IV SA/Gl 778/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Matan po rozpoznaniu w dniu 16 września 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W.P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego w kwestii wniosku pełnomocnika skarżącego o przyznanie wynagrodzenia tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu p o s t a n a w i a przyznać adwokat K.I. kwotę 295,20 zł (dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy) tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 16 października 2012 r. ustanowiono dla skarżącego adwokata z urzędu. Na rozprawie, która miała miejsce w dniu 29 sierpnia 2013 r. pełnomocnik skarżącego zwróciła się o przyznanie kosztów zastępstwa procesowego świadczonego z urzędu oświadczając zarazem, że koszty te nie zostały zapłacone w całości ani w części. Rozpoznając wniosek Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył co następuje. Przepis art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r. 270 – zwanej dalej p.p.s.a. ) stanowi, że wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Wskazać trzeba, że przepis § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (tekst jednolity: Dz. U. z 2013 poz. 461) stanowi, że stawka minimalna za udział adwokata w postępowaniu przed sądem I instancji wynosi 240zł. W trakcie postępowania sądowego pełnomocnik skarżącego nie przedstawił żadnych dowodów, że poniósł jakiekolwiek koszty związane ze swoim udziałem w sprawie. Stąd uzasadnionym było przyznanie mu wynagrodzenia w wysokości minimalnej, przewidzianej w przywołanym wyżej przepisie. Wobec tego wynagrodzenie dla pełnomocnika procesowego winno wynosić 240 zł powiększone o kwotę należnego podatku VAT, tj. 55,2 zł (240 x 23% = 55,2 zł. Wziąwszy pod uwagę wskazane wyżej okoliczności pełnomocnikowi skarżącego należało przyznać wynagrodzenie we wskazanej wyżej kwocie, w oparciu o przepis art. 250 p.p.s.a., w związku z art. 258 § 2 pkt. 8 tej ustawy