IV SA/Gl 82/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący : Asesor WSA Edyta Żarkiewicz po rozpoznaniu w dniu 26 lutego 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. Z. na decyzję Ś. Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie funkcjonariuszy Policji – zwolnienia ze służby postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy. Wyrokiem z dnia 10 października 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę S. Z. na decyzję [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie funkcjonariuszy Policji – zwolnienia ze służby. W dniu [...] r. skarżący złożył na urzędowym formularzu PPF wniosek o przyznanie prawa pomocy, w którym zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. Następnie w dniu [...] r. została wniesiona przez S. Z., reprezentowanego przez radcę prawnego, skarga kasacyjna od wyżej wymienionego wyroku. Do skargi dołączono pełnomocnictwo, zawierające upoważnienie do sporządzenia skargi kasacyjnej i do reprezentowania skarżącego przez radcę prawnego również w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na podstawie art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., stronie na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy. Prawo pomocy – jak stanowi art. 244 § 1 P.p.s.a. – obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego, lub rzecznika patentowego. Skarga w niniejszej sprawie dotyczy decyzji w przedmiocie zwolnienia ze służby funkcjonariusza Policji, a wobec tego na podstawie art. 239 pkt 1 lit. d P.p.s.a., skarżący jest z mocy ustawy zwolniony od kosztów sądowych. Rozpoznanie wniosku o przyznanie prawa pomocy było zatem ograniczone do kwestii ustanowienia radcy prawnego. Jak już była o tym mowa, pełnomocnictwo dołączone do skargi kasacyjnej wniesionej od wyroku w niniejszej sprawie, zawiera zarówno upoważnienie do sporządzenia skargi kasacyjnej, jak i do reprezentowania skarżącego przez wymienionego w nim radcę prawnego w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Według art. 246 § 1 P.p.s.a., stosowanego – na podstawie art. 262 P.p.s.a. – odpowiednio do stron korzystających z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych, przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej poprzez ustanowienie radcy prawnego następuje wówczas, gdy strona nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania dotyczących zastępstwa prawnego. Nie ulega wątpliwości, że możliwość zrealizowania warunku, iż strona nie jest w stanie ponieść kosztów zastępstwa prawnego dezaktualizuje się w sytuacji udzielenia przez nią pełnomocnictwa – obejmującego zarówno sporządzenie skargi kasacyjnej, jak i reprezentowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Z powyższych przyczyn należało orzec jak w sentencji. Zgodnie z art. 254 § 1 P.p.s.a., rozpoznanie wniosku o przyznanie prawa pomocy należy do właściwości wojewódzkiego sądu administracyjnego. SJ/