IV SA/Gl 764/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia NSA Tadeusz Michalik Sędziowie Sędzia WSA Teresa Kurcyusz – Furmanik Sędzia WSA Małgorzata Walentek (spr.) Protokolant st. sekretarz sądowy Agnieszka Janecka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 marca 2010 r. sprawy ze skargi M.S. na decyzję Rektora [...] Uniwersytetu [...] w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie spaw studentów 1) uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Dziekana Wydziału [...] z Oddziałem [...] w S. [...] Uniwersytetu [...] w K. z dnia [...]r. nr [...], 2) określa, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana, 3) zasądza od Rektora [...] Uniwersytetu [...] w K. kwotę 200 zł (słownie: dwieście złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. Decyzją z dnia [...] Nr [...], wydaną na podstawie art. 190 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz. U. Nr 164, poz. 1365 ze zm.) i § 20 ust. 1 pkt 2 Regulaminu Studiów stanowiącego załącznik Nr 1 do uchwały Senatu [...] z dnia 27 kwietnia 2007r oraz art. 104 k.p.a., Dziekan Wydziału [...] z Oddziałem [...] w S. [...] Uniwersytetu Medycznego w K. skreślił M.S. z listy studentów Wydziału [...] z Oddziałem [...], kierunku: [...]. W pismach z dnia [...] i [...] r. M.S. zwróciła się o przywrócenie jej miejsca na liście studentów. W ostatnim z ww. pism podniosła, że status studenta utraciła z powodu niedotrzymania terminu dostarczenia indeksu po sesji zimowej 2008/2009. Wskazała, że w czasie tej sesji nie zaliczyła przedmiotu [...] a nadto, że podanie z prośbą o możliwość poprawienia roku ze względu na ten przedmiot złożyła w terminie. Podkreśliła również, że zaliczenia z pozostałych przedmiotów uzyskała w czasie sesji, bądź w terminie przedłużenia sesji. Powodem niedostarczenia indeksu były natomiast jej problemy zdrowotne i rodzinne. W czasie trwania sesji uległa bowiem wypadkowi. Ponadto wskazała na negatywne dla niej i jej rodziny konsekwencje wydania decyzji, w tym konieczność natychmiastowej spłaty kredytu studenckiego. Zwróciła również uwagę, że skreślenie z listy studentów uniemożliwia jej zaliczenie bieżących kolokwiów a w konsekwencji może skutkować niedopuszczeniem do egzaminów. Wyraziła także przekonanie, że wyprowadzenie się z Domu Studenta i nowe miejsce zamieszkania pomogą jej w poukładaniu wszystkich spraw Rektor [...] Uniwersytetu Medycznego w K. decyzją z dnia [...] r. uchylił zaskarżone rozstrzygnięcie i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia z powodu zastosowania błędnej podstawy prawnej. Zdaniem organu podstawę decyzji powinien stanowić art. 190 ust. 2 pkt 2 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym oraz § 20 ust. 1 pkt 3 Regulaminu – dotyczące niezaliczenia semestru lub roku studiów w określonym przez Rektora terminie, a nie przepis art. 190 ust. 1 pkt 2 tej ustawy oraz § 20 ust. 1 pkt 2 Regulaminu studiów, wskazujący na przesłankę rezygnacji ze studiów. Następnie Dziekan Wydziału [...] z Oddziałem [...] Uniwersytetu Medycznego w K. decyzją z dnia [...] Nr [...] r., wydaną na podstawie art. 190 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz. U. Nr 164, poz. 1365 ze zm.) i § 20 ust. 1 pkt 3 Regulaminu studiów oraz art. 104 k.p.a. w zw. z art. 207 ust. 1 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym, ponownie skreślił M.S. z list studentów. W uzasadnieniu tej decyzji wskazał, że M.S. studentka III roku V semestru jednolitych studiów magisterskich kierunku: [...] nie uzyskała zaliczenia II roku V semestru w roku akademickim 2008/2009 w terminie do 01.03.2009 r. W terminie do wniesienia odwołania M.S. wniosła pismo datowane na dzień [...] zawierające zasadniczo tożsamą argumentację co w piśmie z tej samej daty złożonym uprzednio w postępowaniu odwoławczym od decyzji Dziekana z dnia [...]. W piśmie tym zaznaczyła, że do wcześniejszego odwołania dołączyła zaświadczenia lekarskie potwierdzające jej problemy zdrowotne. Decyzją z dnia [...] Rektor [...] Uniwersytetu Medycznego w K., utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu wskazał, iż podnoszonym przez skarżącą powodem nie uzyskania zaliczenia semestru w terminie były problemy zdrowotne oraz rodzinne. Jednakże załączona do podania dokumentacja medyczna dotyczy urazu, który miał miejsce w maju 2009 r., tj. po zastrzeżonym do dnia [...] r. terminie ostatecznego przedłużenia sesji zaliczeniowej. Nadto organ stwierdził, że zgodnie z § 22 ust. 1 pkt 5 Regulaminu studiów student znajdujący się w trudnej sytuacji rodzinnej może złożyć do Dziekana podanie o udzielenie urlopu, natomiast z takiej możliwości skarżąc jednak nie skorzystała. W tym stanie rzeczy Rektor uznał za zasadne utrzymać w mocy zaskarżoną decyzję. M.S. zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach powyższą decyzję. Wskazała, że w sesji zimowej, po V semestrze III roku studiów zaliczyła wszystkie przedmioty w wyznaczonym terminie oprócz przedmiotu [...], na którego powtarzanie Dziekan Wydziału [...] wyraził pisemną zgodę. Z tego powodu była dopuszczona do zajęć w VI semestrze, na które uczęszczała. Powód skreślenia jej z listy studentów, tj. niezaliczenia V semestru III roku studiów uważa za niezgodny z prawdą, ponieważ uzyskała wymagane zaliczenia oraz pisemną zgodę na powtarzanie za rok tylko jednego przedmiotu. Podniosła przy tym, że taka sytuacja zdarzyła jej się po raz pierwszy w czasie trwania studiów. Zaznaczyła, że podpisane przez Dziekana podanie musi znajdować się w jej aktach. Skarżąca podniosła także, że w czasie trwania sesji zimowej [...] r. uległa wypadkowi, z powodu którego po raz kolejny wybiła staw barkowy, z którym jak wskazała, ma problemy od ponad trzech lat. Załączyła do skargi kopię karty historii choroby kliniki chirurgicznej z przyjęcia jej w dniu [...] r. Zaznaczyła, że z powodu studiów zalecana od dawna operacja tego barku jest przez nią stale odwlekana. Wskazała również, że z uwagi na problemy zdrowotne, częste wyjazdy do domu oraz rehabilitację nieterminowo złożyła indeks w dziekanacie, jednakże wpisy znajdujące się w nim zostały dokonane w datach mieszczących się w wyznaczonym terminie zaliczeń. Zdaniem skarżącej żaden zapis regulaminu nie stanowi jednak, że można skreślić studenta z listy studentów za nieterminowe oddanie indeksu, tym bardziej, że spóźnienie w jej przypadku było spowodowane przyczynami zdrowotnymi. Podniosła także, że ze względu na długotrwałą procedurę nie wiedziała jakie zaświadczenie lekarskie i dokumentację medyczną już złożyła, ile podań pisała i składała, dlatego do odwołania nie złożyła żadnych załączników pewna, że wszystko jest w jej dokumentacji. Skarżąca uważa, że nikt nie czytał jej podań ze zrozumieniem, zaś skreślenie z listy studentów pociągnie za sobą ujemne dla niej konsekwencje, w tym konieczność natychmiastowej spłaty kredytu studenckiego, którego ani ona ani jej rodzina nie będą w stanie spłacić. Czuje się oszukana, zwodzona od pół roku, odsyłana z jednej instytucji do drugiej. W konsekwencji wniosła o pozytywne rozpoznanie jej sprawy i przywrócenie jej na listę studentów. W odpowiedzi na skargę Rektor [...] w K. postulował jej oddalenie utrzymując, że zaskarżona decyzja jest prawidłowa i został wydana w granicach prawa i po wszechstronnym rozważeniu stanu faktycznego. Ponadto wskazano, że na podstawie wniosku z dnia [...] r. skarżąca uzyskała przedłużenie terminu sesji zaliczeniowej z przedmiotu [...] do [...] r. Wobec braku zaliczenie z w/w przedmiotu oraz z przedmiotu [...], a tym samym niemożnością zdania egzaminu z przedmiotu [...], skarżąca pismem z dnia [...] r. zwróciła się o wyrażenie zgody na powtarzanie przedmiotu [...]. Wydanie formalnej decyzji uzależnione było jednak od uzyskania w/wym. zaliczenia. Wobec niezłożenia w terminie, tj. do [...] r. indeksu oraz karty zaliczeniowej oraz w związku z upływem przedłużonego terminu sesji zaliczeniowej pismem z dnia [...] r. skarżąca została wezwana do stawienia się w dziekanacie celem wyjaśnienia spraw studenckich. Skarżąca pismo to odebrała [...] r., natomiast indeks i kartę zaliczeniową przedłożyła dopiero [...] r. (pismo Dziekana Wydziału [...] z dnia [...] r. znak [...]). Wobec braku reakcji ze strony skarżącej na w/w pismo Dziekan decyzją z dnia [...] r. skreślił ją z listy studentów. Organ stwierdził, iż w sprawie bezsporne jest, że skarżąca nie zaliczyła przedmiotu [...] i wskutek tego nie uzyskała formalnej decyzji zezwalającej na powtarzanie przedmiotu, a zatem skreślenie skarżącej nastąpiło zgodnie z prawem. Za sprzeczny ze stanem faktycznym uznał zarzut skarżącej, że zaskarżona decyzja jest dla niej krzywdząca z uwagi na dopełnienie przez nią wszelkich wymogów prawem przewidzianych warunkujących ukończenie semestru studiów. W piśmie procesowym z dnia [...] r. skarżąca za nieprawdziwe uznała twierdzenie, że wydanie formalnej decyzji o powtarzaniu przedmiotu [...] w roku następnym uzależnione było od uzyskania zaliczenia z [...]. O tym bowiem nie została poinformowana, tym niemniej przedmiot ten w wyznaczonym terminie zaliczyła. Zaznaczyła także, że wyrażenie zgody na powtarzanie przedmiotu odbywa się przez wyrażenie bądź nie takiej zgody na piśmie stanowiącym prośbę o przedłużenie. Dokument ten pozostaje w aktach studenta. Nie istnieje również dokument potwierdzający, że indeks i kartę egzaminacyjną złożyła dopiero [...] r. W dniu [...] zdawała [...], zatem z całą pewnością po świętach Wielkanocnych, czyli w okolicach 15 kwietnia dokumenty te złożyła. Pisma z dnia [...] nie odebrała osobiście, gdyż nie było jej w domu. Jednakże gdyby znała jego treść z całą pewnością złożyłaby niezbędne wyjaśnienia Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie należy wskazać, iż zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli przepisy ustawy nie stanowią inaczej. Z kolei w myśl art. 145 § 1 pkt 1 lit. a, b, c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) w sytuacji, gdy sąd stwierdzi, iż zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, z naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub z innym naruszeniem przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, wówczas - w zależności od rodzaju naruszenia – uchyla decyzję w całości lub w części, albo stwierdza jej nieważność bądź niezgodność z prawem. Cytowana regulacja prawna nie pozostawia zatem wątpliwości co do tego, że zaskarżona decyzja może ulec uchyleniu tylko wtedy, gdy organom administracji publicznej można postawić uzasadniony zarzut naruszenia prawa, czy to materialnego, czy to procesowego, jeżeli naruszenie to miało, bądź mogło mieć wpływ na wynik sprawy. Przy tym z mocy art. 134 § 1 cytowanej ustawy tejże kontroli legalności dokonuje także z urzędu, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Dokonując oceny zasadności wniesionej przez M.S. skargi, Sąd doszedł do przekonania, że skarga ta ma usprawiedliwione podstawy, gdyż postępowanie w sprawie przeprowadzono wadliwie, co mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W rozpoznawanej sprawie M.S. została skreślona z listy studentów trzeciego roku studiów stacjonarnych z powodu nie uzyskania zaliczenia piątego semestru studiów. Tym samym dla dokonania oceny przedmiotowej sprawy zasadniczego znaczenia nabiera analiza uregulowań zawartych w ustawie z dnia 27 lipca 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz. U. Nr 164, poz. 1365 ze zm.), zwanej dalej "ustawą". Przesłanki warunkujące skreślenie studenta z listy studentów określone zostały w art. 190 ustawy. Zgodnie z ust. 1 powołanego przepisu kierownik podstawowej jednostki organizacyjnej skreśla studenta z listy studentów, w przypadku niepodjęcia studiów, rezygnacji ze studiów, nie złożenia w terminie pracy dyplomowej lub egzaminu dyplomowego, ukarania karą dyscyplinarną wydalenia z uczelni. Kierownik podstawowej jednostki organizacyjnej może skreślić studenta z listy studentów, w przypadku stwierdzenia braku postępów w nauce, nie uzyskania zaliczenia semestru lub roku w określonym terminie, nie wniesienia opłat związanych z odbywaniem studiów (art. 190 ust. 2). Szczegółowo kwestie te doprecyzowuje nadto regulamin studiów, określony odrębnie dla każdej uczelni (art. 160 ustawy). Regulamin studiów w [...] Uniwersytecie Medycznym w K. stanowiącym załącznik Nr 1 do uchwały Senatu [...] Akademii Medycznej nr [...] z dnia [...]., zwany dalej Regulaminem, zawiera w § 20 katalog sytuacji, w których dziekan wydaje decyzję o skreśleniu z listy studentów (ust. 1 i 2). Według ust. 1 pkt 3 tego paragrafu, decyzją Dziekana student zostaje skreślony z listy studentów w przypadku nie zaliczenia semestru lub roku studiów w określonym przez Rektora terminie i nie uzyskania zezwolenia na powtarzanie semestru, roku lub zgody na urlop dziekański. Od decyzji, o której mowa w art. 190 ust. 1 i 2 ustawy, stronie przysługuje odwołanie do rektora, a decyzja rektora jest ostateczna (art. 190 ust. 3 tej ustawy). Decyzje o skreśleniu z listy studentów są jednolicie uznawane za indywidualne akty administracyjne. Natomiast zgodnie z brzmieniem art. 207 ust. 1 ustawy należy stosować do nich, jako do decyzji o charakterze administracyjnym, przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071, ze. zm., w skrócie k.p.a.) oraz przepisy o zaskarżaniu decyzji do sądu administracyjnego. Przy czym przepis art. 207 ust. 1 ustawy nakazuje stosować wskazaną procedurę administracyjną "odpowiednio". Nakaz odpowiedniego stosowania przepisów postępowania administracyjnego, w opinii Sądu, należałoby rozumieć w ten sposób, iż wszystkie gwarancje, jakie przysługują adresatowi decyzji administracyjnej na podstawie k.p.a., winny mieć także zastosowanie do adresata decyzji podjętych przez organy uczelni w indywidualnych sprawach studenckich, chyba że szczególne cechy sprawy wprost to uniemożliwiają (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 czerwca 2001 r., sygn. akt I SA 2521/00, LEX nr 54756, wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 8 listopada 2000 r., sygn. akt SK 18/99 OTK Nr 7/2000, poz. 258). Nie ulega zatem wątpliwości, że orzekające w sprawie organy związane były rygorami procedury administracyjnej. Konieczność przestrzegania tej procedury oznacza, iż zarówno Dziekan jak i Rektor [...] Uniwersytetu Medycznego w K. byli zobligowani do przestrzegania ogólnych zasad postępowania statuowanych przepisami k.p.a., w tym zasady praworządności i zasady pogłębiania zaufania do organów Państwa (art. 7 i art. 8 k.p.a.). Z tych zasad wynika przede wszystkim wymóg praworządnego prowadzenia postępowania i rozstrzygnięcia sprawy przez organ administracji publicznej. W realizacji tych zasad konieczne jest ścisłe przestrzeganie prawa i podejmowanie wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia okoliczności sprawy i jej załatwienia, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. W rozpatrywanej sprawie organy orzekające obu instancji naruszyły przepisy postępowania, w szczególności art. 7, art. 8, art. 77 § 1, art. 80 oraz 107 § 3 k.p.a. Otóż przyjdzie wskazać, że powołany w podstawie prawnej zapadłych w sprawie decyzji art. 190 ust. 2 pkt 2 ustawy z niezaliczeniem semestru studiów wiąże możliwość skreślenia studenta z listy studentów. Powyższe oznacza, że decyzja w przedmiocie skreślenia studenta z listy studentów w przypadku nie uzyskania zaliczenia semestru lub roku w określonym terminie pozostawiona została swobodnemu uznaniu organów uczelni orzekających w tej kwestii. Powołana również w podstawie prawnej norma zawarta w § 20 ust. 1 pkt 3 Regulaminu nie może zatem ograniczać uprawnienia Dziekana, nadane mu mocą ustawy, wyrażające się w swobodzie podjęcia decyzji w tym przedmiocie w ramach uznania administracyjnego, w sytuacji gdy organ ten, tak jak ma to miejsce w niniejszej sprawie, nie rozstrzygnął negatywnie w kwestii powtarzania semestru bądź roku czy udzielenia urlopu dziekańskiego. Akt rangi podstawowej nie może bowiem stać w sprzeczności z przepisami ustawy z której zresztą czerpie legitymację do jego uchwalenia (art. 161 ustawy). Natomiast w utrwalonym od lat orzecznictwie sądowym przyjmuje się, iż w przypadku, gdy norma prawa materialnego uzależnia rozstrzygnięcie organu od uznania administracyjnego, czyli umożliwia organowi wybór co do rozstrzygnięcia sprawy organ obowiązany jest załatwić sprawę po wszechstronnym jej wyjaśnieniu oraz wyważeniu interesu społecznego i słusznego interesu strony (art. 7 k.p.a.). Rozstrzygnięcia wydane w tego typu sprawach winny być w związku z tym starannie uzasadnione. Brak prawidłowego uzasadnienia takiej decyzji uniemożliwia - w przypadku jej zaskarżenia - ustalenie, czy organ nie przekroczył granic przyznanego mu prawem działania w ramach uznania administracyjnego, czy podjęte rozstrzygnięcie nie wykracza poza te granice i nie jest rozstrzygnięciem dowolnym. Prawidłowe uzasadnienie ma jednocześnie istotne znaczenie dla zasady przekonywania wyrażonej w art. 11 k.p.a., a realizowanej na mocy art. 107 § 3 kpa. W niniejszej sprawie uzasadnienie decyzji Dziekana Wydziału [...] sprowadza się natomiast do lakonicznego stwierdzenia, że została spełniona przesłanka niezaliczenia przez skarżącą semestru. Tymczasem, jak wyżej wskazano, organ działając w granicach uznania administracyjnego obowiązany jest wszechstronnie i wnikliwie rozważyć oraz ocenić cały materiał dowodowy oraz wskazać w uzasadnieniu decyzji okoliczności, które zdecydowały o celowości wydania takiego rozstrzygnięcia, przy uwzględnieniu interesu społecznego i słusznego interesu strony. Takich rozważań zabrakło również w uzasadnieniu decyzji Rektora [...] Uniwersytetu Medycznego. Dopiero w odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wskazał okoliczności faktyczne uzasadniające, w jego ocenie, prawidłowość rozstrzygnięcia. Jednakże odpowiedź na skargę nie może zastąpić uzasadnienia rozstrzygnięcia określonego w art. 107 § 3 k.p.a. Pismo procesowe nie może "uzupełniać" zaskarżonej decyzji przez zamieszczenie w nim rozważań i ocen, które winny zostać zawarte w uzasadnieniu faktycznym i prawnym tej decyzji. Wobec powyższego, już z naprowadzonych powodów wynika, że obie zapadłe w sprawie decyzje, w związku z brakiem ich uzasadnienia w zakresie określonym w art. 107 § 3 k.p.a., uchylają się spod jakiejkolwiek kontroli sądu. To natomiast stanowi wystarczającą podstawę do wyeliminowania ich z obrotu prawnego. Tym niemniej Sąd zobowiązany był poczynić kilka istotnych dla tej sprawy uwag. Z akt przedłożonych Sądowi wynika, że pismem datowanym na dzień [...] skarżąca zwróciła się do Dziekana Wydziału [...] z prośbą o wyrażenie zgody na powtarzanie przedmiotu [...] w semestrze zimowym w roku akademickim 2009/2010. Zgodnie zaś z regulacją § 19 Regulaminu Dziekan może na wniosek studenta wyrazić zgodę na powtarzanie semestru lub roku w przypadku niezaliczenia semestru lub roku studiów (ust. 1 pkt 2), natomiast zezwolenie takie student może uzyskać nie więcej niż dwa razy w okresie studiów (ust. 2). Nie jest więc jasne stanowisko zawarte w odpowiedzi na skargę o braku formalnej decyzji zezwalającej na powtarzanie przedmiotu. Jeżeli podanie takie zostało złożone, to Dziekan, przed podjęciem decyzji o skreśleniu z listy studentów, powinien podanie to rozpoznać zgodnie z postanowieniami Regulaminu Studiów oraz wydać w tym zakresie rozstrzygnięcie pozytywne poprzez udzielenie zgody lub negatywne poprzez odmowę jej udzielenia (§ 19 ust. 1 pkt 2 Regulaminu). Nierozpatrzenie podania studenta o wyrażenie zgody na powtarzanie semestru czy roku w zakresie danego przedmiotu przy jednoczesnym uznaniu, że podstawę do skreślenia z listy studentów stanowi okoliczność nieuzyskania zaliczenia semestru, stanowiłoby istotne uchybienie procesowe. Nie może budzić wątpliwości to, że rozpatrzenie sprawy o powtarzanie semestru czy roku wyprzedza sprawę o skreślenie z listy studentów. Jeżeli bowiem zapadnie ostateczna decyzja o skreśleniu z listy studentów, to kwestia powtarzania roku staje się bezprzedmiotowa, bowiem podjęcie decyzji w tej ostatnio wymienionej kwestii może odnosić się tylko wobec studenta (por. wyrok WSA w Gliwicach z dnia 8 grudnia 2009 r, sygn. akt IV SA/Gl 137/09). Natomiast uzyskanie zgody na powtarzanie semestru czy roku stanowi przeszkodę w skreśleniu studenta z listy studentów (§ 20 ust. 1 pkt 3 Regulaminu). Tymczasem na podaniu skarżącej datowanym na dzień [...] r. znajduje się wpis o treści "zgoda", pod którym widnieje pieczęć Dziekana Wydziału [...] z Oddziałem [...] Uniwersytetu Medycznego w K. wraz z podpisem. W tych okolicznościach nie jest również jasne wyjaśnienie Dziekana tego Wydziału, zawarte w piśmie z dnia [...] r., o braku decyzji w sprawie podania na powtarzanie przedmiotu [...] w sytuacji, gdy uczyniony wpis wskazuje, że na prośbę sformułowaną w tym podaniu zgoda została udzielona, choć nie wiadomo w jakiej dacie, gdyż wpis ten nie został nią opatrzony. Należy przy tym zauważyć, że udzielanie zgody w innych kierowanych do Dziekana sprawach skarżącej w V semestrze studiów, w tym dotyczących przedłużenia sesji zaliczeniowej (§ 15 ust. 3 Regulaminu) , odbywało się w ten sam sposób. Co więcej zarówno wpływ podań jak i zapadłe rozstrzygnięcia, uwidaczniane w formie umieszczanych na tych podaniach wpisów, nie były opatrzone żadnymi datami. Z dokonanym na podaniu z dnia [...] r. wpisem nie koresponduje zatem wyjaśnienie Dziekana o braku decyzji w kwestii tego podania. Natomiast zgoda wskazuje na podjęcie pozytywnego dla skarżącej rozstrzygnięcia. Ponadto zasadność tego podania, a tym samym kwestia zaliczenia w wyznaczonych jej terminach przedmiotów [...] i [...] kliniczna powinna być oceniana przy podejmowaniu rozstrzygnięcia w przedmiocie wyrażenia zgody na powtarzanie semestru (czy roku) z przedmiotu [...]. Jednocześnie materiał dowodowy potwierdza, że skarżąca uzyskała w terminach jej wyznaczonych wymagane zaliczenia. Nadto z żadnego dokumentu nie wynika, w jakiej dacie skarżąca złożyła indeks wraz z kartą indywidualnych osiągnięć studenta. Zauważyć tylko można, że w indeksie oraz na owej karcie widnieją wpisy datowane na dzień [...] r. o niezaliczeniu semestru V, co wskazywałoby, że co najmniej w tej dacie dokumenty te powinny były znajdować się w Dziekanacie. Tymczasem Dziekan Wydziału [...] wydając decyzję o skreśleniu skarżącej z listy studentów pominął tę istotną okoliczność, że rozstrzygnięcie w kwestii powtarzania roku determinuje wynik postępowania o skreślenie z listy studentów. Uzyskanie zgody na powtarzanie semestru czy roku stanowi bowiem przeszkodę w skreśleniu studenta z listy studentów (§ 20 ust. 1 pkt 3 Regulaminu). Także organ odwoławczy w wydanej decyzji nie ustosunkował się do wskazanych wyżej okoliczności, choć w odwołaniu skarżąca powoływała się na złożone podanie w sprawie poprawienia roku z jednego z przedmiotów. Skupił się natomiast wyłącznie na wykazaniu, że będące powodem niezaliczenia semestru zimowego w terminie problemy zdrowotne, na które między innymi wskazywała skarżąca, miały miejsce po terminie przedłużenia sesji. Ubocznie zauważyć wypadnie, że znajdująca się w aktach dokumentacja medyczna skarżącej, wbrew twierdzeniom organu, nie dotyczyła wyłącznie urazu, który miał miejsce w maju 2009 r. Powyższe jedynie potwierdza brak wszechstronnego zbadania sprawy. Tymczasem z wyrażonej w art. 15 k.p.a. zasady dwuinstancyjności, a zwłaszcza z będącej jej wypełnieniem konstrukcji art. 138 k.p.a. wynika, że organ II instancji jest także organem merytorycznym. Nie może się więc ograniczyć do funkcji kontrolnej, lecz zobowiązany jest do rozpatrzenia sprawy w całości niejako "na nowo" (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 stycznia 2009 r. sygn. akt I OSK 218/08 publikowany w internetowej bazie orzeczeń). Zdaniem Sądu wskazana zasada nie znajduje żadnego ograniczenia w przypadku postępowania odwoławczego w sprawie skreślenia z listy studentów. Oznacza to, że Rektor wydając zaskarżoną decyzję nie zastosował się do obowiązku wyczerpującego rozważenia i oceny zgromadzonego materiału dowodowego, co powoduje, że z naruszeniem art. 7 i 77 § 1 k.p.a. sprawa nie została wyjaśniona. Wskazane w sprawie naruszenia przepisów postępowania mogły mieć istotny wpływ na ostateczny wynik sprawy, to natomiast stanowi podstawę prawną do uchylenia wydanych w sprawie decyzji, jako wadliwych. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ będzie miał na względzie powyżej zaprezentowane wywody. Uznając, że zaskarżona decyzja oraz utrzymana nią w mocy decyzja organu pierwszej instancji nie odpowiadają prawu z przyczyn wyżej wskazanych, należało skargę uwzględnić i orzec o ich uchyleniu na podstawie art. 145 § 1 lit. c oraz art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sąd podjął rozstrzygnięcie w przedmiocie wykonalności zaskarżonej decyzji na podstawie art. 152 powołanej ustawy, zgodnie z którym w razie uwzględnienia skargi sąd w wyroku określa, czy i w jakim zakresie zaskarżony akt lub czynność nie mogą być wykonane. Rozstrzygnięcie to traci moc z chwilą uprawomocnienia się wyroku. O kosztach orzeczono zgodnie z art. 200 tej ustawy.