IV SA/Gl 803/14

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach Andrzej Majzner po rozpoznaniu w dniu 23 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.N. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego, w kwestii wniosku skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata postanawia: ustanowić adwokata dla skarżącej; W skardze z dnia 14 lipca 2014 r. A.N. wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych oraz o ustanowienie pełnomocnika z urzędu w osobie adwokat E.F. powołując się na trudną sytuację materialną i życiową. Następnie, to jest w odpowiedzi na wezwanie z dnia 28 sierpnia 2014 r. skarżąca przedłożyła urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, w którym sprecyzowała, iż zakres jej żądania obejmuje ustanowienie adwokata (odrębnym pismem z dnia 22 sierpnia 2014 r. poinformowano ją, iż jest w niniejszej sprawie zwolniona od kosztów sądowych z mocy prawa). Równocześnie strona podniosła, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z niepełnosprawnym, poważnie chorym synem, nad którym sprawuje opiekę. Oświadczyła przy tym, iż nie posiada żadnych zasobów pieniężnych, przedmiotów wartościowych ani nieruchomości zaś na miesięczny dochód jej rodziny składają się pobierane przez nią: renta (729,59 zł) i alimenty (150 zł) oraz przysługujące jej synowi: renta socjalna (619,50 zł), zasiłek pielęgnacyjny (153 zł) i alimenty (800 zł). Do wniosku dołączone zostały decyzje o przyznaniu skarżącej renty oraz jej synowi renty socjalnej. Dodatkowo strona powołała się na okoliczność ponoszenia znacznych kosztów związanych z leczeniem i rehabilitacją syna, opieką nad nim oraz zapewnieniem mu wyżywia według specjalnej diety. W toku rozpoznania wniosku zważono, co następuje. Stosownie do art. 243 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - zwanej dalej p.p.s.a., stronie na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy. Zgodnie zaś z art. 245 §1 przywołanej regulacji, prawo pomocy może zostać udzielone w zakresie częściowym lub całkowitym. Odnosząc się do wniosku A.N. godzi się przywołać zasadę wyrażoną w art. 246 §1 pkt 2 p.p.s.a. Stosownie do jej brzmienia, przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym (czyli po myśli art. 245 §3 cytowanej regulacji, mogącym obejmować ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego) następuje wtedy, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Dokonana w tym kontekście analiza stanu majątkowego skarżącej doprowadziła do konkluzji, że okoliczności sprawy uzasadniają uwzględnienie zgłoszonego żądania. Z oświadczeń wyżej wymienionej wynika bowiem, że nie posiada ona żadnych zasobów finansowych ani łatwego do spieniężenia majątku. Równocześnie dochód przypadający na jej gospodarstwo domowe, w miesięcznej kwocie 2.452,09 zł nie umożliwia dokonania w zasadzie żadnych oszczędności. Należy bowiem zaakcentować, że jest ona obciążona ponadprzeciętnie wysokimi kosztami utrzymania, wśród których wymienić należy przede wszystkim czynsz, w kwocie aż 1.100 zł oraz znaczne wydatki na leki (560 zł) i środki higieniczne (204 zł) dla syna, nad którym sprawuje stała opiekę (wysokość rzeczonych kosztów znajduje potwierdzenie w dołączonej do wniosku karcie informacyjnej sporządzonej przez pracownika socjalnego Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w K.- karta nr 23 akt sprawy). Trzeba tu zaznaczyć, że syn wnioskującej to osoba niepełnosprawna w stopniu znacznym, wymagająca stałej lub długotrwałej opieki innej osoby w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji (patrz: orzeczenie o niepełnosprawności - karta nr 26 akt sprawy). W tym stanie rzeczy nie budzi wątpliwości, że skarżąca nie jest w stanie zgromadzić środków pieniężnych wystarczających na pokrycie kosztów związanych z udziałem w sprawie adwokata, bez uszczerbku dla koniecznych potrzeb życiowych swoich i syna. Dlatego postanowiono jak w sentencji działając na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7 p.p.s.a., w związku z art. 246 §1 pkt 2 tej ustawy.