IV SA/Gl 766/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Edyta Żarkiewicz-Kunicka, , , po rozpoznaniu w dniu 20 września 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego p o s t a n a w i a przyznać adwokatowi R.W. wynagrodzenie w kwocie [...] zł. ([...] złotych i [...] groszy), w tym podatek VAT w kwocie [...] zł. ([...] złotych i [...] groszy) tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Wyrokiem z dnia 21 czerwca 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę W.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego. Następnie postanowieniem z dnia 29 lipca 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjnego w Gliwicach przyznał W.K. prawo pomocy poprzez ustanowienie adwokata, w związku z czym Okręgowa Rada Adwokacka w K. wyznaczyła dla skarżącego pełnomocnika z urzędu w osobie adwokata R.W. W dniu [...] r. pełnomocnik skarżącego złożył do tutejszego Sądu opinię o braku podstaw do sporządzenia skargi kasacyjnej wraz z wnioskiem o przyznanie wynagrodzenia za opracowaną opinię, ponieważ ani w całości, ani w części nie zostało uiszczone przez skarżącego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Zasady te zostały zawarte w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.). Przepis w § 2 ust. 1 tego rozporządzenia stanowi, że sąd, zasądzając opłatę za czynności adwokata z tytułu zastępstwa prawnego, bierze pod uwagę jego niezbędny nakład pracy, a także charakter sprawy i wkład pełnomocnika w przyczynienie się do jej wyjaśnienia i rozstrzygnięcia. Przepis § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b cytowanego rozporządzenia stanowi, że stawki minimalne za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynoszą – 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji – 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Natomiast zgodnie z przepisem § 2 ust. 3 tego rozporządzenia, opłaty za czynności adwokata ustanowionego z urzędu podwyższa się o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla danego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. W rozpoznawanej sprawie ustanowiony z urzędu pełnomocnik sporządził opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej oraz złożył wniosek o przyznanie wynagrodzenia za opracowaną opinię, ponieważ ani w całości, ani w części nie zostało uiszczone przez skarżącego. Wobec tego uznać należało, że w sprawie zaistniały przesłanki uzasadniające uwzględnienie złożonego wniosku. Mając na względzie powyższe, Sąd - na podstawie art. 250 P.p.s.a. oraz § 2 ust. 3 i § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia - przyznał adwokatowi wynagrodzenie tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w wysokości 180,00 zł., podwyższone o 23% stawki podatku VAT, to znaczy o kwotę 41,40 zł., a zatem łącznie [...] zł.