IV SA/Gl 779/12

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach Andrzej Majzner po rozpoznaniu w dniu 16 października 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W.P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...]r., Nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego w kwestii wniosku o przyznanie skarżącemu prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata postanawia: ustanowić adwokata dla skarżącego; W treści skargi z dnia 3 sierpnia 2012 r. W.P. wniósł o ustanowienie adwokata z urzędu oraz o zwolnienie od kosztów sądowych powołując się na trudną sytuację materialną. Następnie, to jest w odpowiedzi na wezwanie z dnia 11 września 2012 r. skarżący nadesłał urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, w którym sprecyzował, iż domaga tylko ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika procesowego w osobie adwokata (odrębnym pismem datowanym na 11 września 2012 r. poinformowano go, że jest w niniejszej sprawie zwolniony od kosztów sądowych z mocy samego prawa). Równocześnie wnioskujący podniósł, że gospodaruje samotnie, jest osobą schorowaną, nie posiada żadnych zasobów pieniężnych, przedmiotów wartościowych ani nieruchomości i osiąga miesięczny dochód z tytułu emerytury w wysokości brutto 2.179,30 zł, jednak po dokonaniu wszystkich potrąceń, w tym z tytułu zaległych alimentów pozostaje do jego dyspozycji zaledwie niecałe 500 zł. Do formularza skarżący dołączył kopie przekazów pocztowych obrazujących wysokość pobieranej przezeń emerytury (kwota netto 498,58 zł), dokumenty potwierdzające fakt, iż jest obciążony zaległościami alimentacyjnymi, a także zaświadczenia Naczelnika Urzędu Skarbowego w C., w których podano, iż w roku 2010 nie osiągnął żadnego dochodu opodatkowanego podatkiem dochodowym od osób fizycznych, z kolei w roku 2011 r. jego dochód wyniósł 731,20 zł. W toku rozpoznania wniosku zważono, co następuje. Stosownie do art. 243 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) - zwanej dalej "p.p.s.a.", stronie na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy. Zgodnie zaś z art. 245 §1 przywołanej regulacji, prawo pomocy może zostać udzielone w zakresie częściowym lub całkowitym. Odnosząc się do wniosku skarżącego godzi się przywołać zasadę wyrażoną w art. 246 §1 pkt 2 p.p.s.a. Stosownie do jej brzmienia, przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym (czyli po myśli art. 245 §3 cytowanej regulacji, mogącym obejmować ustanowienie jednego z wymienionych w tym przepisie profesjonalnych pełnomocników) następuje wtedy, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Dokonana w tym kontekście analiza stanu majątkowego i sytuacji życiowej W.P. doprowadziła do konkluzji, że okoliczności sprawy uzasadniają uwzględnienie zgłoszonego żądania. Z oświadczeń wyżej wymienionego wynika, iż nie posiada on żadnych zasobów finansowych ani łatwego do spieniężenia majątku. Równocześnie - co potwierdzają nadesłane przezeń dokumenty źródłowe jest osobą zadłużoną i utrzymuje się z emerytury w wysokości netto zaledwie 498,58 zł, a zatem nie budzi wątpliwości, że nie jest w stanie poczynić oszczędności, które umożliwiałyby opłacenie adwokata z wyboru. W tym stanie rzeczy uznano, że wnioskodawca wykazał w sposób dostatecznie wiarygodny, że uiszczenie należności związanych z udziałem takiego pełnomocnika w sprawie przekracza jego możliwości płatnicze i dlatego postanowiono jak w sentencji działając na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7 p.p.s.a. w związku z art. 246 §1 pkt 2 tej ustawy. Marginalnie warto odnotować, że podobna ocenia sytuacji materialnej W.P. została wyrażona przez tutejszy Sąd w postanowieniu z dnia 21 maja 2012 r., wydanym w zakresie sprawy o sygn. akt IV SA/Gl 98/12, w której wyżej wymieniony również ubiegał się o przyznanie prawa pomocy.