IV SA/Gl 79/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Szczepan Prax, Sędziowie Sędzia WSA Beata Kalaga-Gajewska, Sędzia WSA Bożena Miliczek-Ciszewska (spr.), Protokolant Katarzyna Lisiecka-Mitula, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 kwietnia 2018 r. sprawy ze skargi "A" Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Z. na pismo Zarządu Województwa [...] z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie nieuwzględnienia protestu dotyczącego oceny merytorycznej wniosku o dofinansowanie projektu w ramach Regionalnego Projektu Operacyjnego Województwa [...] na lata 2014-2020 oddala skargę. Pismem z października 2017 r. Instytucja Organizująca Konkurs – Śląskie Centrum Przedsiębiorczości (dalej ŚCP) poinformowało A Sp. z o.o. siedziba w Z. (dalej wnioskodawca, skarżąca, spółka), że wniosek o dofinansowanie projektu o numerze [...] zatytułowany "Wzrost konkurencyjności i innowacyjności firmy Wnioskodawcy dzięki implementacji nowoczesnych technologii do struktur przedsiębiorstwa" został oceniony negatywnie w trakcie oceny merytorycznej, w ramach której nie uzyskał wymaganej liczby punktów/nie spełnił poszczególnych kryteriów wyboru oceny merytorycznej. W piśmie tym wskazano, że szczegółowe informacje na temat oceny wniosku o dofinansowanie znajdują się na kopiach kart oceny merytorycznej stanowiących załącznik do tego pisma. W piśmie zawarto też pouczenie o prawie do wniesienia środka odwoławczego w postaci protestu. Z kart oceny merytorycznej (dalej KOM 1 i KOM 2) wynika, że projekt nie spełnił kryteriów zerojedynkowych: nr 1. Innowacyjność projektu i nr 3. Realność wskaźników. Pismem z dnia 13 listopada 2017 r. spółka złożyła protest, kwestionując ocenę i wnosząc o ponowną ocenę w zakresie zakwestionowanych kryteriów. W zakresie kryterium nr 1 wnioskodawca stwierdził, że oceniający nie dokonał rzetelnej analizy zapisów wniosku. Eksponował okoliczność, że projekt polega na realizowaniu projektów filmowych, a tym samym "Usługa, której dotyczy projekt jest w zasadzie utożsamiana z narzędziem – kamerą. To właśnie przedmiotowa kamera warunkuje atrakcyjność rynkową świadczonej usługi oraz jej innowacyjność". Wnioskodawca podał, że przedstawienie cech kamery stanowi o prawidłowym podejściu do kwestii innowacyjności świadczonych przez niego usług, gdyż istotą usługi jest posługiwanie się narzędziem (kamerą). Opisał również wezwanie do uzupełnień na etapie oceny formalnej wniosku, w wyniku których skorygował liczbę wprowadzonych innowacji do 2 (w zakresie wskaźnika rezultatu). Akcentował okoliczność, iż w wyniku wezwania miał prawo przyjąć, że fakt występowania innowacji procesowej jest niepodważalny. Za nieuprawnione uznał przywołanie przez oceniającego daty rozpoczęcia działalności gospodarczej (brak załączenia wyników finansowych), gdyż Regulamin nie stawiał w tym zakresie żadnych wymogów, a wnioskodawca wykazał posiadanie wkładu własnego. Nadto zrealizował projekt zgodnie z deklaracjami zawartymi we wniosku z zachowaniem wszystkich wymogów dla projektu potencjalnie objętego dofinansowaniem. W przypadku uzyskania dofinansowania, jego realizacja polegałaby w zasadzie na rozliczeniu dokonanego zakupu kamery. W zakresie oceny dokonanej w obrębie kryterium nr 3 wskazał, że uznano je za niespełnione w związku z zakwestionowaniem innowacyjności projektu; a ponieważ jest to stanowisko błędne należy dokonać ponownej oceny kryterium nr 3 z uwzględnieniem poprawy dokumentacji dokonanej w wyniku wezwania zawartego w piśmie z dnia 9 maja 2017 r. Pismem z dnia [...] r. nr [...] zatytułowanym "Rozpatrzenie protestu" spółka została poinformowana, że IZ RPO WSL uchwałą nr [...] z dnia [...] r. nie uwzględniła protestu. W podstawie prawnej pisma powołano się na art. 58 ust. 1 w zw. z art. 53 ust. 1 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (tj. Dz. U. z 2016 r., poz. 217, dalej ustawa wdrożeniowa). Pismo zawiera pouczenie o możliwości wniesienia skargi bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Argumentując w kwestii podtrzymania oceny w zakresie kryterium nr 1 Innowacyjność projektu wskazano, że zgodnie z dokumentem Kryteria wyboru projektów to kryterium zostanie spełnione w sytuacji, gdy w wyniku realizacji projektu zostanie wprowadzony na rynek innowacyjny co najmniej w skali regionu produkt/usługa lub proces. Innowacja wdrażana w wyniku realizacji projektu powinna być stosowana w województwie śląskim nie dłużej niż 3 lata. W kryterium tym nie będzie oceniana innowacyjność nietechnologiczna projektu. Następnie przytoczono oceny zawarte w KOM 1 i KOM 2 oraz zarzuty zawarte w proteście. Odnosząc się do zarzutów zawartych w proteści wpierw opisano rodzaj prowadzonej przez wnioskodawcę działalności gospodarczej odwołując się do zapisów wniosku, z których wynika między innymi, że w związku z realizacją projektu spółka będzie realizowała usługi obejmujące "nowatorskie projekty filmowe (zarówno własne jak i zlecone)", "W dotychczasowym procesie produkcji (świadczenie usług) Wnioskodawca wykorzystywał kamery starszego typu", dzięki realizacji przedsięwzięcia "możliwe będzie wprowadzenie do struktur firmy innowacyjnego i zaawansowanego technologicznie produktu (kamery filmowej)". W rozstrzygnięciu wskazano, że wnioskodawca oferuje świadczenie usług z zakresu tworzenia, filmowania, nagrywania, a zatem nowoczesna kamera będzie jedynie narzędziem do świadczenia określonych usług, a nie produktem. Skoro we wniosku jako produkt/usługę wskazano "Realizację projektów zleconych (dzień zdjęciowy)", to opis innowacji powinien dotyczyć tej usługi lub procesu realizacji tej usługi, a nie opisywać innowacyjne rozwiązania zastosowane w kamerze. Przedstawiono uzasadnienie procesowego i produktowego charakteru wdrażanej innowacji zawarte we wniosku (B.9.1.) oraz uzasadnienie dokonanego wyboru (B.9.2.). Stwierdzono, że ocena w zakresie tego kryterium została przez oceniających dokonana prawidłowo, gdyż pomimo deklaracji wdrażania innowacji o charakterze procesowym i produktowym wniosek nie zawiera informacji, które odnosiłyby się do wdrażanej innowacji oferowanego produktu/usługi na rynku, ani do wdrażanej innowacji w zakresie procesu – wnioskodawca nie przedstawia jakie innowacyjne rozwiązania wprowadzi do realizacji szeroko rozumianych usług filmowych (realizacji nagrań). Wyjaśniono też specyfikę oceny formalnej wniosku pod kątem spójności wniosku oraz bezzasadność zarzutu sprzeczności w ocenie formalnej i merytorycznej. Podano, że oceniający nie podnosili braku jakichkolwiek zapisów na temat innowacyjności procesowej lecz wskazali, że ani opinia o innowacyjności, ani zapisy wniosku nie opisują na czym miałaby polegać innowacyjność procesowa. Akcentowano, że oceniający nie uzależnił negatywnej oceny kryterium od długości prowadzonej działalności gospodarczej; odniósł się do tej okoliczności jedynie w zakresie opisu tła realizacji projektu. Analizując wniosek i opinię o innowacyjności wskazał, że zgodnie z tą dokumentacją projekt ma polegać na zakupie innowacyjnego urządzenia; co nie jest oceniane w tym kryterium, gdyż jego istotą jest, aby w wyniku realizacji projektu powstał produkt/usługa innowacyjna. Argumentując w kwestii podtrzymania oceny w zakresie kryterium nr 3 Realność wskaźników wskazano, że zgodnie z dokumentem Kryteria wyboru projektów w przypadku tego kryterium weryfikuje się czy zaplanowane do osiągnięcia w projekcie efekty w postaci wskaźników są możliwe do zrealizowania przy pomocy działań zaplanowanych w projekcie. Kryterium nie jest spełnione w sytuacji, gdy ekspert uzna, że oszacowane wartości wskaźników są zbyt wysokie lub zakres działań jest niewystarczający do ich osiągnięcia w zadeklarowanej wartości. Następnie przytoczono oceny zawarte w KOM 1 i KOM 2 oraz zarzuty zawarte w proteście. Kolejny fragment pisma został określony jako "Rozstrzygnięcie". W tej części wskazano, że z powodu zasadności uwag wniesionych w ramach KOM 1 i KOM 2 w związku z oceną kryterium nr 1, należy uznać, że również ocena kryterium nr 3 jest prawidłowa. Projekt nie prowadzi do wdrożenia innowacji, a zatem nie jest możliwe osiągnięcie wskaźnika Liczba wprowadzonych innowacji. W skardze na nieuwzględnienie protestu skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach profesjonalny pełnomocnik skarżącej zarzucił rozstrzygnięciu Zarządu Województwa Śląskiego – IZ RPO WSL przeprowadzenie oceny projektu opisanego we wniosku o dofinansowanie w sposób naruszający prawo, które to naruszenie miało istotny wpływ na wynik oceny, tj. naruszenie: 1) art. 37 ust. 1 i 2 ustawy wdrożeniowej poprzez przeprowadzenie niewłaściwej oceny wniosku, z naruszeniem zasady rzetelności i przejrzystości, a w konsekwencji również w sposób nieobiektywny i naruszający zasadę równości, 2) art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej poprzez zaniechanie dokonania szczegółowej analizy wniosku, załączników i protestu, a w konsekwencji dokonanie wybiórczej, pobieżnej i dowolnej oceny wniosku oraz dowolne i błędne uznanie, że projekt nie spełnia kryterium innowacyjności oraz kryterium realności wskaźników, 3) art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej poprzez niedostateczne i nieprecyzyjne uzasadnienie rozstrzygnięcia i ocen członków komisji, co w konsekwencji uniemożliwia kontrolę sądową wydanego rozstrzygnięcia, 4) art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej poprzez oparcie rozstrzygnięcia na nierzetelnych i lakonicznych opiniach członków komisji oceny projektów, 5) art. 39 ust. 2 ustawy wdrożeniowej poprzez niedokonanie wyboru projektu skarżącej pomimo tego, że spełnił on kryteria wyboru projektów w stopniu, który powinien skutkować jego wyborem do dofinansowania, 6) art. 41 ust. 1 ustawy wdrożeniowej poprzez prowadzenie konkursu, w tym w szczególności dokonanie oceny projektu z naruszeniem postanowień regulaminu konkursu – w tym niezastosowanie przy ocenie projektu definicji innowacji procesowej i innowacji produktowej wynikających z regulaminu, 7) art. 53 ust. 1 w zw. z art. 58 ust. 1 ustawy wdrożeniowej poprzez brak rzetelnego, przejrzystego i prawidłowego rozpoznania protestu przez IZ RPO WSL, a w konsekwencji nieuwzględnienie zasadnych zarzutów skarżącej co do przeprowadzonych ocen. Każdy z tych zarzutów został umotywowany. W szczególności podkreślono pominięcie istotnych okoliczności przedstawionych we wniosku i załącznikach, z których wynika, że innowacja nie polega na samym zakupie kamery, ale na wdrożeniu nowej, znacząco udoskonalonej metody realizacji projektów filmowych, w tym między innymi filmów, nagrań wideo i programów telewizyjnych (innowacja procesowa) oraz na wdrożeniu realizacji usług (polegających na tworzeniu nowatorskich projektów filmowych), które – dzięki udoskonaleniu zastosowanej technologii – są istotnie ulepszone z punktu widzenia celów, którym mają służyć (innowacja produktowa). Pominięto opisy nowatorskich przedsięwzięć filmowych planowanych przez wnioskodawcę, których realizacja będzie możliwa dzięki zastosowaniu nowoczesnego sprzętu opisanego we wniosku. Realizacja projektu pozwoli zintensyfikować współpracę z podmiotami, z którymi współpracowali wspólnicy spółki przed jej powstaniem, między innymi w zakresie realizacji filmu dokumentalnego o pracy [...]. Pełnomocnik wniósł o stwierdzenie, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny, przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję i zasądzenie kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę organ, reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, wniósł o jej oddalenie; w pełnym zakresie podtrzymując stanowisko i argumentację prezentowane w rozstrzygnięciu IZ. Oświadczył, że kwota dofinansowania nie została wyczerpana. Ze względu na zamieszczenie w aktach sprawy jedynie pisma informującego o wynikach rozpatrzenia protestu Sąd wezwał organ do przedłożenia rozstrzygnięcia; co uczyniono. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tj.: Dz. U. 2017, poz. 2188) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W myśl art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, zwanej dalej "ustawą p.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W § 2 tego przepisu zamieszczono katalog przedmiotów działalności administracji publicznej podlegających kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne. Natomiast zgodnie z § 3 tego przepisu sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę; stosując środki określone w tych przepisach. Taką ustawą szczególną jest ustawa z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020. Zgodnie z art. 61 ust. 1 i 8 tej ustawy w przypadku nieuwzględnienia protestu, negatywnej ponownej oceny projektu lub pozostawienia protestu bez rozpatrzenia, w tym w przypadku, o którym mowa w art. 66 ust. 2 pkt 1, wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do sądu administracyjnego, zgodnie z art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718, z późn. zm.) (ust. 1). W wyniku rozpoznania skargi sąd może: 1) uwzględnić skargę, stwierdzając, że: a) ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny, przekazując jednocześnie sprawę do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję, o której mowa w art. 39 ust. 1, b) pozostawienie protestu bez rozpatrzenia było nieuzasadnione, przekazując sprawę do rozpatrzenia przez właściwą instytucję, o której mowa w art. 55 albo art. 39 ust. 1; 2) oddalić skargę w przypadku jej nieuwzględnienia; 3) umorzyć postępowanie w sprawie, jeżeli jest ono bezprzedmiotowe (ust. 8). Z kolei art. 66 ust. 2 pkt 2 ustawy wdrożeniowej stanowi, że w przypadku gdy na jakimkolwiek etapie postępowania w zakresie procedury odwoławczej zostanie wyczerpana kwota przeznaczona na dofinansowanie projektów w ramach działania, a w przypadku gdy w działaniu występują poddziałania - w ramach poddziałania sąd, uwzględniając skargę, stwierdza tylko, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo, i nie przekazuje sprawy do ponownego rozpatrzenia. Stosownie do art. 64 ustawy wdrożeniowej w zakresie nieuregulowanym w ustawie do postępowania przed sądami administracyjnymi stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi określone dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4, z wyłączeniem art. 52-55, art. 61 § 3-6, art. 115-122, art. 146, art. 150 i art. 152 tej ustawy. W niniejszej sprawie skarga została wniesiona na rozstrzygnięcie protestu, o którym poinformowano wnioskodawcę pismem z dnia 4 stycznia 2018 r. Protest nie został uwzględniony ze względu na niespełnienie przez projekt kryteriów merytorycznych zerojedynkowych nr 1. Innowacyjność projektu i nr 3 Realność wskaźników. Sąd stwierdza, że uzupełnione akta sprawy dają podstawę do uznania, że rozstrzygnięcie zostało wydane przez organ właściwy. Nadto Sąd stwierdza, że przeprowadzona ocena projektu nie narusza prawa w sposób mający istotny wpływ na wynik oceny – dlatego skarga jest nieuzasadniona i podlega oddaleniu. Zgodnie z art. 53 i art. 54 ustawy wdrożeniowej wnioskodawcy, w przypadku negatywnej oceny jego projektu wybieranego w trybie konkursowym, przysługuje prawo wniesienia protestu w celu ponownego sprawdzenia złożonego wniosku w zakresie spełniania kryteriów wyboru projektów. Na podstawie art. 55 ustawy wdrożeniowej protest jest rozpatrywany przez instytucję zarządzającą albo pośredniczącą, jeżeli została ustanowiona dla danego programu operacyjnego i instytucja zarządzająca powierzyła jej zadania w tym zakresie na podstawie porozumienia albo umowy, o których mowa w art. 10 ust. 1. Według art. 57 i art. 58 ust. 1 ustawy wdrożeniowej właściwa instytucja rozpatruje protest, weryfikując prawidłowość oceny projektu w zakresie kryteriów i zarzutów oraz informuje wnioskodawcę o wynikach jego rozpatrzenia. Weryfikacji przez Instytucję Zarządzającą w niniejszej sprawie podlegała w pierwszej kolejności ocena w zakresie kryterium merytorycznego zerojedynkowego nr 1 Innowacyjność projektu. Zgodnie z dokumentem Kryteria wyboru projektów to kryterium zostanie spełnione w sytuacji, gdy w wyniku realizacji projektu zostanie wprowadzony na rynek innowacyjny co najmniej w skali regionu produkt/usługa lub proces. Innowacja wdrażana w wyniku realizacji projektu powinna być stosowana w województwie śląskim nie dłużej niż 3 lata. W kryterium tym nie będzie oceniana innowacyjność nietechnologiczna projektu. Pierwszy z ekspertów ocenił, że w przypadku wnioskodawcy to kryterium nie zostało spełnione pomimo deklarowanej innowacji procesowej i produktowej, co najmniej w skali regionu. Stwierdził, że innowacyjność nie została udokumentowana, a zgodnie z instrukcją wypełniania wniosku należało wymienić źródła potwierdzenia tego faktu i dołączyć do wniosku. W opinii o innowacyjności z dnia 23 lutego 2017 r. dołączonej do wniosku wskazano, że "bezpośrednim celem realizacji projektu jest wprowadzenie w przedsiębiorstwie wnioskodawcy innowacji produktowej, tj. Kamery [...] firmy [...]. Jest to innowacyjne urządzenie, łączące wiele unikalnych parametrów i funkcji niedostępnych w takim zakresie w konkurencyjnych urządzeniach dostępnych obecnie na rynku. We wniosku str. 6 - uzasadnienie innowacji produktowej, zamieszczono zapis "Dzięki realizacji przedsięwzięcia możliwe będzie wprowadzenie do struktur firmy innowacyjnego i zaawansowanego technologicznie produktu". Ekspert stwierdził, że w świetle powyższego projekt ma polegać na zakupie innowacyjnego urządzenia/produktu - co nie jest oceniane w tym kryterium. Wyjaśnił, że istotą jest aby w wyniku realizacji projektu powstał produkt/usługa innowacyjna (zgodnie z instrukcją wypełniania wniosku). Nadto akcentował okoliczność, że wnioskodawca wybrał także opcję, iż zostanie wprowadzona innowacja procesowa jednak ani w opinii o innowacyjności ani we wniosku nie opisano dokładnie na czym polega ta innowacyjność. W opinii zapisy odnoszą się do cech planowanej do zakupu kamery, zaś we wniosku, na str. 9, w punkcie czy projekt polega na zasadniczej zmianie procesu produkcji wnioskodawca dwukrotnie podkreślił, iż "Dzięki realizacji przedsięwzięcia możliwe będzie wprowadzenie do struktur firmy innowacyjnego i zaawansowanego technologicznie produktu - kamery filmowej"; natomiast na str. 11 wniosku podał, że bezpośrednim celem realizacji projektu jest zakup kamery filmowej, co spowoduje rozwiązanie najważniejszych problemów wnioskodawcy. Ekspert podkreślił, że opinia o innowacyjności potwierdza innowacyjność kamery a nie wprowadzanych usług. Wprost wskazuje na to jej podsumowanie: "Konkludując, poziom innowacyjności dla kamery [...] określić można jako innowację, stosowaną w skali kraju w okresie do 3 lat". Drugi z ekspertów również ocenił, że w przypadku wnioskodawcy to kryterium nie zostało spełnione. Wskazał, że zakup urządzenia do firmy, nawet nowoczesnego, nie stanowi o tym, że dany projekt jest innowacyjny. Stwierdził, że można przyjąć założenie, że zaproponowany we wniosku pomysł ma stanowić jedynie przesłankę do zakupu kamery. Przywołał zapisy wniosku: "głównym celem realizacji projektu będącego przedmiotem niniejszego Wniosku o dofinansowanie jest zakup nowoczesnego sprzętu filmowego" oraz "dzięki realizacji przedsięwzięcia możliwe będzie wprowadzenie do struktur firmy innowacyjnego i zaawansowanego technologicznie produktu". Nadto wskazał, że w dokumentacji aplikacyjnej nie sposób doszukać się jakichkolwiek znamion projektu innowacyjnego. Jest to wniosek dotyczący zakupu kamery oraz opis jej zalet i możliwości. Praktycznie cała załączona opinia o innowacyjności sprowadza się do opisu technicznego i funkcjonalnego kamery, którą wnioskodawca zamierza kupić. Tym samym przytoczona opinia nie potwierdza jakiejkolwiek innowacyjności projektu będącego przedmiotem ocenianego wniosku. Instytucja Zarządzająca rozpatrując protest stwierdziła, że procedura oceny wniosku przeprowadzona przez ekspertów jest prawidłowa; eksperci rzeczowo uzasadnili dlaczego uznali to kryterium za niespełnione. Ich argumentacja odnosi się do treści wniosku oraz do dołączonej przez wnioskodawcę opinii o innowacyjności. Odniesiono się też do zarzutów protestu, wskazując ich bezzasadność. W szczególności nie podzielono poglądu, że wprowadzenie innowacji procesowej i produktowej przez firmę świadczącą usługi polegające na realizacji nowatorskich projektów filmowych może być utożsamione z zakupem nowoczesnej kamery. Produktem jest bowiem albo sama usługa albo utrwalony efekt wyświadczonej usługi (zrealizowany film, spot reklamowy, nagranie programu telewizyjnego), a proces polega na świadczeniu usługi. Wywiedziono, że opis innowacyjnych rozwiązań zastosowanych w kamerze nie wykazuje ani innowacyjności procesu, ani produktu. Kamera może być bowiem oceniana jako produkt innowacyjny, ale w przypadku badania innowacyjności deklarowanej przez producenta kamer, a nie użytkownika kamery. Sąd stwierdza, że prawidłowo Instytucja Zarządzająca oceniła, że niezasadne są zarzuty zamieszczone w proteście dotyczące oceny niespełnienia kryterium innowacyjności projektu. Słusznie przyjęto, że wnioskodawca miał obowiązek wykazania innowacyjności produktu lub/i procesu, a nie nowoczesności narzędzia, które zamierza zakupić. W Instrukcji wypełniania wniosku podano, że innowacja ma miejsce, gdy nowy lub ulepszony produkt zostaje wprowadzony na rynek albo nowy lub ulepszony proces zostaje zastosowany w produkcji. Innowacja procesowa to wdrożenie nowej lub znacząco udoskonalonej metody produkcji lub dostawy. Do tej kategorii zalicza się znaczące zmiany w zakresie technologii, urządzeń oraz/lub oprogramowania. Innowacja produktowa to wdrożenie wyrobu lub usługi, które są nowe lub istotnie ulepszone z punktu widzenia ich charakterystyki funkcjonalnej lub celów użytkowych, którym powinny służyć. Obejmuje to w szczególności udoskonalenia ułatwiające korzystanie z produktu przez użytkownika. Sąd podziela pogląd organu, że wykazanie innowacyjności produktu lub procesu nie polega na opisywaniu zalet narzędzia, które wnioskodawca zamierza zakupić. Jeżeli kamera jest produktem dostępnym rynkowo to jest normalnym towarem, którego poziom nowoczesności nie podlega ocenie - tym bardziej w procedurze naboru, w którym uczestniczy wnioskodawca, który nie jest jej producentem, lecz nabywcą. Wnioskodawca występujący o przyznanie środków unijnych w przedmiotowym konkursie był obowiązany wykazać innowacyjność produktową lub/i procesową. Jeżeli jednoznacznie stwierdził (sekcja I.1.), że produktem/usługą jest realizacja projektów zleconych (dzień zdjęciowy), to deklarowany rodzaj innowacji należało wykazać w stosunku do tego produktu/usługi. Rzeczą wnioskodawcy jest przy tym zamieszczenie we wniosku właściwych informacji i wykazanie zadeklarowanego rodzaju innowacji w stosunku do wskazanego produktu/usługi. Zupełnie bezpodstawne jest oczekiwanie, iż oceniający wniosek będą domniemywać tę innowacyjność i na tę okoliczność konstruować tezy we wniosku nie zamieszczone; w celu umożliwienia przyznania wnioskodawcy dofinansowania. Postępowanie konkursowe nie jest postępowaniem administracyjnym, w którym organ jest obowiązany przeprowadzić kompleksowe postępowanie dowodowe w aspekcie wszystkich okoliczności istotnych z punktu widzenia zgodnego z prawem rozstrzygnięcia. Celem konkursu jest wybór optymalnych projektów, ale to wnioskodawcy decydują o sposobie ich przedstawienia do oceny. Z dokumentacji konkursowej wynika jakich informacji jest wnioskodawca obowiązany udzielić, jakie są wymogi konkursu, według jakich kryteriów będą oceniane wnioski, ale to wnioskodawca przedstawia swój projekt i wykazuje jego wpisanie się w założenia i wymogi konkursu, przekonuje do jego wyboru. Nie może przy tym być zastępowany przez organ, którego ingerencja pośrednia – w formie wezwania - jest dopuszczalna wyłącznie na etapie dostrzeżenia oczywistych uchybień formalnych. Organ ocenia wniosek kompleksowo, ale nie ma prawa wkraczać w meritum, zmieniać zapisów wniosku, modyfikować ich w sposób umożliwiający uzyskanie przez wnioskodawcę dofinansowania, domniemywać treści z wniosku nie wynikających – wbrew jego zapisom. Takie działanie organu naruszałoby bowiem zasady uczciwej konkurencji i dawałoby podstawę do postawienia zarzutu uchybienia obowiązkowi bezstronności. Działania modyfikujące treść wniosku czy odkodowując tę treść w opozycji do zapisów wniosku prowadziłyby do pogorszenia sytuacji innych uczestników naboru; z tego względu są niedopuszczalne. Skarżący twierdził, że we wniosku i załącznikach przedstawiono szereg okoliczności, które zostały przez oceniających pominięte, a które jednoznacznie wskazują, że innowacyjność procesowa i produktowa została we wniosku wykazana. Innowacja procesowa to wdrożenie nowej znacząco udoskonalonej metody realizacji projektów filmowych, a innowacja produktowa to wdrożenie realizacji usług polegających na tworzeniu nowatorskich projektów filmowych, które dzięki udoskonaleniu zastosowanej technologii są istotnie ulepszone z punktu widzenia celów, którym mają służyć. W szczególności podkreślono zamieszczenie we wniosku opisów nowatorskich przedsięwzięć filmowych planowanych przez wnioskodawcę, których realizacja będzie możliwa dzięki zastosowaniu nowoczesnego sprzętu opisanego we wniosku (realizacja filmu dokumentalnego o [...]). Zarzut jest chybiony. Analiza kolejnych punktów wniosku wyraźnie wskazuje, że skarżący oczekuje, iż zapisy wniosku zostaną przez odczytujących ten wniosek rozumiane inaczej niż wynika z ich literalnej treści. To wnioskodawca napisał, że głównym celem realizacji projektu jest zakup kamery, a dzięki realizacji przedsięwzięcia będzie możliwe wprowadzenie do struktur firmy innowacyjnego produktu (B.2.). Uzasadniając procesowy charakter wdrażanej innowacji wnioskodawca pisał, że planowana do zakupu kamera filmowa została wprowadzona do sprzedaży we wrześniu 2016 r. Podał, że cechą charakterystyczną kamery jest możliwość nagrywania nieskompresowanego i niekodowanego sygnału ARRIRAW bezpośrednio w kamerze, opisał unikalne cechy kamery, napisał do czego może służyć. Natomiast uzasadniając produktowy charakter innowacji skarżący akcentował, że dzięki realizacji przedsięwzięcia możliwe będzie wprowadzenie do struktur firmy innowacyjnego i zaawansowanego technologicznie produktu, co pozwoli realizować nowatorskie projekty (B.9.1.). Argumentując w zakresie twierdzenia, że projekt prowadzi do wdrożenia innowacji szczegółowo (16 linijek opisu) wyspecyfikowano zalety kamery, jej unikalne parametry i funkcje (B.9.2.). Twierdzenie, że dzięki realizacji przedsięwzięcia możliwe będzie wprowadzenie do struktur firmy innowacyjnego i zaawansowanego technologicznie produktu – kamery powtórzono jeszcze przy uzasadnieniu twierdzenia, że projekt polega na zasadniczej zmianie procesu produkcji (B.13.3.). Natomiast w zakresie analizy technicznej – stanu projektowanego podano, że bezpośrednim celem realizacji projektu jest zakup kamery filmowej o unikalnych parametrach i funkcjach (B.15). Zbieżne z tymi zapisami są zapisy opinii o innowacyjności, gdzie w ramach charakterystyki technologii (procesu i/lub produktu) w języku nietechnicznym szczegółowo opisano parametry kamery i jej funkcjonalności. Dalszy ciąg opisu wyjątkowych cech kamery składających się na jej innowacyjność zaprezentowano w opisie inteligentnej specjalizacji, w ramach której projekt miał być realizowany (Technologie komunikacyjne i informacyjne). Uzasadniając twierdzenie, że bezpośrednim celem projektu będzie wdrożenie innowacji produktowej i procesowej podano, że bezpośrednim celem realizacji projektu jest wprowadzenie w przedsiębiorstwie wnioskodawcy innowacji produktowej tj. kamery [...]. Określając poziom innowacyjności wskazano, że projekt prowadzi do wdrożenia innowacji w skali kraju, w okresie do 3 lat i w 44 linijkach tekstu opisano na czym polega innowacyjność tej kamery. Sąd celowo przybliżył rozległość opisu innowacyjności kamery prezentowaną przez wnioskodawcę. Podkreślić trzeba, że prezentowane opisy nie mają charakteru ogólników lecz odnoszą się do szczegółowo opisywanych parametrów i funkcji tego urządzenia. Nie sposób nie zgodzić się z organem, że takie zapisy wniosku pozwalają na jednoznaczne twierdzenie, że skarżący innowacyjność projektu łączył z zakupem konkretnego sparametryzowanego urządzenia. Inne odczytanie zapisów wniosku byłoby oczywiście sprzeczne z ich brzmieniem. Nota bene jeśli sięgnąć do treści protestu to skarżący wywodził, że usługa, której dotyczy projekt jest utożsamiana z narzędziem – kamerą, a realizacja projektu polegałaby w zasadzie na rozliczeniu dokonanego zakupu kamery. Powyższe potwierdza prawidłowość odczytania wniosku przez ekspertów i organ. Wbrew twierdzeniom skargi takie odczytanie wniosku nie oznacza jego pobieżnej analizy i pominięcia istotnych informacji w nim zawartych. Podkreślane przez skarżącą informacje mające potwierdzić wykazanie we wniosku innowacji produktowej i procesowej, dotyczące osiągnięcia znacznej przewagi technologicznej nad innymi firmami z branży poprzez zaoferowanie znacznie ulepszonych usług filmowych na najwyższym poziomie technologicznym, po pierwsze nie niweczą jednoznacznego połączenia przez wnioskodawcę i zatrudnionych przez niego ekspertów, kwalifikacji innowacyjności z kamerą – planowanym do zakupu narzędziem (a nie produktem). Po drugie mają charakter ogólnikowy i nie pozwalają na uzasadnienie za ich pomocą deklarowanej innowacyjności. Stosuje się bowiem ocenne oznaczenia, a nie wykazuje na czym konkretnie polega udoskonalenie metody świadczenia usługi, jaki będzie mierzalny efekt i w stosunku do jakiego produktu ten efekt wystąpi. Wnioskodawca twierdzi, że będzie mógł realizować nowatorskie projekty, ale nie wyjaśnia jak to nowatorstwo wpisuje się w definicję innowacyjności. Nie wiadomo na czym polega różnica w sposobie (metodach) realizacji filmów aktualnie i w wersji innowacyjnej. To właśnie należało precyzyjnie opisać, a nie produkowaną przez inny podmiot kamerę. Żeby wykazać innowację trzeba wykazać stworzenie czegoś nowego, dającego impuls rozwojowy; nie jest wystarczające wykazanie zamiaru zakupu nowoczesnego urządzenia. Proces czy produkt ma mieć charakter innowacyjny, a nie tylko ulepszony czy bardziej nowoczesny i to właśnie trzeba udowodnić. Niewątpliwie wniosek został nieprawidłowo wypełniony, ale ta wadliwość obciąża wnioskodawcę, a nie organ. Jeszcze raz trzeba podkreślić, że nie jest rzeczą organu "domyślanie się", o co właściwie wnioskodawcy chodziło i dochodzenie do konkluzji sprzecznych z literalnym brzmieniem wniosku. W sytuacji, gdy wnioskodawca innowacyjność projektu łączył z zakupem konkretnego sparametryzowanego urządzenia, co wyżej wykazano, organ nie był uprawniony do zakwestionowania tej deklaracji. Nie był również uprawniony do przyjęcia, że oprócz deklarowanej innowacyjności kamery skarżący deklarował kolejną innowacyjność procesową i produktową dotyczącą metody realizacji filmów oraz samych efektów tych realizacji; w sytuacji gdy nie wykazano na czym ta innowacyjność miałaby polegać. Zapisy wniosku w tym zakresie miały bowiem charakter enigmatyczny. Nie zostały również poparte obligatoryjną opinią o innowacyjności, gdyż opinia dostarczona przez wnioskodawcę dotyczyła innowacyjności przedmiotowej kamery. Tej konkluzji nie mogą zmienić listy intencyjne czy pisma przewodnie dołączone do wniosku. Kolejno Instytucja Zarządzająca zweryfikowała ocenę w zakresie kryterium merytorycznego zerojedynkowego nr 3 Realność wskaźników. Zgodnie z dokumentem Kryteria wyboru projektów w ramach tego kryterium weryfikowano, czy zaplanowane do osiągnięcia w projekcie efekty w postaci wskaźników są możliwe do zrealizowania przy pomocy działań zaplanowanych w projekcie. Kryterium nie jest spełnione, kiedy ekspert uzna, że oszacowane wartości wskaźników są zbyt wysokie lub zakres działań jest niewystarczający do ich osiągnięcia w zadeklarowanej wartości. Pierwszy z ekspertów uznał kryterium za niespełnione. Wskazał, że wskaźnik rezultatu – wprowadzone innowacje - 2 sztuki (produktowa i procesowa), nie będzie możliwy do osiągnięcia ze względu na fakt, że została zakwestionowana innowacyjność projektu. Również drugi z ekspertów zakwestionował możliwość osiągnięcia wskaźnika rezultatu: Liczba wprowadzonych innowacji [szt.], z tego powodu, że projekt nie ma charakteru innowacyjnego. Instytucja Zarządzająca rozpatrując protest stwierdziła, że procedura oceny wniosku przeprowadzona przez ekspertów jest prawidłowa; eksperci rzeczowo uzasadnili dlaczego uznali to kryterium za niespełnione, a ich ocena uwzględnia obowiązujące w ramach naboru wytyczne. Sąd stwierdza, że Instytucja Zarządzająca prawidłowo oceniła, że niezasadne są zarzuty zamieszczone w proteście dotyczące oceny niespełnienia kryterium realność wskaźników. Skuteczne zakwestionowanie innowacyjności projektu dawało ekspertom podstawę do równie skutecznego zakwestionowania realności wskaźnika rezultatu (liczby wprowadzonych innowacji), będącego konsekwencją deklarowania innowacyjności produktowej i procesowej. Prezentowane wyżej stanowisko Sądu w przedmiocie kryterium nr 1 nie będzie już powtarzane. W tym miejscu wystarczy jedynie przypomnieć, że zarzuty protestu koncentrowały się wokół wadliwości oceny kryterium nr 1; w proteście postawiono tezę, że wadliwość oceny kryterium nr 1 skutkowała wadliwością oceny kryterium nr 3. Zaaprobowanie oceny dotyczącej kryterium nr 1 skutkuje aprobatą również oceny kryterium nr 3. Sąd stwierdza, że niezasadne są również zarzuty dotyczące wpływu organu na zapisy wniosku w zakresie deklaracji liczby wdrażanych innowacji, gdzie pierwotnie deklarowano 1 innowację, a po wezwaniu – 2 innowacje. Przypomnieć bowiem trzeba, że wezwanie miało miejsce na etapie oceny formalnej wniosku w związku z niespójnością jego zapisów – na tym etapie organ żadnej oceny merytorycznej nie mógł dokonywać i wezwanie nie miało żadnego związku z oceną merytoryczną. Jeżeli w sekcji B.9.1. wniosku deklarowano wdrożenie innowacji produktowej i procesowej, a w opinii o innowacyjności jako bezpośredni cel projektu również wskazano innowację produktową i procesową – to niespójny z nimi był zapis w sekcji F. Wskaźniki rezultatu, gdzie jako liczbę wprowadzonych innowacji podano 1. Słusznie przeto organ wezwał do korekty; nie miało to charakteru ingerencji we wniosek, lecz stanowiło dla wnioskodawcy szansę na uzyskanie spójności zapisów. W świetle przedstawionej argumentacji Sąd ocenia zarzuty skarżącej sformułowane w skardze jako chybione. W świetle wyżej zaprezentowanych wywodów bezzasadne jest twierdzenie, że ocena projektu została przeprowadzona z naruszeniem zasady przejrzystości, rzetelności, w sposób nieobiektywny i naruszający zasadę równości. Cała dokumentacja złożona przez wnioskodawcę została szczegółowo przeanalizowana, co znalazło odzwierciedlenie w ocenie zarzutów protestu dokonanej przez IZ, aprobującej ocenę ekspertów. Wbrew przekonaniu strony skarżącej Sąd nie miał problemu z dokonaniem kontroli legalności skarżonego rozstrzygnięcia, gdyż opinie na których oparł się organ są rzetelne, odnoszą się do istoty sprawy i nie budzą żadnych wątpliwości w zakresie spójności formalnej oraz zawartości merytorycznej. Ściśle odnoszą się do dokumentacji aplikacyjnej przedłożonej Sądowi przez skarżącą. Miał organ prawo na tych opiniach się oprzeć i je zaakceptować, a rzetelnie wyjaśnił dlaczego to czyni, odnosząc się do zarzutów zawartych w proteście. Prawidłowo też stosowano kryteria wyboru projektów oraz nie odstąpiono od wiążących definicji. Okoliczność, iż organ pogłębił rozważanie odnosząc się również do wiedzy ogólnej, nie oznacza pominięcia definicji lecz wskazuje na wypełnienie obowiązków należytego uzasadnienia rozstrzygnięcia poprzez odwołanie się także do szerszego spektrum argumentacji. Protest został rozpoznany należycie. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 61 ust. 8 pkt 2 ustawy, oddalił skargę.