IV SA/Gl 822/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Stanisław Nitecki (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Beata Kalaga-Gajewska, Sędzia NSA Tadeusz Michalik, Protokolant Starszy sekretarz sądowy Joanna Drożdżał, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 1 grudnia 2017 r. sprawy ze skargi M. B. na akt Zarządu Województwa [...] z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy w ramach Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 uchyla zaskarżony akt i zasądza na rzecz M. B. od Zarządu Województwa [...] kwotę 200 (słownie: dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. M. B. firma A Usługi Remontowo-budowlane wystąpił z wnioskiem o przyznanie pomocy na operacje w ramach poddziałania 19.2 "Wsparcie na wdrażanie operacji w ramach strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność z wyłączeniem projektów grantowych oraz operacji w zakresie podejmowania działalności gospodarczej objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014 - 2020. Wniosek ten został złożony za pośrednictwem Stowarzyszenia B. Aktem z [...] r. nr [...] wydanym na podstawie art. 35 ust. 1 ustawy z 20 lutego 2015 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014 - 2020 (Dz. U. poz. 349 ze zm.) oraz art. 23 ust. 3 ustawy z 20 lutego 2015 r. o rozwoju lokalnym z udziałem lokalnej społeczności (Dz. U. poz. 378) Samorząd Województwa [...] odmówił przyznania pomocy, o którą występował wnioskodawca. Wskazany akt został podpisany przez p.o. Zastępcy Dyrektora Wydziału Terenów Wiejskich Urzędu Marszałkowskiego Województwa [...]. W przywołanym akcie wskazano motywy, z powodu których odmówiono przyznania pomocy i co do zasady sprowadzono je do tego, że operacja nie jest uzasadniona ekonomicznie. W motywach wskazano obliczenia, które skłoniły organ do podjęcia takiego rozstrzygnięcia. W końcowej części uzasadnienia podniesiono, że we wniosku nie można dokonywać takich zmian, które prowadzą do jego istotnej modyfikacji i z tego powodu nie występowano o usunięcie dostrzeżonych braków wniosku. M. B. firma A Usługi Remontowo-budowlane w K. pismem z 21 lipca 2017 r. skierowanym do Wydziału Terenów Wiejskich Urzędu Marszałkowskiego Województwa [...] wezwał do zaprzestania naruszenia prawa. W motywach tego pisma podniesiono, że we wniosku o przyznanie pomocy wkradł się drobny błąd, który możliwy jest do skorygowania. W piśmie tym przedstawiono nowe wyliczenia dotyczące opłacalności wnioskowanego projektu inwestycyjnego. W ocenie wzywającego do zaprzestania naruszania prawa nie jest to istotna modyfikacja wniosku. Pismem z 26 lipca 2017 r. podpisanym przez p.o. Zastępcy Dyrektora Wydziału Terenów Wiejskich Urzędu Marszałkowskiego Województwa [...] poinformowano wnioskodawcę, że jego wezwanie do usunięcia naruszenia prawa pozostaje bez rozpatrzenia. Zamieszczono w nim pouczenie o przysługujących środkach prawnych. M. B. firma A Usługi Remontowo-budowlane w K. pismem z 4 sierpnia 2017 r. wniósł za pośrednictwem Urzędu Marszałkowskiego Województwa [...] skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na akt z [...] r. W skardze tej zarzucono naruszenie art. 23 ust. 5 ustawy o rozwoju lokalnym z udziałem lokalnej społeczności, a także art. 7 i art.77 § 1 w związku z art. 80 Kodeksu postępowania administracyjnego. W motywach skargi zaakcentowano, że wnioskodawcy uniemożliwiono dokonania uzupełnień we wniosku, gdyż nie otrzymał stosownego wezwania. Podkreślono, że wnioskodawca spełnia wymogi do otrzymania wnioskowanej pomocy i wskazano, że cena za korzystanie z toru bilardowego wynosi 32 zł za godzinę. Przy wskazanej cenie inwestycja spełnia wszystkie wymogi związane z jej ekonomicznością. We wniosku przekazanym do oceny omyłkowo zostawiono niższą kwotę, którą brano pod uwagę przy pierwszej ocenie ekonomiczności projektowanej inwestycji. Odwołano się do naruszeń przepisów procesowych, gdyż zdaniem skarżącego organ dopuścił się do naruszenia zasady prawdy obiektywnej. W odpowiedzi na skargę Zarząd Województwa [...] reprezentowany przez pełnomocnika radcę prawnego A. S. wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w piśmie z [...]r. W odpowiedzi tej odniesiono się do podniesionych w skardze zarzutów i ich nie podzielono. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, stosując środki określone w ustawie. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W ramach swej kognicji sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia prawa materialnego i przepisów postępowania. Zgodnie z treścią art. 134 § 1 wyżej wymienionej ustawy sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi, oraz powołaną podstawą prawną. Orzekanie - w myśl art. 135 ustawy Prawo po postępowaniu przed sądami administracyjnymi - następuje w granicach sprawy będącej przedmiotem kontrolowanego postępowania, w której został wydany zaskarżony akt lub czynność i odbywa się z uwzględnieniem ówcześnie obowiązujących przepisów prawa. Stosownie do postanowień art. 146 przywoływanej powyżej ustawy sąd uwzględniając skargę na akt, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4 tej ustawy uchyla ten akt, jeżeli stwierdzi naruszenie przepisów prawa materialnego lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć wpływ na wynik sprawy. W tym kontekście uznano, że skarga w niniejszej sprawie zasługuje na uwzględnienie. Sądowa kontrola legalności, przeprowadzona stosownie do wskazań zawartych w art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2016 r., poz. 1066), wykazała bowiem, że zaskarżony akt nie odpowiada wymogom prawa. Na wstępie niniejszych rozważań przyjdzie stwierdzić, że zgodnie z art. 7 Konstytucji RP wszystkie organy państwa obowiązane są do działania na podstawie i w granicach obowiązującego prawa. Przepis ten widzieć należy w kontekście postanowień art. 87 Konstytucji RP i systemu źródeł prawa powszechnie obowiązującego. Z regulacji tej wynika, że jedynie tego typu źródła prawa mogą kształtować sytuację prawną adresata działań administracji publicznej. Przywołanie powyższych unormowań jest niezbędne z tego powodu, że w niniejszej sprawie kontroli sądowej poddana została czynność organu administracji publicznej, która posiada zakotwiczenie w normach prawa powszechnie obowiązującego, a mianowicie w przepisach art. 35 ust. 1 ustawy z 20 lutego 2015 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014 - 2020 oraz art. 23 ust. 3 ustawy z 20 lutego 2015 r. o rozwoju lokalnym z udziałem lokalnej społeczności. Stosownie do postanowień wynikających z przywołanych powyżej aktów normatywnych organem uprawnionym do wydania aktu będącego przedmiotem zaskarżenia jest zarząd województwa, a zatem organ wykonawczy samorządu województwa. Wskazana okoliczność odgrywa w niniejszej sprawie kluczową rolę, ponieważ przedłożone Sądowi akta sprawy pozwalają zauważyć, że pismo z [...]r., mocą którego odmówiono skarżącemu przyznania pomocy, o którą się ubiegał sporządzone zostało na druku Urzędu Marszałkowskiego Województwa [...] Wydziału Terenów Wiejskich i zostało podpisane przez p.o. Zastępcy Dyrektora Wydziału Terenów Wiejskich Urzędu Marszałkowskiego Województwa [...]. W żadnym miejscu przywołanego pisma nie została zawarta informacja, że w sprawie tej wypowiedział się Zarząd Województwa [...]. O tym, że w sprawie tej winien wypowiedzieć się organ wykonawczy województwa samorządowego, można wnioskować jedynie z przywołanego w podstawie prawnej art. 23 ust. 3 ustawy o rozwoju lokalnym z udziałem lokalnej społeczności. Na żądanie Sądu organ administracji przekazał dokument z 7 lutego 2017 r., na mocy którego Zarząd Województwa [...] udzielił p.o. Zastępcy Dyrektora Wydziału Terenów Wiejskich Urzędu Marszałkowskiego Województwa [...] pełnomocnictwa między innymi do informowania podmiotów ubiegających się o wsparcie o odmowie udzielenia wsparcia. Podkreślenia wymaga także, że w przedłożonych aktach brak jest dokumentu, który wskazywałby na podjęcie jakiejkolwiek czynności w przedmiotowej sprawie przez Zarząd Województwa [...]. W konsekwencji przyjąć należy, że w rozpoznawanej sprawie pismo z [...] r. jest tym aktem, o którym stanowią przywołane powyżej przepisy ustawy o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014 - 2020 i ustawy o rozwoju lokalnym z udziałem lokalnej społeczności. Wskazana okoliczność pozwoliła tutejszemu Sądowi na uznanie wskazanego aktu za pochodzący od Zarządu Województwa [...], a podpisany przez osobę działającą z upoważnienia Zarządu Województwa [...]. W świetle poczynionego ustalenia dokonać należy analizy stanu normatywnego, czy rozpatrzenie przedmiotowego wniosku o przyznanie pomocy przez upoważnionego pracownika aparatu pomocniczego Zarządu Województwa [...] jest możliwe i prawidłowe. Stosownie do postanowień art. 35 ust. 1 ustawy z 20 lutego 2015 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014 - 2020 oraz art. 23 ust. 3 ustawy z 20 lutego 2015 r. o rozwoju lokalnym z udziałem lokalnej społeczności organem uprawnionym do wydania aktu będącego przedmiotem zaskarżenia jest zarząd województwa. W konsekwencji uznać należy, że według przywołanych przepisów podmiotem uprawnionym do rozpatrzenia wniosku o przyznanie przedmiotowej pomocy jest zarząd województwa. Kolejnym aktem, który musi zostać poddany analizie jest ustawa ustrojowa, czyli ustawa z 5 czerwca 1998 r. o samorządzie województwa (Dz. U. z 2016 r. poz. 486 ze zm.). Zgodnie z art. 14 ust. 2 tego aktu ustawy mogą określać sprawy należące do zakresu działania województwa jako zadania z zakresu administracji rządowej, wykonywane przez zarząd województwa. Stosownie natomiast do brzmienia art. 41 ust. 2 pkt 4 tej ustawy do zadań zarządu województwa należy przygotowywanie projektów strategii rozwoju województwa i innych strategii rozwoju, planu zagospodarowania przestrzennego, regionalnych programów operacyjnych, programów służących realizacji umowy partnerstwa w zakresie polityki spójności oraz ich wykonywanie. Natomiast po myśli art. 46 ust. 1 tego aktu decyzje w sprawach indywidualnych wydaje marszałek województwa, jeżeli przepisy szczególne nie stanowią inaczej. Marszałek może upoważnić wskazane w tym przepisie osoby do wydawania decyzji z jego upoważnienia, a według ust. 2a tego przepisu decyzje wydane przez zarząd województwa w sprawach z zakresu administracji publicznej podpisuje marszałek. W decyzji wymienia się imiona i nazwiska członków zarządu, którzy brali udział w wydaniu decyzji. Oznacza to, że w przypadku wydawania decyzji administracyjnych ustawodawca nie przewidział możliwości upoważniania przez zarząd województwa pracownika aparatu pomocniczego do jej wydawania. Z kolei art. 57 ust. 5 przywoływanego aktu stanowi, że zarząd województwa może upoważnić pracowników urzędu marszałkowskiego do składania oświadczeń woli związanych z prowadzeniem bieżącej działalności województwa. W świetle przywołanych regulacji można uznać, że ustawodawca przewidział możliwość upoważnienia pracownika aparatu pomocniczego do podejmowania działań z upoważnienia zarządu województwa, jedynie w zakresie składania oświadczeń woli związanych z prowadzeniem bieżącej działalności województwa. Obok przywołanych przepisów rangi ustawowej uwagę zwrócić należy na akt wykonawczy do ustawy o samorządzie województwa, a mianowicie na statut województwa [...]. Akt taki wydawany jest na podstawie delegacji zamieszczonej w art. 7 przywoływanej ustawy ustrojowej. W przypadku Województwa [...] jest to akt z [...] roku, w załączniku nr 2 do niego będącym Regulaminem Zarządu Województwa [...] zamieszczono w § 1 ust. 3 , iż zarząd działa z zachowaniem zasady kolegialności, a po myśli ust. 4 tego przepisu ograniczenie kolegialności w działaniach Zarządu dopuszczone jest jedynie na podstawie ustaw. Przywołana powyżej regulacja zamieszczona w załączniku do Statutu Województwa [...] jest jednoznaczna, otóż dopuszcza ona odstępstwo od zachowania zasady kolegialności działania Zarządu Województwa jedynie wówczas, gdy wynika to z postanowień ustawy. Inaczej mówiąc prawodawca lokalny przewidział zasadę wypowiadania się przez Zarządu Województwa, a wszelkie odstępstwa od tej zasady muszą mieć zakotwiczenie w przepisie ustawowym. Oznacza to, że prawodawca lokalny wyłączył możliwość ograniczania zasady kolegialności działania Zarządu Województwa [...] do sytuacji wynikających z przepisów ustaw. Tym samym Zarząd Województwa [...] może udzielać upoważnień do podejmowania działań jedynie w tych przypadkach, w których ustawa mu na to zezwala. W tej sytuacji rozważyć należy, czy przywołany art. 57 ust. 5 ustawy o samorządzie województwa może stanowić samoistną podstawę prawną dla udzielenia upoważnienia dla pracownika aparatu pomocniczego do rozpatrzenia wniosku o przyznanie pomocy. W sprawach dotyczących rozpoznawania protestów Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 28 marca 2017 r. sygn. akt II GSK 797/17 (dostępny w CBOIS) wyraził stanowisko, zgodnie z którym "rozpatrzyć protest, to jest podjąć decyzję o jego uwzględnieniu lub nieuwzględnieniu (po zweryfikowaniu prawidłowości oceny projektu w zakresie kryteriów i zarzutów) powinien stosownie do art. 57 ustawy wdrożeniowej i § 4 ust. 3 Regulaminu Zarząd Województwa". Przywołane stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego sformułowane zostało w ramach rozpoznawania protestów, jednakże jak się wydaje może być w całości przeniesione na grunt rozpoznawanej sprawy i przyznawania przedmiotowej pomocy. Jak zostało zaznaczone w obu przypadkach organem właściwym do podjęcia stosownej czynności lub wydania aktu jest zarząd województwa czyli organ wykonawczy samorządu województwa. W świetle powyższego rozważyć należy, czy pełnomocnictwo z 7 lutego 2017 r. udzielone przez Zarząd Województwa [...] p.o. Zastępcy Dyrektora Wydziału Terenów Wiejskich Urzędu Marszałkowskiego Województwa [...] uprawnia wymienioną w nim osobę do przyznawania przedmiotowej pomocy. Wskazane pełnomocnictwo zakotwiczone jest w treści art. 57 ust. 5 ustawy o samorządzie województwa, a zatem mając na uwadze treść § 1 ust. 4 Załącznika nr 2 do Statutu Województwa [...] byłaby to ustawowa podstawa do ograniczenia kolegialności działań zarządu województwa. W tym miejscu przypomnieć należy, że na gruncie prawa występują dwa pojęcia, które stwarzają podstawę dla innych osób do podejmowania działań i wyrażania oświadczeń woli w zastępstwie organu administracji publicznej lub innej osoby. Tymi pojęciami są upoważnienie oraz pełnomocnictwo. Upoważnienie występuje na gruncie prawa publicznego i stanowi formę prawną przy wykorzystaniu, której organ administracji upoważnia pracownika obsługującego ten organ do załatwiania spraw w jego imieniu w tym do wydawania decyzji administracyjnych, postanowień i zaświadczeń (zob. art. 268 Kodeksu postępowania administracyjnego). W sposób zbieżny z tym unormowaniem ustawodawca reguluje to zagadnienie w przepisach prawa materialnego i tak w art. 20 ust. 3 ustawy o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. z 2015 r. nr 114) stanowi się, że organ właściwy może upoważnić w formie pisemnej swojego zastępcę, pracownika urzędu albo kierownika jednostki organizacyjnej, a także inną osobę do prowadzenia postępowania, a także do wydawania decyzji administracyjnych. W tożsamy sposób zagadnienie to zostało unormowane w art. 12 ust. 2 ustawy z dnia 7 września 2007 r. o pomocy osobom uprawnionym do alimentów (Dz. U. z 2016 r. poz. 169), czy w art. 10 ust. 2 ustawy z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci (Dz. U. z 2016 r. poz. 195). W ustawie o samorządzie województwa w art. 46 ust. 2 stanowi się, że marszałek województwa może upoważnić wymienione w nim osoby do podejmowania decyzji administracyjnych. Jak akcentuje się w doktrynie upoważnienie wywiera ten skutek, że zmienia się osoba wykonująca kompetencje organu przy podejmowaniu czynności w prawnych formach działania administracji publicznej. Jest do tego wyznaczony któryś z pracowników urzędu przydanego do pomocy organowi, a nie sam piastun funkcji organu, czyli osoba, która powołaniem na to stanowisko jest umocowana do wykorzystywania kompetencji (J. Borkowski, /w/ B. Adamiak, J. Borkowski. Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz Warszawa 2011 r. s. 745). W orzecznictwie sądowym akcentuje się, że osoba upoważniona do wykonywania kompetencji organu nie staje się przez to organem administracji, ponieważ wykonuje tylko kompetencje innego organu. Działania podmiotu (osoby) upoważnionego zaliczane są na rachunek organu upoważniającego i traktowane są jako rozstrzygnięcie organu upoważniającego (zob. wyrok WSA w Szczecinie z 20 lutego 2013 r. sygn. akt I SA/SWz 1123/12 dostępny w CBOSA). Drugim pojęciem, które w omawianym zakresie odgrywa istotną rolę jest pełnomocnictwo. Pod tym pojęciem Kodeks cywilny w art. 96 rozumie umocowanie do działania w cudzym imieniu, które może opierać się na ustawie (przedstawicielstwo ustawowe) albo na oświadczeniu reprezentowanego (pełnomocnictwo). Zatem pełnomocnictwo jest instytucją, przy wykorzystaniu której uczestnik postępowania upoważnia inną osobę do podejmowania działań w jej imieniu, a w przypadku podmiotów publicznych nie posiadających osobowości prawnej do jednoosobowego działania, a w przypadku spraw przekraczających zwykły zarząd wymagany jest dodatkowy akt wyrażający na to zgodę (zob. art. 56 ustawy o samorządzie województwa). Oznacza to, że pełnomocnictwo do reprezentowania jakieś osoby czy podmiotu nie uprawnia pełnomocnika do podejmowania rozstrzygnięć przewidzianych przepisami prawa publicznego. Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy przyjdzie przypomnieć, że akt odmawiający wnioskodawcy przyznania przedmiotowej pomocy z [...] r. został podpisany przez p.o. Zastępcy Dyrektora Wydziału Terenów Wiejskich Urzędu Marszałkowskiego Województwa [...] M. R. Przeprowadzone powyżej rozważania pozwalają stwierdzić, że M. R. dysponuje pełnomocnictwem ze strony Zarządu Województwa [...] do informowania podmiotów ubiegających się o wsparcie o odmowie udzielenia wsparcia. Mając na uwadze przywołane powyżej akty normatywne przyjdzie stwierdzić, że jedynym podmiotem, który jest uprawniony do wypowiedzenia się co do rozpatrzenia wniosku o udzielenia wsparcia jest Zarząd Województwa [...]. Z przedłożonych akt nie wynika, aby w rozpoznawanej sprawie organ ten wypowiedział się, zatem uznać należy, że Zarząd Województwa [...] w przedmiotowej sprawie nie podejmował żadnego rozstrzygnięcia. Na marginesie należy zauważyć, że zalegające w aktach sprawy pełnomocnictwo Zarządu Województwa [...] z 7 lutego 2017 r. upoważnia do przekazani informacji o odmowie przyznania pomocy, jednakże z treści tego pełnomocnictwa nie wynika, aby osoba legitymująca się nim uprawniona była do podejmowania rozstrzygnięć w tym zakresie, gdyż odróżnić należy pełnomocnictwo do przekazania informacji, którym dysponuje p.o. Zastępcy Dyrektora Wydziału Terenów Wiejskich Urzędu Marszałkowskiego Województwa [...] od podejmowania stosownych rozstrzygnięć w tym zakresie. Na mocy wskazanego pełnomocnictwa wskazana w nim osoba uprawniona została do przekazania wnioskodawcy informacji o stanowisku organu wykonawczego województwa samorządowego, natomiast nie obejmuje ono upoważnienia do podejmowania jakichkolwiek rozstrzygnięć w omawianym zakresie. W konkluzji tej części rozważań przyjdzie stwierdzić, że akt z [...] r. zawierający informację o odmowie udzielenia wsparcia sporządzony został w sposób sprzeczny z obowiązującymi przepisami prawa, a tym samym wyczerpana została przesłanka przewidziana treścią art. 146 w związku z art. 145 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z treścią art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych uzasadniająca uwzględnienie wniesionej skargi. Przeprowadzone powyżej rozważania i stwierdzone uchybienia w działaniu Zarządu Województwa [...] zwalniają Sąd od merytorycznego rozpoznania skargi, ponieważ w sprawie tej nie wypowiedział się uprawniony do tego podmiot, a zatem dopiero wypowiedzenie się wskazanego Zarządu zajęcie przez niego stanowiska będzie upoważniało Sąd do oceny merytorycznej zgłoszonych w skardze zarzutów. Przeprowadzone powyżej rozważania w sposób czytelny wskazują na dalszy tok działań jakie musi podjąć Zarząd Województwa [...] celem podjęcia prawidłowych czynności prawnych. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 w związku z art. 210 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W świetle przeprowadzonych rozważań wyczerpane zostały przesłanki uwzględnienia wniesionej skargi, przewidziane treścią art. 146 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.