IV SA/Gl 808/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Edyta Żarkiewicz po rozpoznaniu w dniu 5 grudnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. K. na postanowienie Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w Województwie [...] z dnia [...]Nr [...] w przedmiocie stopnia niepełnosprawności w kwestii wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy p o s t a n a w i a: przyznać skarżącemu prawo pomocy poprzez ustanowienie adwokata. Wyrokiem z dnia 12 września 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę J.K. na postanowienie Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w Województwie [...] z dnia [...]r. w przedmiocie stopnia niepełnosprawności. W dniu 7 listopada 2013 r. skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe a jedynym jego dochodem jest emerytura w wysokości 1779,36 zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na podstawie art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., stronie na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy. Według art. 245 § 1 i 2 P.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie m.in. adwokata, radcy prawnego. Natomiast zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. W przedmiotowej sprawie rozpoznanie wniosku o przyznanie prawa pomocy zostało ograniczone do ustanowienia pełnomocnika z urzędu z uwagi na ustawowe zwolnienie od kosztów sądowych w związku z art. 239 pkt 1 lit c P.p.s.a. W uzasadnieniu wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżący wskazał, że prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe, a źródłem jego utrzymania jest emerytura w wysokości 1779,36 zł. W konsekwencji uznać należało, że skarżący nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a wobec tego wystąpiła przesłanka przyznania prawa pomocy, określona w art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a.