały przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji określone w art. 61 P.p.s.a. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji.