IV SA/Gl 784/16

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach Andrzej Majzner po rozpoznaniu w dniu 7 listopada 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie świadczenia wychowawczego w kwestii wniosku o przyznanie skarżącej prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego postanawia: ustanowić dla skarżącej radcę prawnego z urzędu; W treści skargi z dnia 17 sierpnia 2016 r. L.K. wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych oraz o ustanowienie pełnomocnika. Następnie, w dniu 5 października 2016 r. skarżąca nadała do Sądu urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, gdzie sprecyzowała, iż domaga się tylko ustanowienia radcy prawnego (odrębnym pismem wystosowanym na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału IV z dnia 12 września 2016 r. poinformowano ją o tym, iż jest w niniejszej sprawie zwolniona od kosztów sądowych z mocy samego prawa). W treści tego formularza oświadczyła, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z dwojgiem synów - w tym jeden małoletni, z kolei drugi jest osobą niepełnosprawną w stopniu znacznym. Równocześnie zadeklarowała, iż nie posiada żadnych nieruchomości, zasobów pieniężnych ani przedmiotów o wartości przekraczającej 5.000 zł, zaś na dochód jej rodziny w kwocie netto 2.300 zł składa się pobierane przez nią wynagrodzenie za pracę (1.800 zł) oraz alimenty na młodszego syna (500 zł), które przekazywane są w sposób nieregularny przez komornika. Nadto strona wyszczególniła obciążające ją miesięczne koszty utrzymania wymieniając wśród nich między innymi opłaty za tzw. media (500 zł) i wydatki na leki (200 zł). Następnie, w odpowiedzi na wezwanie do uprawdopodobnienia danych ujętych we wniosku, skarżąca nadesłała kopię orzeczenia o niepełnosprawności swego syna, zaświadczenie o wysokości pobieranego wynagrodzenia (kwota netto 1.851 zł) oraz dokumenty obrazujące ponoszone przez nią koszty utrzymania. Rozpoznając wniosek zważono, co następuje. Stosownie do treści art. 243 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718) - zwanej dalej "p.p.s.a.", stronie na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy. Zgodnie zaś z art. 245 §1 przywołanej regulacji, prawo pomocy może zostać udzielone w zakresie częściowym lub całkowitym. Odnosząc się do wniosku L.K. należy wskazać, że po myśli art. 246 §1 pkt 2 p.p.s.a., przyznanie osobie fizycznej, prawa pomocy w zakresie częściowym (zgodnie z art. 245 § 3 p.p.s.a., mogącym obejmować między innymi ustanowienie adwokata lub radcy prawnego) następuje wtedy, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W tym kontekście uznano, że okoliczności sprawy uzasadniają uwzględnienie zgłoszonego żądania. Z oświadczeń skarżącej wynika, iż nie posiada ona żadnych zasobów finansowych ani łatwego do spieniężenia majątku, z kolei dokumenty źródłowe dołączone do akt sprawy potwierdzają, że ma na utrzymaniu dwoje dzieci, w tym niepełnosprawnego, niezdolnego do samodzielnej egzystencji syna, zaś miesięczny dochód przypadający na jej gospodarstwo domowe, wynosi 2.351 zł, co zważywszy rozmiar obciążających ją kosztów utrzymania, do których należy przecież doliczyć wydatki na wyżywienie oraz zakup środków czystości i odzieży dla trzech osób, nie pozwala na dokonanie oszczędności wystarczających na opłacenie radcy prawnego z wyboru. Mając na względzie powyższe postanowiono jak w sentencji działając na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7 p.p.s.a. w związku z art. 246 §1 pkt 2 tej ustawy.