IV SA/Gl 807/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia NSA Tadeusz Michalik Sędziowie Sędzia WSA Stanisław Nitecki (spr.) Sędzia WSA Małgorzata Walentek Protokolant st. sekr. sąd. Ewa Pasiek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 kwietnia 2011 r. sprawy ze skargi B.R. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie zasiłku dla bezrobotnych oddala skargę Starosta Powiatu w R. decyzją z dnia [...]r. nr [...]wydaną na podstawie art. 9 ust. 1 pkt 14 lit. "a" i "b", art. 2 ust. 1 pkt 2 oraz art. 71 ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. z 2008 r. Nr 69, poz. 415 ze zm.) oraz art. 104 Kodeksu postępowania administracyjnego z dniem 6 maja 2010 r. uznał B. R. za osobę bezrobotną i odmówił przyznania zasiłku dla bezrobotnych. W uzasadnieniu decyzji organ ten wskazał, że strona spełnia wymogi do uznania jej za osobę bezrobotną, jednakże suma okresów uprawniających do otrzymania zasiłku dla bezrobotnych jest krótsza niż 365 dni, co skutkuje wydaniem decyzji odmownej. Z decyzją tą nie zgodził się B.R., który odwołał się do Wojewody [...] w części dotyczącej odmowy przyznania zasiłku dla bezrobotnych. W zarzutach kierowanych pod adresem powyższego rozstrzygnięcia podkreślono, że decyzja ta nie precyzuje sumy okresów, jak również zakwestionował zaświadczenie wystawione przez ZUS Oddział w R. Inspektorat w R., a dotyczące odprowadzania składek na ubezpieczenie społeczne. Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] r. Nr [...] wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia Wojewoda [...] przedstawił wpierw dotychczasowy przebieg postępowania, a następnie przywołał treść art. 71 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy określający wymogi jakie należy spełnić, aby otrzymać zasiłek dla bezrobotnych. Następnie organ ten zauważył, że strona zarejestrowała się w Powiatowym Urzędzie Pracy w R. w dniu [...]r., zatem okres 18 miesięcy poprzedzających dzień rejestracji trwa od [...]r. We wskazanym okresie strona prowadziła działalność gospodarczą od[...] r., a zakończyła w dniu [...]r. Strona przedstawiła zaświadczenie z ZUS Oddział w R. Inspektorat w R., z którego wynika, że opłacała składki na ubezpieczenie społeczne do [...]r. Za pozostały okres składki takie nie zostały odprowadzone. W dalszej części uzasadnienia organ odwoławczy podniósł, że nie ma podstaw do kwestionowania prawdziwości przedłożonego przez stronę zaświadczenia, tym bardziej, że strona nie podważyła wiarygodności tego dokumentu w prawem przewidziany sposób. W konsekwencji organ odwoławczy doszedł do przekonania, że strona nie udokumentowała wymaganego okresu uprawniającego do otrzymania zasiłku dla bezrobotnych. W końcowej części uzasadnienia organ ten zaznaczył, że w przypadku uzyskania przez stronę korzystnego dla niej dokumentu odnośnie odprowadzania składek na ubezpieczenie społeczne zachodziła będzie możliwość wznowienia postępowania. Z rozstrzygnięciem tym nie zgodził się B. R., który wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach. W skardze tej wyraził niezadowolenie z decyzji organu odwoławczego i podkreślił, że ponad 18 miesięcy prowadził działalność gospodarczą, jak również przez okres ponad 365 dni odprowadzał składki na ubezpieczenie społeczne. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie i przywołał analogiczną argumentację do tej, którą zamieścił w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Kontrola legalności zaskarżonej decyzji przeprowadzona w oparciu o postanowienia art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) nie wykazała, aby zaskarżona decyzja naruszała wymogi prawa, a zgodnie z treścią art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd administracyjny uwzględnia skargę na decyzję lub postanowienie, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego lub naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy jak również naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego. W rozpatrywanej sprawie skarżący kwestionuje rozstrzygnięcie organów administracji mocą których odmówiono mu prawa do zasiłku dla bezrobotnych. Na wstępie prowadzonych rozważań przyjdzie dostrzec, że stan faktyczny w sprawie nie wzbudza żadnych kontrowersji. Jedyna rozbieżność występująca między skarżącym a organami administracji sprowadza się do tego, że kwestionuje on prawdziwość informacji zamieszczonych w zaświadczeniu ZUS w R. Inspektorat w R. z dnia [...]r., z którego wynika, że za okres od lutego 2001 r. składki na ubezpieczenie społeczne nie były odprowadzane, a organy administracji przyznają mu moc dowodową i uznają, że skarżący nie spełnia wymogów formalnych do otrzymania zasiłku dla bezrobotnych. W tym miejscu dostrzec należy, iż organ odwoławczy poinformował B. R. o tym, że w przypadku uzyskania przez niego dokumentu potwierdzającego odprowadzanie składek na ubezpieczenie społeczne wyczerpana zostanie przesłanka uzasadniająca wznowienie postępowania i przyznanie wnioskowanego świadczenia. Skoro między stronami przedmiotowego postępowania w praktyce występuje rozbieżność w tej sytuacji Sąd zobligowany jest z urzędu do zweryfikowania prawidłowości zaskarżonej decyzji. Na wstępie przyjdzie zwrócić uwagę na wymogi przewidziane postanowieniami art. 71 ust. 1 i ust. 2 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy w zakresie ubiegania się o zasiłek dla bezrobotnych. Stosownie do postanowień przywołanych przepisów prawo do zasiłku przysługuje bezrobotnemu za każdy dzień kalendarzowy po upływie 7 dni od dnia zarejestrowania się we właściwym powiatowym urzędzie pracy jeżeli nie ma dla niego propozycji odpowiedniej pracy, propozycji stażu, przygotowania zawodowego dorosłych, szkolenia, prac interwencyjnych lub robót publicznych oraz w okresie 18 miesięcy poprzedzających dzień zarejestrowania, łącznie przez okres co najmniej minimalnego wynagrodzenia za pracę, od którego istnieje obowiązek opłacania składki na Fundusz Pracy albo opłacał składni na ubezpieczenie społeczne z tytułu prowadzenia pozarolniczej działalności lub współpracy, przy czym podstawę wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne i Fundusz Pracy stanowiła kwota wynosząca co najmniej minimalne wynagrodzenie za pracę. Przywołanie powyższych unormowań wynikało z tego, że skarżący od [...] r. do [...]r. prowadził pozarolniczą działalność gospodarczą i jak wynika z zaświadczenia wystawionego przez ZUS Oddział w R.Inspektorat w R. opłacał składki do 2001 r., zatem w okresie 18 miesięcy przed dniem rejestracji nie był w stanie udokumentować 365 dni za które odprowadzałby składki na ubezpieczenie społeczne. Przyjdzie zwrócić uwagę na fakt, iż skarżący utrzymuje, że takie składki odprowadzał, jednakże w aktach administracyjnych znajduje się dokument, który tej okoliczności nie potwierdza. Z uwagi na fakt, że skarżący poza zgłaszanymi twierdzeniami o odprowadzaniu przedmiotowych składek nie jest w stanie tego potwierdzić, natomiast z przedłożonego zaświadczenia ZUS wynika, że w kluczowym okresie składki takie nie były odprowadzane. Powyższe zaświadczenie wystawione zostało przez uprawniony organ, zatem brak jest podstaw do podważania wiarygodności informacji w nim zamieszczonych, nadto to skarżący utrzymuje, że zaświadczenie to nie oddaje faktycznego stanu w sprawie, zatem to on winien udokumentować, iż treść tego dokumentu nie będzie brana pod uwagę. Jak już zostało zaznaczone skarżący jedynie utrzymuje, że jest inaczej, jednakże na tę okoliczność nie przedłożył żadnego dowodu lub dokumentu potwierdzającego jego twierdzenia. W tej sytuacji faktycznej przyjdzie podzielić stanowisko zajęte przez organy administracji, że skarżący nie udokumentował wymaganego okresu odprowadzania składek na ubezpieczenie społeczne, a tym samym nie spełnia wymogów do otrzymania zasiłku dla bezrobotnych. Skoro zaskarżona decyzja nie zawiera uchybień o charakterze procesowym oraz nie narusza przepisów prawa materialnego to tym samym brak jest podstaw do uwzględnienia wniesionej skargi, to stosownie do postanowień art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało skargę oddalić.