IV SA/Gl 795/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia WSA Stanisław Nitecki po rozpoznaniu w dniu 10 stycznia 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie dodatku do zasiłku rodzinnego postanawia o d r z u c i ć s k a r g ę M.M. pismem procesowym z dnia [...] przekazanym za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie dodatku do zasiłku rodzinnego i jednocześnie wystąpiła z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, ponieważ złożyła ją z uchybieniem przewidzianego terminu. W pierwszej kolejności Sąd zobowiązany jest do ustalenia czy jest właściwy rzeczowo do rozpatrzenia wniesionej skargi. Jak wynika z treści art. 32 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych ( Dz. U. Nr 228, poz. 2255 ze zm.) w sprawach nie uregulowanych w tej ustawie zastosowanie mają przepisy kodeksu postępowania administracyjnego. Po myśli art. 20 ust. 1 w związku z art. 3 pkt 11 wyżej wymienionej ustawy organem właściwym do realizacji świadczeń rodzinnych jako zadanie zlecone z zakresu administracji rządowej jest wójt, burmistrz, prezydent miasta. Organ ten stosownie do postanowień art. 20 ust. 3 tej ustawy może upoważnić pracowników urzędu gminy albo kierownika ośrodka pomocy społecznej lub inną osobę do wydawania decyzji administracyjnych. Z kolei art. 39 ust. 5 ustawy z 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym ( Dz. U. z 2001 r. Nr 142 poz. 1591 ) stanowi, że organem właściwym do rozpatrzenia odwołania od decyzji wydanej przez wójta jest samorządowe kolegium odwoławcze, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Ustawa o świadczeniach rodzinnych nie wprowadza odrębnych reguł w tym zakresie, a za takie nie można uznać postanowień zamieszczonych w art. 34 tej ustawy wprowadzających zmianę w postanowieniach art. 477 (8) kodeksu postępowania cywilnego w zakresie właściwości sądu okręgowego i rejonowego w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych. Świadczenia rodzinne nie są sprawami z zakresu ubezpieczeń społecznych, zatem regulacja zamieszczona w powyższym przepisie nie może mieć zastosowania do decyzji wydawanych przez wójtów bądź osoby przez nich upoważnione. Ma ona zastosowanie do decyzji podejmowanych w sprawach świadczeń rodzinnych przez organy emerytalno – rentowe, czyli organy Zakładu Ubezpieczeń Społecznych czy Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego, do czasu przejęcia całości zadań z tego zakresu przez wójtów. W świetle powyższych rozważań należy stwierdzić, że sąd administracyjny po myśli art. 3 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. nr 153, poz. 1270 ) jest właściwy do orzekania w sprawach skarg na decyzje administracyjne, czyli jest uprawniony do rozpatrzenia przedmiotowej skargi. Stosownie do postanowień art. 53 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ) skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, a po myśli art. 54 § 1 wyżej wymienionej ustawy skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. W rozpatrywanej sprawie skarżąca pismem procesowym z dnia [...] wystąpiła o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, jednakże Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach postanowieniem z dnia 8 listopada 2004 r. sygn. akt IV SA/Gl 795/04 odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Postanowienie to stało się prawomocne, ponieważ skarżąca w terminie przewidzianym do skorzystania ze środka zaskarżenia nie wniosła zażalenia do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Skarżąca decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] odebrała osobiście w dniu [...], a wynika to ze zwrotnego potwierdzenia odbioru tej decyzji znajdującego się w aktach sprawy. Skoro skarżąca otrzymała decyzję w dniu [...], zatem termin do złożenia skargi upłynął [...]. Skarżąca wniosła skargę do Sądu w dniu [...] i Sąd nie przywrócił terminu do wniesienia skargi, to oznacza, że czynności tej dokonała z uchybieniem terminu do wniesienia skargi, uchybienie to wynosi osiem dni. W świetle treści skargi strony oraz przedstawionych działań podjętych przez sąd administracyjny skarga podlega odrzuceniu, ponieważ wyczerpane zostały przesłanki jej odrzucenia przewidziane treścią art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ) to jest została wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia. Wobec powyższego należało stosownie do postanowień art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ) orzec jak w sentencji. su.