IV SA/Gl 806/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Wiesław Morys (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Adam Mikusiński, Sędzia WSA Stanisław Nitecki, po rozpoznaniu w dniu 18 lutego 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego w kwestii wniosku skarżącej o wyłączenie Sędziego NSA Szczepana Praxa, Sędziego WSA Elżbiety Kaznowskiej, Sędziego NSA Tadeusza Michalika postanawia: oddalić wniosek W piśmie złożonym osobiście w biurze podawczym WSA w Gliwicach w dniu [...] skarżąca zawarła wniosek o wyłączenie Sędziów Szczepana Praxa, Elżbiety Kaznowskiej, Tadeusza Michalika. W uzasadnieniu wniosku skarżąca powołała się na brak obiektywizmu, niechęć i nieliczenie się z jej roszczeniami. W oświadczeniu złożonym w związku z wnioskiem strony skarżącej wyżej wymienieni Sędziowie wskazali, iż brak jest podstaw do ich wyłączenia od rozpatrywanej sprawy z mocy art. 18 i 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Wniosek skarżącej nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do przepisu art. 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm) zwanej dalej p.p.s.a., sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie. Treść powołanego przepisu nie wskazuje jakiego rodzaju okoliczności mogłyby uzasadniać podejrzenie braku bezstronności i tym samym wyłączenie sędziego. Wobec powyższego zasadność wniosku o wyłączenie sędziego zależy od okoliczności faktycznych, jakie w każdym konkretnym przypadku mogą mieć wpływ na sposób przeprowadzenia postępowania oraz na treść podejmowanego rozstrzygnięcia przez sędziego. Mogą to być więc okoliczności wynikające ze stosunku osobistego pomiędzy sędzią, a jedną ze stron charakteryzujące się przede wszystkim istnieniem więzi emocjonalnej, której podstawą jest np. stosunek pokrewieństwa, przyjaźni, dłuższej znajomości, zależności służbowej, gospodarczej, społecznej, jak również wszelkie obiektywnie zaistniałe okoliczności, dające podstawę do powstania wątpliwości, co do bezstronności sędziego. Z kolei art. 20 p.p.s.a. wskazuje na wymagania formalne wniosku o wyłączenie sędziego. Zgodnie z brzmieniem tego artykułu strona zgłasza wniosek na piśmie lub ustnie do protokołu posiedzenia w sądzie, w którym sprawa się toczy. Wniosek ten Sygn. akt IV SA/Gl 806/07 powinien zawierać obok ogólnych warunków, którym powinno odpowiadać każde pismo strony, powołanie okoliczności lub dowodów uprawdopodobniających istnienie przyczyny uzasadniającej wyłączenie sędziego. Nie ulega więc wątpliwości, że wnioskodawca składając ów wniosek powinien wskazać fakty, które mogłyby wywołać wątpliwość co do bezstronności sędziego. Niedopuszczalne jest formułowanie zarzutów o generalnym braku bezstronności danego sędziego w oderwaniu od specyfiki i okoliczności konkretnej sprawy. Odnosząc powyższe uwagi do wniosku skarżącej, podnieść należy, że w świetle przytoczonych wyżej przepisów prawa nie może on odnieść skutku. Wniosek skarżącej co prawda dość obszerny opisuje postępowanie przed różnego rodzaju organami wymiaru sprawiedliwości, organami powołanymi do udzielenia pomocy społecznej, sytuację materialną i życiową skarżącej. We wniosku tym skarżąca nie wskazała jakiejkolwiek faktycznie istniejącej przyczyny uzasadniającej wyłączenie wskazanych w nim sędziów. Twierdzenia o braku obiektywizmu, niechęci i nieliczeniu się z roszczeniami skarżącej są w istocie zespołem gołosłownych zarzutów kierowanych pod adresem sędziów. Godzi się zauważyć że wniosek o wyłączenie sędziego uzasadniają jedynie takie okoliczności, które obiektywnie wywołać mogą wątpliwości co do jego bezstronności, takich zaś przyczyn, zdaniem Sądu, brak jest w tej sprawie. Mając na względzie wskazane okoliczności faktyczne i prawne sprawy Sąd, działając na podstawie wskazanych wyżej przepisów i przy zastosowaniu art. 22 § 1 i 2 p.p.s.a, orzekł jak w sentencji postanowienia.