IV SA/Gl 820/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Walentek Sędziowie Sędzia WSA Beata Kalaga – Gajewska Sędzia WSA Stanisław Nitecki (spr.) Protokolant Paulina Kowalczyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 maja 2011 r. sprawy ze skargi K. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zasiłku stałego oddala skargę. Prezydent Miasta G. decyzją z dnia [...] r. Nr [...] wydaną na podstawie art. 7 pkt 5, art. 9 ust. 8, art. 17 ust. 1 pkt 19, art. 36 pkt 1 ppkt "a", art. 37, art. 106 ust. 4, art. 110 ust. 7 i 8 ustawy o pomocy społecznej (Dz. U. z 2009 r. Nr 175, poz. 1362 ze zm.) i art. 104 Kodeksu postępowania administracyjnego odmówił K.B. przyznania zasiłku stałego od [...]r. W uzasadnieniu decyzji przywołał treść art. 37 ustawy o pomocy społecznej, określającego wymogi, jakie należy spełniać ubiegając się o przyznanie zasiłku stałego i wskazał, że strona legitymuje się umiarkowanym stopniem niepełnosprawności, jednakże dochód dwuosobowej rodziny wynosi 1.669 zł i przekracza kryterium dochodowe przewidziane dla tego typu rodziny wynoszące 702 zł. Zaznaczono również, że z uwagi na występowanie szczególnej okoliczności przyznano stronie zasiłek celowy specjalny. Z rozstrzygnięciem tym nie zgodziła się K. B., która wniosła odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K.. W motywach odwołania zaznaczyła, że posiada orzeczenie o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności i prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z mężem, który utrzymuje się z renty inwalidzkiej. Ona natomiast nie posiada żadnego własnego dochodu i z tego powodu jest na utrzymaniu męża, który z uwagi na swoją chorobę wydziela jej środki finansowe na zaspokajanie niezbędnych potrzeb. Przyznanie jej zasiłku stałego rozwiązałoby wszystkie występujące w rodzinie sytuacje konfliktowe. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. decyzją z dnia [...]r. Nr [...] wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego utrzymało w mocy decyzję organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu podjętego rozstrzygnięcia przedstawiono wpierw dotychczasowy przebieg postępowania, a następnie przybliżyło przepisy dotyczące przyznawania zasiłku stałego. Odnosząc się do odwołania strony organ ten zaznaczył, że na mocy orzeczenia Miejskiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w G. z dnia [...]r. strona zaliczona została do umiarkowanego stopnia niepełnosprawności na stałe i tym samym spełnia jedną z przesłanek wymaganych do otrzymania zasiłku stałego. Następnie organ ten ustalił, że strona prowadzi wspólnie gospodarstwo domowe z mężem, a dochód tej rodziny w miesiącu poprzedzającym miesiąc złożenia wniosku wynosił w łącznej wysokości kwotę 1.667 zł. Tym samym zdaniem organu odwoławczego dochód ten przekracza kryterium dochodowe uprawniające do otrzymania wnioskowanego świadczenia. Zatem strona nie spełnia wymogów do jego otrzymania. Z uwagi na nie stwierdzenie naruszenia przepisów postępowania organ ten podzielił stanowisko organu pierwszej instancji. W końcowej części uzasadnienia organ odwoławczy pouczył stronę o przysługującej jej możliwości domagania się otrzymywanych części dochodów przez męża. Z decyzją tą nie zgodziła się K. B., która wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach. W skardze tej zaznaczyła, że występowała do sądu powszechnego z roszczeniem zmierzającym do przyznania jej części renty męża, jednakże z uwagi na jego chorobę nie wyraził zgody, nadto zwróciła się z prośbą o ponowne przeanalizowanie sprawy. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. w odpowiedzi na skargę wniosło o oddalenie skargi i w tym zakresie przywołało analogiczną argumentację do tej jaką zamieściło w uzasadnieniu podjętego rozstrzygnięcia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Kontrola legalności zaskarżonej decyzji przeprowadzona w oparciu o postanowienia art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) nie wykazała aby zaskarżona decyzja naruszała wymogi prawa, a zgodnie z treścią art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd administracyjny uwzględnia skargę na decyzję lub postanowienie, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego lub naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy jak również naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego. Po myśli art. 134 wyżej wymienionej ustawy sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. W rozpatrywanej sprawie na wstępnie przyjdzie zwrócić uwagę na fakt, iż podstawowe fakty związane z sytuacją prawną skarżącej nie wzbudzają kontrowersji, jednakże z uwagi na fakt, że posiadają one znaczenie dla rozstrzygnięcia Sąd postanowił je przybliżyć. Jak wynika z akt administracyjnych skarżąca stanowi rodzinę w rozumieniu ustawy o pomocy społecznej z mężem, z którym wspólnie zamieszkuje i gospodaruje. Skarżąca na mocy orzeczenia Miejskiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w G. z dnia [...]r. zaliczona została do umiarkowanego stopnia niepełnosprawności na stałe, jednocześnie dochodem rodziny jest świadczenie rentowe jej męża w wysokości 1.520,14 zł oraz przyznany rodzinie dodatek mieszkaniowy w wysokości 147,16 zł. Zatem dochód rodziny wynosi 1.667 zł i przekracza kryterium dochodowe przewidziane dla tego typu rodziny i wynoszące 702 zł. Podkreślić należy, że skarżąca nie dysponuje żadnym własnym dochodem, a mąż strony z uwagi na występującą u niego chorobę nie przekazuje jej niezbędnych środków na utrzymanie. Po przedstawieniu stanu faktycznego w sprawie przybliżyć należy obowiązujące unormowania prawne. Stosownie do postanowień art. 106 ust. 3 ustawy o pomocy społecznej świadczenia pieniężne z pomocy społecznej przyznaje się i wypłaca za okres miesiąca kalendarzowego, począwszy od miesiąca, w którym został złożony wniosek wraz z wymaganą dokumentacją. Według postanowień art. 37 ust. 1 pkt 1 ustawy o pomocy społecznej zasiłek stały przyznawany jest pełnoletniej osobie samotnie gospodarującej niezdolnej do pracy z powodu wieku lub całkowicie niezdolnej do pracy, jeżeli jej dochód jest niższy od kryterium dochodowego osoby samotnie gospodarującej. Świadczenie takie przysługuje również pełnoletniej osobie pozostającej w rodzinie, niezdolnej do pracy z powodu wieku lub całkowicie niezdolnej do pracy, jeżeli jej dochód, jak również dochód na osobę w rodzinie są niższe od kryterium dochodowego na osobę w rodzinie. Przywołany powyżej stan normatywny w sprawie pozwala uznać, że przedmiotowe świadczenie przysługuje jedynie osobie spełniającej wymogi do jego otrzymania. W rozpatrywanej sprawie skarżąca nie spełnia wymogów do otrzymania wnioskowanego świadczenia. Za przyjęciem takiego stanowiska przemawia fakt, iż skarżąca stanowi rodzinę wspólnie z mężem. Okoliczność ta nie budzi żadnych wątpliwości i znalazła swoje potwierdzenie w wywiadzie środowiskowym przeprowadzonym w miejscu zamieszkania skarżącej jak również w pismach procesowych skarżącej kierowanych do organów administracji. W tej sytuacji faktycznej możliwość uzyskania przez skarżącą zasiłku stałego uzależniona jest od dochodu tak ukształtowanej rodziny. Przywołane powyżej ustalenia w tym zakresie w sposób jednoznaczny wskazują na to, że dochód rodziny skarżącej przekracza przewidziane w ustawie kryterium dochodowe uprawniające do otrzymania wnioskowanego świadczenia. W tym zakresie można dostrzec, że skarżąca spełnia jeden z wymogów przewidzianych w przywołanych przepisach, a mianowicie jej dochód jest niższy od kryterium dochodowego, ponieważ jak wynika to z przedłożonych akt administracyjnych nie posiada ona żadnego swojego dochodu. Ta okoliczność jednakże jest niewystarczająca dla uzyskania wnioskowanego świadczenia albowiem niezbędne jest spełnienie szeregu dodatkowych wymogów, które jak zostało to wskazane nie zostały spełnione. Nadmienić należy, że relacje jakie zachodzą między małżonkami stanowiącymi rodzinę i jakie przesłanki wpływają na te relacje z punktu widzenia analizowanych unormowań prawnych nie mają znaczenia. Tym samym skład orzekający dostrzega trudną sytuację skarżącej wynikającą z tego, że jej mąż jest osobą chorą jednakże okoliczność ta nie przenosi się na jej uprawnienie do wnioskowanego świadczenia. Skoro Sąd nie znalazł podstaw prawnych do uwzględnienia skargi, to stosownie do postanowień art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało skargę oddalić.