IV SA/Gl 838/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia WSA Teresa Kurcyusz - Furmanik Sędziowie Sędzia WSA Beata Kalaga - Gajewska (spr.) Sędzia WSA Małgorzata Walentek Protokolant Monika Rał po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 kwietnia 2014 r. sprawy ze skargi H. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie specjalnego zasiłku opiekuńczego postanawia: zawiesić postępowanie. Prezydent Miasta K. decyzją z dnia [...] r. nr [...], odmówił przyznania H.K. specjalnego zasiłku opiekuńczego w związku opieką nad niepełnosprawnym mężem A. K.. Organ wskazał, że w przypadku H.K. nie nastąpiła rezygnacja z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w związku z koniecznością sprawowania stałej opieki nad osobą legitymującą się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności, o której stanowi art. 16a ust. 1 ustawy o świadczeniach rodzinnych, a zatem brak jest związku przyczynowo-skutkowego do przyznania świadczenia. H. K. wniosła od powyższego rozstrzygnięcia odwołania, które zostało rozpoznane przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K.. Decyzją z dnia [...] r. nr [...] utrzymano zaskarżoną decyzję w mocy. Kolegium potwierdziło ustalenia organu pierwszej instancji, że strona nie zrezygnowała z zatrudnienia w związku z koniecznością sprawowania opieki nad mężem, a jedynie z tego względu nie podejmuje obecnie zatrudnienia. Wskazano, że zgodnie z art. 16a ust. 1 ustawy o świadczeniach rodzinnych specjalny zasiłek opiekuńczy przysługuje osobom, na których ciąży obowiązek alimentacyjny, jeżeli rezygnują z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w związku z koniecznością sprawowania stałej opieki nad osobą niepełnosprawną. Tym samym warunkiem koniecznym, którego w niniejszej sprawie nie spełnia strona, do uzyskania prawa do specjalnego zasiłku opiekuńczego jest rezygnacja z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w celu sprawowania opieki. Nie można wobec tego przyjąć, że nie podejmowanie zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej jest wystarczające w przypadku o ubieganie się o specjalny zasiłek opiekuńczy, gdyż w takiej sytuacji, w odróżnieniu od przepisu art. 17 ust. 1 ustawy (na podstawie którego strona ma przyznane prawo do świadczenia pielęgnacyjnego do 30 czerwca 2013 r.), nie przewiduje tego art. 16a ustawy o świadczeniach rodzinnych. Pismem z dnia 15 lipca 2013 r. H.K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na powyższą decyzję organu odwoławczego domagając się jej uchylenia. Decyzji zarzucono naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art. 16a ustawy o świadczeniach rodzinnych poprzez jego błędną wykładnię i niezastosowanie oraz naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 7, 77 § 1, 80 K.p.a. w związku z art. 140 K.p.a., zwłaszcza jej na wydanie bez wyjaśnienia wszystkich okoliczności sprawy i dowolnej ocenie materiału dowodowego, jak również naruszenie art. 10 w związku z art. 138 K.p.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie jako "P.p.s.a.", sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. W dniu 12 grudnia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowił przedstawić Trybunałowi Konstytucyjnemu pytanie prawne: czy art. 16a ust. 1 ustawy z dnia 28 listopada 2003r. o świadczeniach rodzinnych (Dz.U. z 2006 r. Nr 139, poz. 992 ze zm.), w zakresie w jakim pomija wśród uprawnionych do uzyskania specjalnego zasiłku opiekuńczego osoby, na których ciąży obowiązek alimentacyjny i które nie podejmują zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w związku z koniecznością sprawowania stałej opieki nad osobą legitymującą się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności albo orzeczeniem o niepełnosprawności łącznie ze wskazaniami: konieczności stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby, w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji oraz konieczności stałego współudziału na co dzień opiekuna dziecka w procesie jego leczenia, rehabilitacji i edukacji, jest zgodny z: art. 2, art. 18, art. 32 ust. 1, art. 71 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. W ocenie Sądu wyrok Trybunału Konstytucyjnego, rozstrzygający czy, mający w sprawie niniejszej zastosowanie przepis art. 16a ust. 1 ustawy z dnia 28 listopada 2003r. o świadczeniach rodzinnych jest zgodny z art. 2, art. 18, art. 32 ust. 1, art. 71 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, będzie miał wpływ na ocenę legalności zaskarżonej decyzji. Mając powyższe na uwadze, Sąd uznał, że zachodzi w sprawie przesłanka do zawieszenia postępowania sądowego, o której mowa w art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a. i na tej podstawie zawiesił postępowanie sądowe do czasu rozstrzygnięcia powyższego pytania prawnego przez Trybunał Konstytucyjny