IV SA/Gl 798/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Matan, , , po rozpoznaniu w dniu 4 listopada 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.P. na pismo Prezydenta Miasta K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie należności z tytułu używania lokalu mieszkalnego postanawia: odrzucić skargę Naczelnik Wydziału Budynków i Dróg Urzędu Miasta K. pismem z dnia [...]r. nr [...] poinformował M.P. o ciążącym na nim uprzednio zadłużeniu z tytułu używania lokalu mieszkalnego w K. przy Al. [...], które obecnie zostało spłacone. M.P. pismem z dnia 11 sierpnia 2015 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na powyższe pismo z dnia [...]r. Zdaniem skarżącego zaskarżone pismo, nazwane "decyzją" zostało wydane z naruszeniem art. 77 § 1 w zw. z art. 80 K.p.a. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie wskazać trzeba, że Sąd z urzędu bada w pierwszej kolejności dopuszczalność skargi ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 P.p.s.a. W ramach tej wstępnej kontroli dokonuje przede wszystkim badania swojej właściwości biorąc pod uwagę treść art. 3 § 2 P.p.s.a. Z tego przepisu wynika, że do właściwości sądów administracyjnych należy orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie M.P. uczynił pismo (nazwane "decyzją") wydane z upoważnienia Prezydenta Miasta K. z dnia [...]r. nr [...], w którym został poinformowany o ciążącym na nim uprzednio zadłużeniu z tytułu używania lokalu mieszkalnego w K. przy Al. [...], które obecnie zostało spłacone. Należy wskazać, że przedmiotowe pismo wbrew twierdzeniom skarżącego nie jest decyzją. Zgodnie z definicją sformułowaną w doktrynie decyzja administracyjna jest władczym, jednostronnym oświadczeniem woli organu administracji publicznej, opartym na przepisach prawa administracyjnego i określającym sytuację prawną konkretnie wskazanego adresata w indywidualnie oznaczonej sprawie (M. Wierzbowski, A. Wiktorowska, w: M. Wierzbowski (red.), Prawo administracyjne, s. 282). Decyzję ujmuje się jako akt o charakterze materialnym i procesowym. Decyzja w znaczeniu materialnym jest to kwalifikowany akt administracyjny, stanowiący przejaw woli organu administracyjnego, wydany na podstawie powszechnie obowiązującego prawa administracyjnego, o charakterze władczym i zewnętrznym, rozstrzygający sprawę konkretnie oznaczonej osoby fizycznej lub prawnej (p. uchwała Sądu Najwyższego z dnia 5 lutego 1988 r., sygn. akt III AZP 1/88, OSPiKA z 1989 r., nr 3, poz. 59). Decyzja w znaczeniu procesowym załatwia sprawę administracyjną na podstawie przepisów formalnych. Decyzja administracyjna może być więc wydana tylko w sprawie administracyjnej oraz skierowana do konkretnie wskazanej strony i rozstrzygać władczo o jej prawach lub o obowiązkach. Jest bowiem formą rozstrzygnięcia indywidualnej sprawy administracyjnej i zapada w postępowaniu administracyjnym. Również należy zwrócić uwagę na orzecznictwo wskazujące, iż w zakresie właściwości sądów administracyjnych mieszczą się tylko takie akty lub czynności, które zawierają element władztwa administracyjnego (postanowienie NSA z 19 kwietnia 2012 r. sygn. akt I OSK 766/12). Wobec powyższego należy stwierdzić, że zaskarżone pismo nie jest decyzją administracyjną ani też aktem lub czynnością z zakresu administracji publicznej. W ocenie Sądu pismo to posiada jedynie charakter informacyjny. Nie stanowi ono władczego rozstrzygnięcia organu wydanego w sprawie administracyjnej. W związku z tym sprawa ze skargi na przedmiotowe pismo nie należy do właściwości sądu administracyjnego, nie mieści się bowiem w katalogu spraw wymienionych w art. 3 § 2 P.p.s.a., a zatem podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a. W takim stanie rzeczy orzeczono, jak w sentencji postanowienia.