IV SA/Gl 769/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia WSA Stanisław Nitecki (spr.) Sędziowie Sędzia NSA Tadeusz Michalik Asesor WSA Anna Tyszkiewicz-Ziętek Protokolant sekr. sąd. Agnieszka Wita po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 listopada 2006r. sprawy ze skargi H. G. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie choroby zawodowej oddala skargę Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w G. decyzją z dnia [...] r. Nr [...] wydaną na podstawie art. 5 pkt 4a ustawy z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej ( Dz. U. z 1998 r. Nr 90, poz. 575 ze zm.) i art. 104 Kodeksu postępowania administracyjnego nie stwierdził u H. G. choroby zawodowej - [...]. W uzasadnieniu decyzji przedstawił przebieg kariery zawodowej H. G. wskazał, że zatrudniona była w warunkach narażenia na wystąpienie choroby zawodowej, jednak uprawnione do przeprowadzenia badań placówki medyczne : Wojewódzki Ośrodek Medycyny Pracy Poradnia Chorób Zawodowych w S. oraz Instytut Medycyny Pracy i Zdrowia Środowiskowego w S. stwierdziły u niej brak podstaw do rozpoznania choroby zawodowej. Odwołanie od powyższej decyzji wniosła skarżąca, która uznała ją za krzywdzącą. W odwołaniu tym wskazał, że odwołanie uzasadnia chorobą [...] objawiającą się [...]. Wskazała także, że stwierdzono u niej zaburzenia [...], jednakże nie uznano jej choroby jako choroba zawodowa. Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w K. decyzją z dnia [...] r. Nr [...] wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu tegoż rozstrzygnięcia przedstawił dotychczasowy przebieg postępowania jak również przywołał obowiązujące przepisy w zakresie stwierdzenia choroby zawodowej. Organ ten podzielił ustalenia faktyczne organu pierwszej instancji dotyczące przebiegu pracy zawodowej H. G., jak również przyznał, że pracowała w warunkach stwarzających ryzyko powstania choroby zawodowej [...]. Jednocześnie wskazał, że orzeczenia obu uprawnionych placówek medycznych wypowiadających się w sprawie wykluczyły u wyżej wymienionej chorobę zawodową i nie stwierdziły zmian mających cechy organicznej patologii związanej z nadmiernym [...], a tym samym nie zakwalifikowali rozpoznanego schorzenia do poz. [...] wykazu chorób zawodowych z rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 lipca 2002 r. w sprawie wykazu chorób zawodowych, szczegółowych zasad postępowania w sprawach zgłaszania podejrzenia i stwierdzenia chorób zawodowych oraz podmiotów właściwych w tych sprawach ( Dz. U. Nr 132, poz. 1115 ). Nadto organ ten wskazał, że rozpoznane u skarżącej schorzenia : [...] oraz [...] nie odpowiadają skutkom biologicznego działania czynnika szkodliwego jakim jest wieloletni [...]. Dodatkowo organ ten zaznaczył, że nie można ponowić badań lekarskich, ponieważ wyczerpany został dwuszczeblowy tryb diagnostyczno-orzeczniczy przewidziany w przepisach dotyczących chorób zawodowych. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na powyższą decyzję wniosła H. G. W skardze tej wyraziła niezadowolenie z otrzymanego rozstrzygnięcia i wskazała, że w zawodzie [...] przepracowała wiele lat w tym prowadziła [...]. Wskazała także na znaczne obciążenie godzinami nadliczbowymi i [...]. W odpowiedzi na skargę Ś. Wojewódzki Inspektor Sanitarny w K. wniósł o oddalenie skargi i przywołał dotychczasową argumentację zaprezentowaną w zaskarżonej decyzji. W trakcie rozprawy sądowej skarżąca złożyła wniosek o ponowne przeprowadzenie badań lekarskich, a jako uzasadnienie podała informacje prasowe odnośnie nieprawidłowości jakich dopuszczała się lekarka Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy w S., która przeprowadzała jej badania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył co następuje : Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Kontrola legalności zaskarżonej decyzji przeprowadzona w oparciu o postanowienia art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ) nie wykazała, by zaskarżona decyzja naruszała wymogi prawa, a zgodnie z treścią art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd administracyjny uwzględnia skargę na decyzję lub postanowienie jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego lub naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy jak również naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego. W pierwszej kolejności przyjdzie przedstawić stan prawny jaki stanowił podstawę do podjęcia rozstrzygnięć przez organy administracji w sprawie. Z uwagi na fakt, że pierwsze czynności w sprawie dokonane zostały po wejściu w życie rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 lipca 2002 r. w sprawie wykazu chorób zawodowych, szczegółowych zasad postępowania w sprawach zgłaszania podejrzenia i stwierdzenia chorób zawodowych oraz podmiotów właściwych w tych sprawach ( Dz. U. Nr 132, poz. 1115 ), w sprawie mają zastosowanie przepisy tegoż aktu prawnego. W oparciu o wskazany akt chorobę zawodową można stwierdzić wówczas gdy spełnione zostaną kumulatywnie trzy przesłanki pozytywne, a mianowicie u osoby ubiegającej się rozpoznana zostanie choroba wymieniona w załączniku do wskazanego rozporządzenia a jej etiologia związana będzie z zatrudnieniem, jak również wystąpienie udokumentowanych objawów chorobowych nastąpi w okresie wskazanym w rozporządzeniu pomimo wcześniejszego zakończenia narażenia zawodowego. Stosownie do postanowień pkt [...] załącznika do powołanego powyżej rozporządzenia chorobę zawodową [...] stwierdza się w przypadku rozpoznania w nim zmian patalogicznych w postaci : [...]. W rozpatrywanej sprawie uprawnione do tego placówki medyczne: Wojewódzki Ośrodek Medycyny Pracy Poradnia Chorób Zawodowych w S. oraz Instytut Medycyny Pracy i Zdrowia Środowiskowego w S. nie stwierdziły u skarżącej występowania choroby zawodowej [...], jednocześnie obie placówki rozpoznały u skarżącej zmiany [...] mające charakter [...], które nie uzasadniają rozpoznania choroby zawodowej. Zgłoszony przez skarżącą w trakcie rozprawy sądowej wniosek o przeprowadzenie ponownych badań medycznych z powodu ujawnienia przez prasę informacji o nieprawidłowościach jakich dopuszczała się lekarka, która w placówce medycznej pierwszego stopnia przeprowadzała badania nie może zostać uwzględniony. Otóż w trakcie rozprawy skarżąca przyznała, że nie otrzymywała żadnych propozycji ze strony wskazanej powyżej lekarki, jak również nie jest w stanie sformułować pod jej adresem jak również przeprowadzonych badań żadnych zarzutów. W tej sytuacji skarżąca nie uprawdopodobniła w żaden sposób związku przyczynowego między doniesieniami prasowymi o nieprawidłowościach jakich dopuszczała się wskazana lekarka a badaniami u niej przeprowadzonymi. Nadto należy wskazać, że ustalenia placówki pierwszej instancji były weryfikowane przez placówkę odwoławczą, która w konkluzji zaprezentowała analogiczne stanowisko. Zatem w tym zakresie organy administracji nie dopuściły się naruszenia obowiązujących przepisów prawa. Organom tym nie można także zarzucić naruszenia przepisów postępowania administracyjnego, ponieważ skarżąca miała zagwarantowany czynny udział w prowadzonym postępowaniu jak również rozstrzygnięcie zostało podjęte po wyjaśnieniu wszystkich istotnych w sprawie okoliczności. Skoro Sąd nie znalazł podstaw prawnych do uwzględnienia skargi, to stosownie do postanowień art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało skargę oddalić. su.