IV SA/Gl 777/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Stanisław Nitecki, , , po rozpoznaniu w dniu 1 września 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...]nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego w kwestii wniosku pełnomocnika strony skarżącej o przyznanie wynagrodzenia tytułem nieopłaconej pomocy prawnej postanawia: przyznać adwokatowi I. D. wynagrodzenie wraz z należnym podatkiem od towarów i usług w łącznej kwocie [...] zł ([...] złotych i[...]) tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącej z urzędu. Wyrokiem z dnia 19 kwietnia 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę A. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] nr [...]w przedmiocie zasiłku celowego. W dniu [...]skarżąca złożyła wniosek o przyznanie jej prawa pomocy poprzez ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Ustanowiony w sprawie, na mocy postanowienia tutejszego Sądu z dnia 21 czerwca 2011 r., pełnomocnik z urzędu w dniu [...] złożyła w tutejszym Sądzie opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wskazanego na wstępie wyroku wnosząc jednocześnie o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej skarżącej z urzędu. Pełnomocnik w piśmie tym złożyła również oświadczenie, że koszty nie zostały pokryte. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) – zwanej dalej w skrócie P.p.s.a. - wyznaczony w ramach przyznanego stronie prawa pomocy pełnomocnik otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Szczegółowe zasady przyznawania wynagrodzenia pełnomocnikom wyznaczanym przez Sąd dla stron z urzędu uregulowane zostały w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. nr 163, poz. 1348 ze zm.). Zgodnie z § 2 ust. 1 i 3 cytowanego rozporządzenia zasądzając opłatę za czynności adwokata z tytułu zastępstwa prawnego, sąd bierze pod uwagę niezbędny nakład pracy, a także charakter sprawy i wkład pracy pełnomocnika w przyczynienie się do jej wyjaśnienia i rozstrzygnięcia. W sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielanej przez adwokata ustanowionego z urzędu, przyznane pełnomocnikowi wynagrodzenie powiększa się o stawkę podatku od towarów i usług obowiązującą w dniu orzekania w tym przedmiocie. W myśl § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b powołanego rozporządzenia za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej stawki minimalne wynoszą 50 % stawki minimalnej przewidzianej za udział w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji, a jeżeli sprawy nie prowadził ten sam adwokat w drugiej instancji – 75 % tej stawki, nie mniej niż 120 zł. Z kolei według § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia w innej sprawie niż wymieniona w pkt 1 lit. a – b cytowanego przepisu stawka w pierwszej instancji wynosi 240 zł. W niniejszej sprawie pełnomocnik, który nie prowadził sprawy w pierwszej instancji, sporządził opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Zgodnie więc z powołanymi wyżej przepisami jego wynagrodzenie winno wynieść[...]zł (75 % z kwoty [...]zł). Kwotę tę należy jednak powiększyć o podatek od towarów i usług w wysokości 23 %, co łącznie stanowi kwotę [...]zł. W związku z powyższym należało orzec o przyznaniu wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonywane w ramach prawa pomocy przyznanego skarżącej z urzędu zgodnie z poczynionymi wyliczeniami na zasadzie wyżej powołanych przepisów.