IV SA/Gl 806/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: , Przewodniczący Sędzia NSA Adam Mikusiński, , po rozpoznaniu w dniu 30 września 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. P. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] r., Nr [...] w przedmiocie statusu bezrobotnego w kwestii wniosku pełnomocnika skarżącego o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej postanawia: nakazać wypłacić z sum budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na rzecz adwokata P. D. kwotę 221,40 zł (dwieście dwadzieścia jeden złotych i czterdzieści groszy) tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu w ramach przyznanego prawa pomocy. Postanowieniem z dnia 9 listopada 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę W. P. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] r., nr [...]. Następnie, to jest mocą postanowienia wydanego w dniu 23 lutego 2011 r. Sąd orzekł o przyznaniu skarżącemu prawa pomocy ustanawiając dla niego adwokata, na którego Okręgowa Rada Adwokacka w K. wyznaczyła P. D. Wskazany adwokat w dniu [...] maja 2011 r. złożył do Sądu pismo procesowe, w którym zawarł skargę kasacyjną na wskazane wyżej postanowienie z dnia 9 listopada 2010 r. wnosząc równocześnie o przywrócenie terminu do złożenia tej skargi kasacyjnej. Równocześnie zażądał zasądzenia kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu oświadczając, że nie zostały one pokryte w całości ani w części. Postanowieniem z dnia 1 czerwca 2011 r. tutejszy Sąd odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Orzeczenie to zostało zakwestionowane przez pełnomocnika skarżącego zażaleniem złożonym w dniu [...] czerwca 2011 r. Naczelny Sąd Administracyjny zażalenia tego nie uwzględnił, jako że mocą postanowienia z dnia 9 sierpnia 2011 r. orzekł o jego oddaleniu. Następnie, to jest postanowieniem z dnia 25 sierpnia 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę kasacyjną P. D. na postanowienie z dnia 13 listopada 2010 r. o odrzuceniu skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje. Artykuł 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) stanowi, że pełnomocnik procesowy wyznaczony w ramach przyznanego prawa pomocy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. W niniejszym przypadku zastosowanie mają uregulowania rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.). Stosownie zatem do treści §19 przywołanego rozporządzenia, koszty ponoszone w przedmiotowym zakresie przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% określonych w tym akcie wykonawczym stawek minimalnych oraz niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata. Zgodnie przy tym z §2 ust. 1 wskazanej regulacji, sąd zasądzając opłatę za czynności adwokata z tytułu zastępstwa prawnego, bierze pod uwagę niezbędny nakład jego pracy, a także charakter sprawy i wkład pracy adwokata w przyczynienie się do jej wyjaśnienia i rozstrzygnięcia. Z brzmienia §20 omawianego rozporządzenia wynika natomiast, że wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części. Odnosząc się do żądania zgłoszonego przez adwokata P. D. trzeba podnieść, że jego wniosek należało rozpoznać w kontekście §18 ust. 1 pkt 1 lit. c) cytowanego rozporządzenia z dnia 28 września 2002 r. oraz §18 ust. 1 pkt 2 lit. b) tego aktu wykonawczego. Pierwsze z wymienionych unormowań określa, że stawka minimalna za udział w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji w sprawie innej niż wskazane w pkt 1 lit a) i b) omawianego przepisu, wynosi 240 zł. Z treści drugiego wynika zaś, że stawka za sporządzenie skargi kasacyjnej to 50% wspomnianej stawki minimalnej, lub - co ma miejsce w niniejszym przypadku - gdy nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji - 75% rzeczonej stawki. Mając na uwadze powyższe, Sąd orzekł wobec wnioskującego o przyznaniu kosztów zastępstwa prawnego wykonanego w ramach prawa pomocy, w kwocie 221,40 zł, stanowiącej wartość należnego wynagrodzenia za sporządzenie skargi kasacyjnej, w wysokości 180 zł, odpowiadającej 75% stawki minimalnej wskazanej w §18 ust. 1 pkt 1 lit. c) przywołanego rozporządzenia, podwyższone - stosownie do §2 ust. 3 tego aktu wykonawczego - o podatek od towarów i usług obliczony według stawki 23 %, wynoszący 41,40 zł. W tym miejscu trzeba odnotować, iż wniesiona przez adwokata P. D. skarga kasacyjna została odrzucona z uwagi na fakt, iż złożono ją po upływie ustawowego terminu. Pomimo to okoliczności sprawy uzasadniają jednak przyznanie wynagrodzenia za dokonanie tej czynności. Zdaniem Sądu pełnomocnik ten dołożył bowiem wymaganej staranności reprezentując skarżącego, w tym zgłosił wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Równocześnie należy podnieść, że brak jest podstaw do przyznania pełnomocnikowi strony wynagrodzenia za udział w postępowaniu zażaleniowym. Jakkolwiek bowiem wnioskujący adwokat złożył zażalenie na postanowienie tutejszego Sądu odmawiające przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, to jednak nie wniósł o przyznanie należnych z tego tytułu kosztów ani nie złożył oświadczenia, że koszty te nie zostały pokryte w całości lub w części. Oświadczenie tej treści zawarte zostało wprawdzie w skardze kasacyjnej, jednak nie może ono odnosić się do kosztów udziału w postępowaniu zażaleniowym, skoro zażalenie złożono [...] czerwca 2011 r., czyli ponad miesiąc później niż to oświadczenie.