IV SA/Gl 766/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Teresa Kurcyusz - Furmanik, , , po rozpoznaniu w dniu 27 września 2010r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego w kwestii wniosku skarżącego z dnia [...] o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji 2 W skardze z dnia [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego W.K. zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Zdaniem skarżącego jego trudna sytuacja materialna nie pozwala na zwrot zasiłku celowego zwrotnego w kwocie [...] zł. Wskazał, iż wydaje na leki od [...] zł do [...] zł miesięcznie. Nie prowadzi wspólnego gospodarstwa domowego z M.B., dlatego ponosi koszty zakupu żywności na własny użytek. Organ w odpowiedzi na skargę podkreślił, iż skarżący prowadzi wspólne gospodarstwo z M.B.. Dochód na osobę w rodzinie wynosi [...] zł i zwrot świadczenia w wysokości [...] zł rozłożonego na comiesięczne raty po [...] zł nie stanowi nadmiernego obciążenia dla rodziny i nie spowoduje pogorszenia jej sytuacji finansowej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 61 § 3 ustawy z dnia 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo spowodowania znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Należy podkreślić, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zarówno w całości, jak i w części stanowi odstępstwo od wyrażonej w art. 61 § 1 P.p.s.a. zasady, że wniesienie skargi nie wstrzymuje jej wykonania. Sąd może jednak na wniosek stron postępowania sądowoadministracyjnego wydać postanowienie w tej kwestii, zwłaszcza, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Powołane przesłanki mogą zaistnieć łącznie lub oddzielnie. Nadto rozstrzygnięcie w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji nie jest uzależnione od zasadności samej skargi, a rozpoznanie wniosku o wstrzymanie wykonania podejmowane jest na wstępnym etapie postępowania, gdy brak jest podstaw do wyrokowania o zasadności skargi. Zgodnie natomiast z treścią art. 61 § 6 P.p.s.a. wstrzymanie wykonania decyzji jest ochroną tymczasową, upada bowiem w razie wydania przez sąd orzeczenia kończącego postępowanie w I instancji. Wstrzymanie wykonania dotyczy wyłącznie sytuacji, gdy zaskarżony akt wywołuje skutki materialnoprawne, przez co należy rozumieć szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowania ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu. Sąd wydając orzeczenie w omawianym przedmiocie, powinien swoje rozstrzygnięcie oprzeć zarówno o ocenę wniosku skarżącego, jak i materiału dowodowego zgromadzonego w aktach sprawy, w aspekcie wystąpienia bądź też nie przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu. W konsekwencji, mając na uwadze powyższe rozważania, należało stwierdzić, iż skarżący nie wykazał, by wykonanie zaskarżonej decyzji mogłoby spowodować powstanie po jego stronie znacznej szkody lub nieodwracalnych skutków. Sytuacja majątkowa W.K. nie stanowi wystarczającej przesłanki dla uwzględnienia jego żądania i zastosowania instytucji procesowej wstrzymania, która ma charakter wyjątkowy. Wprawdzie skarżący wskazał, iż ponosi koszty utrzymania i zakupu lekarstw i innych wydatków na własne potrzeby, jednakże nie oznacza to powstania po jego stronie znaczącej szkody lub niebezpieczeństwa poniesienia straty na życiu i zdrowiu w przypadku wykonania decyzji ostatecznej. Przede wszystkim dochodzone od skarżącego świadczenie w wysokości [...] zł ma charakter pieniężny, jest rozłożone na comiesięczne raty w wysokości [...] zł. Podlega zwrotowi w sytuacji wydania korzystnego dla niego rozstrzygnięcia, co będzie prowadzić do bezpośredniego przywrócenia stanu poprzedniego. Nadto wbrew argumentacji skarżącego przepisy prawa egzekucyjnego w przypadku wszczęcia egzekucji zawierają regulacje dotyczące ochrony dłużnika. Wobec powyższego, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sądu Administracyjny w Gliwicach orzekł jak na wstępie. ----------------------- 2