IV SA/Gl 796/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym : Przewodniczący – Sędzia WSA Teresa Kurcyusz-Furmanik po rozpoznaniu w dniu 1 października 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zasiłku stałego w zakresie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi postanawia odmówić skarżącej przywrócenia terminu do wniesienia skargi Skarżąca S. K. w dniu [...] wystąpiła za pośrednictwem urzędu pocztowego z wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania. Skargę tę bowiem jako złożoną z uchybieniem terminu do jej wniesienia postanowieniem z dnia 9 sierpnia 2007 r. sygn. akt IV SA/Gl 796/07 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił. Postanowienie to zostało doręczone skarżącej [...] . Na uzasadnienie swego wniosku podała, iż jest złego stanu zdrowia, co łączy się z podaniem corhydronu, a także jej sytuacja finansowa jest trudna. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Stosownie do treści art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1270) zwanej dalej p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu przed sądem administracyjnym, sąd ten, na jej wniosek może postanowić o przywróceniu terminu do dokonania tej czynności. Rozstrzygnięcie w sprawie przywrócenia terminu uzależnione jest od spełnienia przez stronę warunków opisanych w treści art. 87 § 1 i § 2 p.p.s.a., a zatem, od wniesienia przez stronę w terminie 7 dni od dowiedzenia się o uchybieniu terminu, stosownego wniosku zawierającego uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na brak zawinienia w uchybieniu terminu z jednoczesnym wykonaniem przez stronę spóźnionej czynności. W pierwszej kolejności należy zauważyć, iż nawet jeśli skarżąca nie była w chwili składania skargi zorientowana co do uchybienia terminowi do jej wniesienia, to świadomość taką uzyskała z chwilą odbioru postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 9 sierpnia 2007 r., a to w dniu [...]. Wniosek skarżącej został złożony w urzędzie pocztowym dopiero czternastego dnia po otrzymaniu wskazanego postanowienia. Powyższe przesądza o braku spełnienia jednej z obligatoryjnych przesłanek wymaganych przez ustawodawcę, a to złożenia wniosku o przywrócenie terminu do dokonania konkretnej czynności procesowej w terminie 7 dni od dowiedzenia się o uchybieniu terminowi. Nadto podane przez skarżącą przyczyny opóźnienia w złożeniu skargi polegające na jej złym stanie zdrowia nie mogą zostać uwzględnione jako okoliczności nadzwyczajne, że w sposób obiektywny uniemożliwiły skarżącej prawidłowe działanie. Permanentna, trwająca dłuższy czas choroba, jakiej występowanie wskazuje u siebie skarżąca nie może stanowić przyczyny wywołanej wyjątkowymi okolicznościami. Skarżąca nie wskazała, by w jej stanie zdrowia w okresie składania skargi nastąpiło konkretne pogorszenie się sytuacji zdrowotnej lub, by ze względu na jej samopoczucie nie była w stanie pokierować w sposób staranny swoimi życiowymi sprawami. Dotychczasowa judykatura Naczelnego Sądu Administracyjnego jest jednoznaczna w kwestii oceny braku winy po stronie osoby starającej się o przywrócenie uchybionego terminu. W orzecznictwie tym wskazuje się, iż nawet lekkie niedbalstwo w postępowaniu strony nie może pozwalać na zastosowanie wobec niej dobrodziejstwa przywrócenia terminu. W tym stanie rzeczy uznać należało, iż skarżąca nie uprawdopodobniła, by uchybienie terminu do wniesienia skargi było wywołane wyjątkowymi okolicznościami, a nadto, by nastąpiło bez jej winy. Tym samym wskazana w art. 86 § 1 p.p.s.a. przesłanka, od której ustawodawca uzależnił rozstrzygnięcie sądu administracyjnego, w zakresie przywrócenia terminu nie wystąpiła. Mając powyższe na względzie, na mocy art. 86 § 1 p.p.s.a. wobec braku zasadności zgłoszonego wniosku orzeczono jak w sentencji.