IV SA/Gl 80/16

PostanowienieWSA w Gliwicach2016-04-22

Skład orzekający: Andrzej Majzner

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarżący, osoba niepełnosprawna, schorowana, niezdolna do pracy, utrzymująca się z zasiłków, posiadająca minimalne wydatki, może uzyskać prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata z urzędu?
Ratio decidendi
Sąd uznał, że skarżący wykazał, iż nie jest w stanie ponieść kosztów związanych z udziałem profesjonalnego pełnomocnika bez uszczerbku dla swojego koniecznego utrzymania. Analiza jego sytuacji majątkowej i życiowej, w tym brak zasobów finansowych, posiadanie jedynie świadczeń z pomocy społecznej jako źródła utrzymania oraz wysokie wydatki na leki i utrzymanie, uzasadnia przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata z urzędu.
Stan faktyczny
Skarżący M.G. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata z urzędu w toku postępowania administracyjnego dotyczącego zasiłku celowego. Wskazał, że jest osobą niepełnosprawną, schorowaną, niezdolną do pracy, utrzymującą się z zasiłków, nieposiadającą zasobów pieniężnych ani wartościowych przedmiotów, a jego miesięczne wydatki obejmują czynsz, energię elektryczną i leki.
Rozstrzygnięcie
Ustanowiono dla skarżącego adwokata z urzędu.

Pełny tekst orzeczenia

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach Andrzej Majzner po rozpoznaniu w dniu 22 kwietnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego w kwestii wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata postanawia: ustanowić dla skarżącego adwokata z urzędu; W dniu [...] M.G. złożył do Sądu urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, w którym oznaczył, iż domaga się ustanowienia adwokata. W treści tego wniosku skarżący podniósł, że gospodaruje samotnie, jest osobą niepełnosprawną, schorowaną, całkowicie niezdolną do pracy, utrzymuje się z zasiłku stałego ([...] zł) i zasiłku pielęgnacyjnego (153 zł) oraz, że nie posiada żadnych zasobów pieniężnych, przedmiotów wartościowych ani nieruchomości. Nadto dodał, że miesięcznie wydatkuje [...] zł z tytułu czynszu, [...] zł w ramach opłaty za energię elektryczną, zaś na leki przeznacza kwotę [...] zł. W toku rozpoznania wniosku zważono, co następuje. Stosownie do art. 243 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - zwanej dalej p.p.s.a., stronie na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy. Z kolei po myśli art. 245 §1 przywołanej regulacji, prawo pomocy może zostać udzielone w zakresie częściowym lub całkowitym. Odnosząc się do wniosku skarżącego godzi się przywołać zasadę wyrażoną w art. 246 §1 pkt 2 p.p.s.a. Stosownie do jej brzmienia, przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym (czyli po myśli art. 245 §3 tej ustawy, mogącym obejmować między innymi ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego) następuje wtedy, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie uiścić pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Dokonana w tym kontekście analiza stanu majątkowego i sytuacji życiowej wnioskodawcy doprowadziła do konkluzji, że okoliczności sprawy uzasadniają uwzględnienie zgłoszonego żądania. Z oświadczeń wyżej wymienionego wynika bowiem, iż nie posiada on żadnych zasobów finansowych ani łatwego do spieniężenia majątku. Dołączone do akt administracyjnych dokumenty źródłowe potwierdzają przy tym, że jest osobą niepełnosprawną w stopniu umiarkowanym (vide: orzeczenie z dnia [...]), uskarża się na poważne, przewlekłe schorzenia, a jedynym źródłem utrzymania są dlań świadczenia z zakresu szeroko pojętej pomocy społecznej (patrz: kwestionariusz rodzinnego wywiadu środowiskowego oraz decyzje administracyjne o przyznaniu zasiłku pielęgnacyjnego i zasiłku stałego). W tym stanie rzeczy uznano, iż strona wykazała w sposób dostatecznie wiarygodny, że poniesienie kosztów związanych z udziałem w sprawie profesjonalnego pełnomocnika przekracza jej możliwości płatnicze. Dlatego postanowiono jak w sentencji, działając na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7 p.p.s.a., w związku z art. 246 §1 pkt 2 tej ustawy.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło