IV SA/Gl 82/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Tadeusz Michalik Sędziowie NSA Adam Mikusiński Asesor WSA Beata Kalaga –Gajewska (spr.) Protokolant: referent Arkadiusz Kmiotek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 września 2005r. sprawy ze skargi K. B.-S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zasiłku stałego oddala skargę Decyzją z dnia [...] r. nr [...], Zastępca Dyrektora Ośrodka Pomocy Społecznej w C. – L., działając z upoważnienia Rady Miejskiej, po rozpatrzeniu wniosku z dnia [...]r. przyznał K. B.-S. zasiłek stały od dnia [...] r. do dnia [...]r. w wysokości [...]- zł. miesięcznie. Przedmiotowa decyzja wydana została w oparciu o art. 104 i art. 108 Kodeksu postępowania administracyjnego, a jej materialnoprawną podstawę stanowił przepis art. 27 ust. 1 i ust. 5 oraz art. 35a ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 29 listopada 1990r., o pomocy społecznej (Dz. U. z 1998r., Nr 64, poz. 414 ze zm.). Doręczenie jej stronie nastąpiło w dniu [...]r., co wynika z potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach sprawy. W odwołaniu wniesionym w dniu [...]r. do Ośrodka Pomocy Społecznej w C. – L. K. B.-S. wyraziła niezadowolenie z tej decyzji i wniosła o wypłatę zasiłku opiekuńczego od dnia [...]r. do dnia [...]r., czyli za okres wcześniejszy niż w niej określony. Zaakcentowała, że od [...]r. do dnia [...]r. nie pracowała i za wnioskowany okres miała wstrzymaną wypłatę zasiłku opiekuńczego. Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...]r. nr [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Podniosło, iż z podpisanego przez stronę potwierdzenia odbioru decyzji pierwszoinstancyjnej wynika, iż jej doręczenie nastąpiło w dniu [...]r. Tym samym odwołanie, które wpłynęło do Ośrodka Pomocy Społecznej w C. – L. wniesione zostało po upływie 14-dniowego terminu przewidzianego do dokonania tej czynności procesowej. Organ odwoławczy dodał, iż strona nie wystąpiła z wnioskiem o przywrócenie tego terminu. Nadto, termin ten, wynikający z art. 129 §2 Kodeksu postępowania administracyjnego jest terminem ustawowym, a zatem nie może być przedłużany przez organ administracji publicznej, który jest zobowiązany z urzędu do uwzględnienia faktu jego upływu. W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego pełnomocnik skarżącej oświadczył, iż nie zgadza się z rozstrzygnięciem organu odwoławczego oraz wnosi o zasądzenie kosztów postępowania. Powołał się na okoliczność, iż przyczyną niezachowania ustawowego terminu do wniesienia środka odwoławczego było błędne poinformowanie skarżącej przez pracowników Ośrodka Pomocy Społecznej w C. – L. o nie związaniu jej tym terminem, skoro skarżąca domaga się nadpłaty zasiłku za okres od [...] r. do dnia [...]r., czyli nie objęty decyzją pierwszoinstancyjną. Akcentował, iż skarżąca kilkakrotnie zgłaszała się do OPS w C. – L. z prośbą o informację w zakresie możliwości wniesienia od tej decyzji odwołania. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. wniosło o jej oddalenie nie znajdując podstaw do zmiany zajętego w sprawie stanowiska. Organ odwoławczy powtórzył argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia ponownie wskazując, iż wniesienie odwołania nastąpiło z uchybieniem 14-dniowego terminu określonego w art. 129 § 2 K.p.a., a zatem jego merytoryczne rozpatrzenie stanowiłoby rażące naruszenie prawa. Nadto, raz jeszcze podkreślono, że skarżąca nie wystąpiła, zgodnie z art. 58 § 1 K.p.a., z wnioskiem o przywrócenie terminu, w którym uprawdopodobniłaby okoliczność, iż uchybienie to nastąpiło bez jej winy, zaś wniosek o przywrócenie terminu powinien być złożony w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny jego uchybienia. Tymczasem skarżąca osobiście doręczyła odwołanie do organu I instancji w dniu [...]r., a nie w ostatnim dniu tego terminu, czyli w dniu [...]r. (piątek). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem nie można organowi odwoławczemu skutecznie zarzucić, iż przy wydaniu zaskarżonego postanowienia naruszył obowiązujące przepisy prawa procesowego. Na wstępie należy stwierdzić, iż zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz. U. nr 153, poz. 1269) sądy te sprawują wymiar sprawiedliwości w zakresie swojej właściwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem jej rozstrzygnięć. Stosownie zatem do brzmienia przepisu art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm, zwanej dalej w skrócie: "ustawą p.p.s.a.") sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie uchyla zaskarżoną decyzję lub postanowienie w przypadku, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, bądź naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Nadto, w zależności od rodzaju naruszenia - stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r., Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.) lub w innych przepisach, albo stwierdza ich wydanie z naruszeniem prawa. Cytowana regulacja prawna nie pozostawia zatem wątpliwości co do tego, że zaskarżona decyzja lub postanowienie mogą ulec uchyleniu tylko wtedy, gdy organom administracji publicznej można postawić uzasadniony zarzut naruszenia prawa, czy to materialnego, czy to procesowego, jeżeli naruszenie to miało bądź mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Nadto w oparciu o art. 134 § 1 ustawy p.p.s.a. sąd dokonuje z urzędu kontroli rozstrzygnięć administracji publicznej pod względem ich zgodności z prawem i nie jest związany w tym zakresie zarzutami, podstawą prawną i wnioskami sformułowanymi w skardze. Dlatego rozpoznając skargę na postanowienie o uchybieniu terminu do wniesienia środka odwoławczego Sąd nie jest uprawniony do oceny legalności decyzji lub postanowień wydanych wcześniej w postępowaniu administracyjnym, a kwestie merytoryczne związane z prawidłowością przyznania skarżącej zasiłku stałego oraz określenia formy przekazywania tego świadczenia nie miały wpływu na treść podjętego rozstrzygnięcia. Sąd administracyjny uprawniony był zatem jedynie do zbadania zgodności z prawem zaskarżonego postanowienia wydanego przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. W tym miejscu należy podnieść, że stosownie do treści art. 129 § 2 K.p.a. odwołanie od decyzji wydanej w pierwszej instancji wnosi się w terminie 14 dni od daty jej doręczenia. Pouczenie o tym zostało prawidłowo zawarte w treści decyzji pierwszoinstancyjnej, co znajduje potwierdzenie w aktach sprawy. W sprawie poza sporem jest okoliczność, iż wniesienie odwołania od decyzji Zastępcy Dyrektora Ośrodka Pomocy Społecznej w C. – L. nastąpiło w dniu [...]r. tj. po upływie ustawowego terminu przewidzianego dla jego dokonania. Okoliczności tej nie kwestionuje skarżąca i potwierdza ją zwrotne potwierdzenie odbioru decyzji pierwszoinstancyjnej. Podkreślić trzeba, iż na podstawie art. 58 § 1 K.p.a., organ administracji publicznej przywraca termin na prośbę osoby zainteresowanej jeśli uprawdopodobni ona, iż uchybienie to nastąpiło bez jej winy. Brzmienie przywołanej regulacji nie pozostawia zatem wątpliwości, że istotą wniosku o przywrócenie terminu jest wyrażenie żądania o rozpatrzenie środka odwoławczego pomimo braku zachowania terminu przewidzianego do jego wniesienia. Natomiast warunkiem uwzględnienia takiego wniosku jest wskazanie okoliczności uprawdopodabniających brak winy strony w tej kwestii, a nadto jednoczesne dopełnienie czynności dla której termin był określony (art. 58 § 2 K.p.a). W świetle przedstawionego stanu faktycznego sprawy taka prośba skarżącej nie została sformułowana. Skarżąca nie wskazała w tym względzie żadnych dowodów, w związku z tym niesłusznie zarzuca, że zaskarżone postanowienie zostało wydane z naruszeniem art. 8 i art. 9 K.p.a. Na marginesie rozpoznawanej sprawy zaznaczyć należy, iż organ administracyjny ma obowiązek przywrócić termin na prośbę osoby zainteresowanej, jeżeli łącznie zachodzą cztery przesłanki, o których mowa w art. 58 K.p.a., a mianowicie: - uprawdopodobnienie przez osobę zainteresowaną braku swojej winy, - wniesienie prośby o przywrócenie terminu, - dochowanie terminu do wniesienia prośby o przywrócenie terminu, - dopełnienie wraz z prośbą o przywrócenie terminu tej czynności, dla której był ustanowiony termin. Jednocześnie brak jednej z tych przesłanek bezwzględnie uniemożliwia usprawiedliwienie niezachowania terminu do złożenia odwołania, co miało miejsce w rozpoznawanej sprawie. W tym stanie rzeczy skarga nie zasługuje na uwzględnienie z uwagi na cytowane na wstępie uregulowania ustawy p.p.s.a. oraz powołane przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego. Dlatego na podstawie art. 151 ustawy p.p.s.a. skargę należało oddalić, co orzeczono w sentencji.