IV SA/Gl 778/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Kaznowska Sędziowie Sędzia WSA Stanisław Nitecki Asesor WSA Edyta Żarkiewicz (spr.) Protokolant Starszy referent Magdalena Kurpis po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 lutego 2008 r. sprawy ze skargi M.S. na postanowienie Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w Województwie Ś. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie stopnia niepełnosprawności oddala skargę. Miejski Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w C. orzeczeniem z dnia [...] wydanym na podstawie art. 6 ust. 1 pkt 1 i art. 6b ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych ( Dz. U. Nr 123, poz. 776 ze zm.) odmówił M. S. wydania orzeczenia ustalającego stopień niepełnosprawności. W motywach orzeczenia organ ten wskazał, że orzeczenie ustalające umiarkowany stopień niepełnosprawności jest jeszcze aktualne, a dokumentacja medyczna przedłożona wraz z nowym wnioskiem nie daje podstaw do uznania, że stan zdrowia będący podstawą ustalenia umiarkowanego stopnia niepełnosprawności uległ pogorszeniu. Orzeczenie to zostało odebrane przez matkę M. S. w dniu [...] co wynika ze zwrotnego potwierdzenia jego odbioru znajdującego się w aktach administracyjnych. Pismem procesowym z dnia [...], a nadanym w urzędzie pocztowym w dniu [...] M. S. wniósł odwołanie od wskazanego powyżej orzeczenia do Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Stopniu Niepełnosprawności. W odwołaniu tym nie zgodził się z treścią uzasadnienia kwestionowanego orzeczenia i zaakcentował, że jego stan zdrowia uległ znacznemu pogorszeniu. Jednocześnie zaznaczył, że w okresie od [...] do [...] przebywał w sanatorium i z tego powodu nie mógł wcześniej wnieść odwołania. Wojewódzki Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w K. postanowieniem z dnia [...] Nr [...] wydanym na podstawie art. 58 § 1 i 2 oraz art. 59 § 1 i 2 Kodeksu postępowania administracyjnego nie uwzględnił wniosku M. S. o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od orzeczenia Powiatowego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w C. z dnia [...]. W motywach rozstrzygnięcia wskazano, że przywrócenie terminu do wniesienia odwołania możliwe byłoby wówczas, gdyby po upływie ustawowego terminu do jego wniesienia strona przedstawiła przyczyny zaistniałego uchybienia i byłyby to przeszkody nie do przezwyciężenia. W rozpatrywanej sprawie odwołujący się przebywał w sanatorium do [...] zatem w okresie od [...] do [...] mógł dokonać tej czynności w sposób skuteczny, jednakże jej nie wykonał. Skargę na powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach wniósł M. S., który wystąpił o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od orzeczenia wydanego przez organ pierwszej instancji. W motywach skargi przywołał treść przepisów Kodeksu postępowania cywilnego dotyczących przywracania terminu i zaznaczył, że w następstwie wydania kwestionowanego postanowienia poniósł wymierne straty, ponieważ zobowiązany jest uiszczać abonament telewizyjny oraz musi płacić większy rachunek telefoniczny. W skardze tej zasygnalizował możliwość popełnienia przestępstwa przez pracowników biorących udział w postępowaniu dotyczącym jego osoby. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o oddalenie skargi i przywołał analogiczną argumentację do tej, jaką zaprezentował w uzasadnieniu swojego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje; Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Kontrola legalności zaskarżonego postanowienia przeprowadzona w oparciu o postanowienia art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ) nie wykazała, aby zaskarżone postanowienie naruszało wymogi prawa, a zgodnie z treścią art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd administracyjny uwzględnia skargę na decyzję lub postanowienie, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego lub naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy jak również naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego. W rozpatrywanej sprawie poza sporem pozostaje to, że orzeczenie Powiatowego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w C. z dnia [...] odebrała w dniu [...] matka skarżącego, jak również to, że odwołanie od tego orzeczenia nadane zostało w urzędzie pocztowym w dniu [...] co wynika z koperty znajdującej się w aktach sprawy. Nie budzi zastrzeżeń także fakt przebywania skarżącego w sanatorium w okresie od [...] do [...]. Nadto na uwagę zasługuje fakt, że odwołanie zostało sporządzone w dniu [...] wynika to z daty na nim zamieszczonej. W świetle przedstawionego stanu faktycznego przyjdzie stwierdzić, że przedmiotowe odwołanie zostało wniesione z uchybieniem terminu, ponieważ termin do jego wniesienia upłynął w dniu [...]. Oznacza to, że skarżący nadał odwołanie w urzędzie pocztowym pięć dni po upływie terminu. Dodatkowo należy zwrócić uwagę na fakt, że w końcowej części odwołania skarżący zamieszcza informację, że z uwagi na pobyt w sanatorium nie był w stanie wcześniej dokonać odwołania. W świetle przedstawionego stanu faktycznego kluczowego znaczenia nabierają postanowienia art. 58 § 1 i § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego. Zgodnie z brzmieniem wskazanych przepisów w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. Prośbę o przywrócenie terminu należy wnieś w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Jednocześnie z wniesieniem prośby należy dopełnić czynności, dla której określony był termin. Przywołany powyżej stan normatywny pozwala uznać, że skarżący z całą pewnością wypełnił jeden z obowiązków wynikających z treści przywołanych powyżej przepisów, a mianowicie tym samym pismem wystąpił o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania jak również wniósł odwołanie, czyli dopełnił czynności, dla której był wyznaczony termin. Jednakże z powyższych przepisów wynikają jeszcze dwa obowiązki, które muszą być spełnione, a mianowicie należy uprawdopodobnić, że uchybienie terminu nastąpiło bez jej winy, a prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminowi do dokonania określonej czynności prawnej. Gdy idzie o pierwszą z tych okoliczności, to skarżący jako przesłankę uprawdopodabniającą brak winy w uchybieniu terminu podał przebywanie w okresie od [...] do [...] w sanatorium. Organ odwoławczy nie uznał wskazanej przesłanki za wystarczającej do przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Zdaniem organu taką przesłanką musi być przeszkoda nie do przezwyciężenia, która uniemożliwiałaby wykonanie danej czynności prawnej. Natomiast w rozpatrywanej sprawie skarżący powrócił z sanatorium w dniu [...] i posiadał jeszcze 11 dni na zapoznanie się z treścią orzeczenia i na wniesienie odwołania. Ze stanowiskiem organu odwoławczego należy się zgodzić, otóż faktycznie z punktu widzenia możliwości skorzystania z przysługującego środka prawnego, jakim jest możliwość wniesienia odwołania do organu wyższego stopnia skarżący dysponował niezbędną ilością czasu, a jak zostało to zaznaczone powyżej odwołanie to skarżący sporządził w dniu [...] zatem znacznie przed upływem terminu do jego wniesienia. Opóźnienie skarżącego spowodowane zostało jedynie późniejszym jego nadaniem w urzędzie pocztowym, a tej okoliczności skarżący w żadnym z pism procesowych nie wyjaśnia i nie podaje przyczyn zaistniałego opóźnienia. Oznacza to, że wskazana okoliczność nie uprawdopodabnia braku winy w nieterminowym wniesieniu odwołania. Skoro skarżący nie uprawdopodobnił braku winy w uchybieniu terminowi, tym samym organ odwoławczy nie miał podstaw do przywrócenia tegoż terminu. Z tego też powodu na drugi plan zeszła druga z przywołanych powyżej przesłanek, a mianowicie, że wniosek o przywrócenie terminu musi być złożony w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminowi. Wskazanej okoliczności organ odwoławczy już nie analizował, jednakże należy stwierdzić, że wymóg ten w rozpatrywanej sprawie nie mógł być rozpatrywany, ponieważ odwołanie zostało złożone w piątym dniu po upływie terminu, a zatem przed upływem siedmiu dni od dnia upływu terminu do wniesienia odwołania. Przeprowadzona powyżej analiza pozwala uznać, że organ odwoławczy nie dopuścił się naruszenia przepisów postępowania administracyjnego, które uzasadniałoby uwzględnienie wniesionej skargi. Na uwagę zasługuje równie fakt, że organ ten odrębnym postanowieniem z dnia [...] stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania, a zatem w sposób prawidłowy rozdzielił obie te czynności, jak również zachował prawidłową kolejność ich podejmowania. Skoro Sąd nie znalazł podstaw prawnych do uwzględnienia skargi, to stosownie do postanowień art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało skargę oddalić.