IV SA/Gl 828/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Tadeusz Michalik, , , po rozpoznaniu w dniu 7 października 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G.P. na rozkaz personalny Komendanta Miejskiego Policji w R. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia dodatku służbowego p o s t a n a w i a odrzucić skargę. Pismem z dnia 12 lipca 2013 r. G. P. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na rozkaz personalny Komendanta Miejskiego Policji w R. z dnia [...] r. nr [...] cofający skarżącemu dodatek służbowy przyznany na czas nieokreślony w kwocie 100 zł. Skarżący zwrócił się o uchylenie zaskarżonego rozkazu, zasądzenie kosztów postępowania, a także na wypadek gdyby Sąd uznał, że skarga jest spóźniona o przywrócenie terminu do jej wniesienia z uwagi na fakt, że nie został pouczony o możliwości i terminie jej zaskarżenia. W uzasadnieniu skargi G.P. wskazał, że wymieniony wyżej rozkaz personalny wydany został w następstwie opinii służbowej z dnia 1 września 2010 r. stwierdzającej nieprzydatność skarżącego do służby w policji w okresie służby przygotowawczej. Skarżący oświadczył również, że "w procedurze administracyjnej okoliczność, na której opiera swój wniosek, tj. wzruszenia orzeczeniem Sądu decyzji administracyjnej, w oparciu, o którą wydano drugą (inną) decyzję, jest przesłanka wznowienia postępowania administracyjnego w sprawie tą decyzją rozstrzygniętej (art. 145 § 1 pkt 8 k.p.a.). Przekroczenie terminu do wniesienia skargi G.P. uważa za usprawiedliwione, gdyż jak twierdzi rozkaz personalny nie został mu doręczony. W odpowiedzi na skargę Komendant Miejski Policji w R. wniósł o jej odrzucenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W pierwszej kolejności zauważyć należy, że skarżący swoją skargę uzasadnia istnieniem przesłanki do wznowienia postępowania z art. 145 ust. 1 pkt 8 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013, poz. 267, dalej k.p.a.), gdyż rozkaz wydany został w oparciu o opinię, która następnie została uchylona. Organem uprawnionym do wszczęcia z urzędu postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności rozkazu z dnia [...] r. jest [...] Komendant Wojewódzki Policji. W związku z faktem, że postępowanie nie zostało wznowione z urzędu skarżący powinien wystąpić z wnioskiem do właściwego organu o wznowienie postępowania administracyjnego. Skarżący z wnioskiem takim nie wystąpił. Z kolei stosownie do treści art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, dalej p. p. s. a.), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Z kolei w myśl art. 52 § 2 p. p. s. a. przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy przewidziany w ustawie. Z powyższego wynika, że skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego można złożyć jedynie na decyzję, która wydana została w wyniku odwołania złożonego przez stronę w postępowaniu administracyjnym, a zatem na decyzję organu drugiej instancji. W niniejszej sprawie G. P. wniósł skargę na rozkaz personalny wydany przez organ I instancji- Komendanta Miejskiego Policji w R., od której nie wniósł odwołania do Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. Rozkaz ten został doręczony skarżącemu w trybie art. 44 k.p.a., co udokumentowane jest znajdującą się w aktach administracyjnych zwróconą do organu przesyłką zawierającą rozkaz personalny, na której znajduje się adnotacja o niepodjęciu przez adresata przesyłki w terminie. Skarga przysługuje jedynie na rozstrzygnięcie organu drugiej instancji wydane w wyniku odwołania. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p. p. s. a. sąd odrzuca skargę, jeżeli wniesienie skargi jest niedopuszczalne z innych przyczyn niż wymienione w art. 58 § 1 pkt 1- 5 p. p. s. a., dlatego z tych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p. p. s. a. skargę jako niedopuszczalną należało odrzucić.