IV SA/Gl 792/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia WSA Stanisław Nitecki (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Beata Kalaga – Gajewska Sędzia NSA Adam Mikusiński Protokolant sekr. sąd. Ewa Pasiek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 maja 2010 r. sprawy ze skargi K.K. na postanowienie Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie przyznania uprawnień kombatanckich oddala skargę Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych postanowieniem z dnia [...] r. Nr [...] wydanym na podstawie art. 97 § 1 pkt. 4 Kodeksu postępowania administracyjnego zawiesił postępowanie prowadzone z wniosku K. K. ubiegającego się o przyznanie uprawnień kombatanckich. W motywach postanowienia podkreślono, że do wniosku o przyznanie uprawnień kombatanckich strona dołączyła zaświadczenie weryfikacyjne, jednakże organ ten ma podejrzenia co do jego prawdziwości. Z tego powodu pismem z dnia [...] r. złożył w Prokuraturze Rejonowej dla W. Śródmieście zawiadomienie o okolicznościach wskazujących na usiłowanie popełnienia przestępstwa z art. [...] Kodeksu karnego oraz art. [...] tego aktu. W tej sytuacji wyczerpana została przesłanka zawieszenia postępowania przewidziana treścią art. 97 § 1 pkt. 4 Kodeksu postępowania administracyjnego. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł pełnomocnik strony adwokat J.P. W zażaleniu tym wystąpił o uchylenie powyższego postanowienia i o wydanie decyzji o przyznaniu stronie uprawnień kombatanckich. W motywach zażalenia podkreślono, że sprawa toczy się już bardzo długo, co może sugerować, że leży to w interesie jakiejś osoby, nadto przewlekłość tego postępowania daje już K.K. podstawę do uznania naruszenia praw w płaszczyźnie praw człowieka i obywatela. Przyjęto, że sprawa ta jest przykładem stanowiska sprowadzającego się do twierdzenia, iż kwestionować można wszystko. Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych postanowieniem z dnia [...]r. Nr [...] wydanym na podstawie art. 127 § 3 i art. 138 § 1 pkt. 1 w związku z art. 97 § 1 pkt. 4 Kodeksu postępowania administracyjnego utrzymał w mocy postanowienie z dnia [...]r. Nr [...], mocą którego zawieszone zostało postępowanie prowadzone w sprawie wniosku K. K. w przedmiocie przyznania uprawnień kombatanckich. W motywach rozstrzygnięcia organ odwoławczy przybliżył wpierw dotychczasowy przebieg postępowania, a następnie podniósł się do wniesionego zażalenia. Zdaniem organu zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie i podniósł, że do wniosku o przyznanie uprawnień kombatanckich Sygn. akt IV SA/Gl 792/09 strona dołączyła zaświadczenie weryfikacyjne, na podstawie którego przyznano jej odznaczenia za udział w walkach w szeregach Armii Krajowej. W ocenie organu wystąpiło uzasadnione podejrzenie, iż zaświadczenie to jest dokumentem sfałszowanym. Z uwagi na okoliczność, że organ nie jest uprawniony do samodzielnego rozstrzygania o autentyczności dokumentów i z tego względu sporządził i skierował do właściwej prokuratury zawiadomienie o podejrzeniu popełnienia przestępstwa. Oznacza to, że postępowanie w sprawie powinno zostać zawieszone do czasu uzyskania stanowiska organu powołanego do ścigania przestępstw w powyższej kwestii. Okoliczność ta wyczerpuje przesłankę przewidzianą treścią art. 97 § 1 pkt. 4 Kodeksu postępowania administracyjnego stanowiącego, że organ administracji publicznej zawiesza postępowanie, gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. Pismem z dnia [...]r. K.K. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na powyższe postanowienie. Wnosząc skargę K.K. wystąpił o uchylenie podjętego rozstrzygnięcia i o przyznanie uprawnień kombatanckich. W motywach skargi podkreślił, że nie ma do nikogo pretensji, a jego udział w wojnie jako żołnierza konspiracji jest udokumentowany i wysuwanie podejrzeń o sfałszowanie zaświadczenia może jedynie wyrządzić mu krzywdę. Zdaniem skarżącego uprawnienia kombatanckie powinien posiadać od [...] r., a tym czasem sprawa trwa już [...] lat. Nadto skarżący dołączył do skargi kserokopię pisma z dnia [...] r. skierowanego do niego. Jednocześnie K.K. zaznaczył, że organ administracji informował, iż sprawę załatwi do [...] r., a w [...] r. nie została zakończona. W odpowiedzi na skargę Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych wniósł o oddalenie skargi i przywołał analogiczną argumentację do tej, którą zamieścił w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Sygn. akt IV SA/Gl 792/09 Kontrola legalności zaskarżonego postanowienia przeprowadzona w oparciu o postanowienia art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) nie wykazała, aby zaskarżone postanowienie naruszało wymogi prawa, a zgodnie z treścią art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd administracyjny uwzględnia skargę na decyzję lub postanowienie, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego lub naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy jak również naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego. Z brzmienia przywołanego przepisu wynika, że nie każde uchybienie przepisom prawa materialnego jak również przepisom prawa procesowego stanowi podstawę do uwzględnienia wniesionej skargi. W przypadku prawa procesowego naruszenie tych przepisów musiałoby mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a zatem naruszenie, które nie będzie miało istotnego wpływu na wynik sprawy nie będzie stanowiło podstawy do uwzględnienia wniesionej skargi. Na wstępie niniejszych rozważań przyjdzie zwrócić uwagę na fakt, iż przedmiotem skargi jest postanowienie Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych, mocą którego zawieszone zostało postępowanie administracyjne prowadzone z wniosku K.K., a dotyczące nabycia uprawnień kombatanckich. Oznacza to, że kontroli tutejszego Sądu poddane zostało orzeczenie, które nie rozstrzyga w sposób merytoryczny o istocie sprawy, czyli o tym czy skarżącemu przysługują uprawnienia kombatanckie czy też nie, ale orzeczenie regulujące kwestię, która ujawniła się w trakcie prowadzonego postępowania. Tym samym wyrok wydany w niniejszej sprawie nie ma żadnego znaczenia dla skuteczności ubiegania się przez skarżącego o przyznanie uprawnień kombatanckich. W ramach postępowania administracyjnego kluczową rolę odgrywa zasada prawdy obiektywnej. Zasada ta sformułowana została w treści art. 7 Kodeksu postępowania administracyjnego. Zgodnie z tym przepisem w toku postępowania administracyjnego organ administracji podejmuje wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy. Istota przedmiotowej zasady sprowadza się do tego, że organ administracji nie może Sygn. akt IV SA/Gl 792/09 podjąć rozstrzygnięcia w sprawie o ile nie zostaną wyjaśnione wszystkie istotne jej okoliczności. Nadto zasada ta posiada pierwszeństwo przed zasadą szybkości, która w zderzeniu z zasadą prawdy obiektywnej zawsze musi ustąpić jej pierwszeństwa. Tym samym, jeżeli organ administracji publicznej w trakcie prowadzonego postępowania dostrzeże jakiekolwiek wątpliwości w stosunku do zgromadzonego materiału dowodowego zobowiązany jest w pierwszej kolejności te ujawnione wątpliwości wyjaśnić i w tym celu wykorzystać instrumenty, które przewidziane zostały w przepisach Kodeksu postępowania administracyjnego. Przedstawione powyżej rozważania w kontekście rozpatrywanej sprawy posiadają istotne znaczenie, albowiem z jednej strony przedmiotowe postępowanie trwa już bardzo długo i skarżący może mieć poczucie podejmowania działań skierowanych przeciwko niemu, jednakże z drugiej strony organ administracji zobowiązany jest do respektowania zasady prawdy obiektywnej. W trakcie czynności zmierzających do wyjaśnienia sytuacji prawnej i faktycznej K.K. ubiegającego się o uprawnienia kombatanckie organ administracji powziął istotną wątpliwość odnośnie prawidłowości zaświadczenia weryfikacyjnego z dnia [...]r. Nr [...] i pismem z dnia [...] r. skierował zawiadomienie o popełnieniu przestępstwa do Prokuratora Rejonowego W.– Śródmieście. Stosownie natomiast do postanowień art. 97 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego organ administracji publicznej zawiesza postępowanie: 1) w razie śmierci strony lub jednej ze stron, jeżeli wezwanie spadkobierców zmarłej strony do udziału w postępowaniu nie jest możliwe i nie zachodzą okoliczności, o których mowa w art. 30 § 5, a postępowanie nie podlega umorzeniu jako bezprzedmiotowe (art. 105), 2) w razie śmierci przedstawiciela ustawowego strony, 3) w razie utraty przez stronę lub przez jej ustawowego przedstawiciela zdolności do czynności prawnych, 4) gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. Przywołany powyżej przepis art. 97 § 1 pkt. 4 zawiera normę, mocą której organ administracji publicznej zobowiązany jest zawiesić prowadzone postępowanie Sygn. akt IV SA/Gl 792/09 w przypadku, gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależne jest od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w rozpatrywanej sprawie zetknął się z tego typu sytuacją, otóż w sprawie dotyczącej nabycia uprawnień kombatanckich istotną rolę odgrywa zaświadczenie weryfikacyjne, albowiem jest to dokument, który posiada istotny wpływ na końcowe rozstrzygnięcie w tej sprawie. W następstwie przeprowadzonej analizy zaświadczenia weryfikacyjnego przedłożonego przez skarżącego organ administracji doszedł do przekonania, że zachodzi podejrzenie popełnienia przestępstwa i skierował sprawę do właściwego organu, czyli do Prokuratora Rejonowego. Dalsze działania tego organu będą posiadały w tej sprawie kluczowe znaczenie, albowiem jeżeli uzna, że brak jest znamion popełnienia przestępstwa umorzy wszczęte postępowanie, a gdy uzna za uprawdopodobnione popełnienie takiego czynu skieruje akt oskarżenia do sądu. W świetle powyższego przyjdzie uznać, że wyczerpane zostały przesłanki przewidziane treścią art. 97 § 1 pkt. 4 Kodeksu postępowania administracyjnego dotyczące zawieszenia prowadzonego postępowania, a tym samym prowadzący postępowanie administracyjne Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych miał podstawę prawną do tego aby zawiesić wszczęte postępowanie. Dostrzec należy, że z chwilą skierowania do prokuratora Rejonowego pisma z dnia [...] r. organ prowadzący postępowanie zobowiązany był do podjęcia takiego rozstrzygnięcia, albowiem wynika to z kategorycznej treści przywołanego powyżej przepisu. W konkluzji prowadzonych rozważań przyjdzie stwierdzić, że wydanie postanowienia o zawieszeniu prowadzonego postępowania z wniosku K.K. nie narusza przepisów prawa, a tym samym nie wyczerpane zostały przesłanki pozwalające na uwzględnienie wniesionej skargi. W skardze do tutejszego Sądu skarżący nie podniósł żadnego zarzutu odnoszącego się do meritum kwestionowanego rozstrzygnięcia organu administracji, natomiast K. K. zamieścił w niej wyrazy swojej dezaprobaty w stosunku do działań podejmowanych przez organ administracji, z tego też powodu Sąd do tych zarzutów nie może się odnieść. Sygn. akt IV SA/Gl 792/09 Skoro Sąd nie znalazł podstaw prawnych do uwzględnienia skargi, to stosownie do postanowień art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało skargę oddalić.